มันจะหยุดโดยไม่มีอะไรกั้น
ตอนแรกเขียนบทความทั้งหมดไว้แต่พอกดส่งเท่านั้นมันก็หายไปแบบว่า ทั้งหมดที่เขียน เขียนไว้ดีที่สุดที่เคยเขียนมาเลย งั้นมาใหม่ก็คงจะเท่าที่ทำได้แหละนะ แต่มันไม่ได้ดีแบบนั้นหรอก
.
..

มีความคิดว่าจะเลิกยาเสพติดทุกชนิด แบบไม่อีกแล้ว ลาขาดตลอดไป

เพราะตื่นมาในครัว ใช่ บนพื้นอะ

คือช่วงนี้มีปัญหากับการนอน มากๆ

ระหว่างช่วงที่รอการพบแพทย์นั้น เกิดไอเดียแปลกๆ

ว่าถ้าเราใช้ยาบางชนิดเพื่อการช่วยนอนหลับมันอาจจะช่วยได้สักหนึ่งวัน

ไม่ได้ใช้มาพักใหญ่แล้ว ไม่ได้ติดอะไรแค่ใช้ได้ และไม่บ่อยนัก

ต้องบอกก่อนว่าใช้มาหลังจากรถคว่ำเพื่อเรียนรู้ชีวิตในอีกรูปแบบที่เราเข้าไม่ถึง เพื่อจะได้เข้าใจว่ามันเป็นแบบนี้ คือแค่เปิดใจเรียนรู้และศึกษาล้วนๆ ไม่ได้เสพติดอะไร แต่รู้ว่ามันส่งผลแบบไหน มีสิ่งนึงที่ช่วยเรื่องการนอน และ

นั่นแหละ

ทุกครั้งจะใช้เวลาเพียงต้มมาม่าเท่านั้นแต่ต้มแล้วไม่เคยกินเลยก็คงรู้ว่าทำไม
ครั้งนี้ค่อนข้างแตกต่างคือต้มน้ำเดือด ฉีกซอง และปิดเตาไปเลยเพราะมันไปต่อไม่ได้แล้วแบบว่า
มันชอตอะนึกออกใช่ปะ มันเข้าถึงนะคือhighแบบไฮมากๆ มากๆที่สุดละเพราะจำนวนที่ใช้ไปเกิน
กว่าปกติอีกเท่านึง และมันเริ่มหลุดแบบเกินขอบเขตไปกว่าคำว่าหลุด 

ที่ตอนแรกเหมือนจะดี แต่ไปๆมาๆเหมือนล้างสารเลย ร่างกายdetoxทั้งหมดแบบเดนตาย

เราคิดถึงการโทรหาใครสักคนแต่การหยิบโทรศัพท์มาปิดเพลงมันเป็นเรื่องยากแค่จะถือมันให้ไม่กลับหัวกูก็จะบ้าตายแล้ว และการโทรหาใครมันอาจจะพาเราดิ่งลึกได้มากกว่าเดิม ตอนที่ไม่มีสติสัมปชัญญะที่ดีพอแบบนี้มันอาจจะทำให้เราตัดสินใจทำอะไรลงไปแบบชั่ววูบเพราะกระถูกกระตุ้นก็เป็นได้ จริงๆเราตัดสินใจไม่ได้ด้วยซ้ำว่าจะโทรหาใครที่จะช่วยเราได้ 
เพราะบางสาย อาจจะเหมือนที่เคยเกิดขึ้น

ที่ตอบกลับมาว่า.. คงไม่ไปหรอกนะ เธอไม่ได้เป็นอะไรหรอก

ใช่ตอนนั้นถึงจะคิดว่าเป็นแต่มันไม่ได้เป็นไปมากจริงๆ แต่ครั้งนี้มันที่สุดเลย
แบบมันเหมือนเดินอยู่บนเส้นด้ายที่เราไม่รู้จะได้นอนสมใจขนาดที่ว่าจะไม่ตื่นอีกเลยมั้ย

เหมือนกับว่าเรากำลังตายโดยที่รู้ตัวอะไรแบบนั้นเลย

แต่..กูต้องไม่ตายในห้องน้ำ โอเคมันโศกนาฏกรรมไป จริงๆไม่ได้ดราม่าถึงขนาดที่ถ้าเป็นข่าวแล้วคนจะโยงกันถึงสาเหตุมั่วซั่ว จริงๆแค่เพียงอยากนอนให้ได้เท่านั้น

แค่ขยับตัวออกออกจากประตูห้องน้ำ มันก็หมดแรงแล้ว ทำได้แค่พุ่งตัวออกมา แล้วก็นอนอยู่ตรงนั้น ในครัว ตรงหน้าประตูห้องน้ำ นอนให้นิ่งที่สุด 

การที่กลัวการฟังอะไรแล้วจะตัดสินใจโดยไม่คิดก็เพราะร่างกายตอนนี้มันช่างไวต่อความรู้สึกเหลือเกิน อย่าได้ยินเสียงใด อย่าได้ขยับไปไหนเชียว ....เวลาผ่านไปจนแหม 

ตื่นได้จริงๆ 
เห็นมั้ย
เราผ่านมาได้ 
(ปาฏิหารย์ชัดๆ)

เก่งจริงๆ ถึงแม้จะเที่ยงของอีกวันนึงก็ตาม

แต่คงไม่เอาแล้ว

เพราะคิดว่าเรียนรู้มามากพอแล้วจากครั้งนี้ 
มันเกินเลยคำว่าดี ไปจนถึงขั้นทรมานเลย
รู้อย่างนี้ก็ดีแล้ว จะได้ลาขาดสักที 
ทั้งที่ไม่เคยคิดหรอกนะ แค่ใช้ชีวิตปกติ พบเจอได้
แต่ตอนนี้คิดว่าคงไม่อยากพบเจอกันอีกแล้ว

เรานอนบนเตียงดีกว่า คงดีกว่าแม้ว่าจะนอนไม่หลับเท่าไหร่


ตอนนี้ต้องไปนอนต่อแล้วหละ


เราคงได้เล่าเรื่องถัดไปในเร็ววัน เพราะเอฟเฟคภายหลัง ที่มันจะทำให้เราดาวน์นั้น คราวนี้คงมากอยู่ทีเดียว ยังไม่รู้จะรับมือยังไงแต่ว่า คงเพิ่มงานให้หมออีกแล้ว ขอโทษทีนะหมอ.

#pov

SHARE
Writer
greyyscale_
Destroyer
ยากจะเป็น

Comments