ให้อภัยตัวเองบ้าง
ความรู้สึกผิด จริงๆแล้วก็เป็นสิ่งที่กัดกินจิตใจคนเราได้มากพอสมควร เหมือนจะคอยฉุดรั้ง ดึงเราไว้ให้กลับมาที่ความทรงจำแย่ๆ ผลลัพธ์แย่ๆ ที่เกิดจากการกระทำของเรา ซึ่งหลายครั้งไม่ได้ตั้งใจ แต่ถึงไม่ได้ตั้งใจเมื่อเราทำผิดพลาดไปก็ต้องรับผิดชอบ เหมือนกฎหมายกระมัง ที่เมื่อเราทำผิดจะมาอ้างว่าไม่รู้ว่าผิดก็ไม่ได้ ยังไงก็ต้องรับโทษอยู่ดี จะรู้สึกผิดบาปแค่ไหน มันก็ชดเชยกันไม่ได้ สุดท้ายก็ต้องมีบทลงโทษทางกายภาพอยู่ดี

เราเป็นคนรู้สึกผิดง่ายมากๆ ด้วยความที่ตัวเองเป็นคนตรงๆ พูดอะไรก็ตรงกับความรู้สึก ไม่ค่อยโกหก หรือบางทีมันควรจะใช้คำพูดอื่นที่ดีกว่า เราก็ทำออกมาได้ไม่ค่อยดี หลังๆมาเลยพยายามจะฟังเยอะๆ แต่ก็ติดพูดเยอะอยู่ดี บางทีพูดไปก็มานั่งเสียใจทีหลัง ไม่รู้ว่ากระทบใจคนฟังแค่ไหน  

ความคิดหมุนวนอยู่ในหัว ไม่ควรเลยไม่น่าพูดไปเลย ไม่น่าแสดงออกไปแบบนั้นเลย แต่ความจริงก็คือความจริง ถ้อยคำได้ถูกปล่อยออกไป และมันก็ส่งผลกับความรู้สึกใครบางคนไปแล้ว 

ไม่ว่าจะรู้สึกแย่แค่ไหนคนเราก็ไม่มีวันที่จะย้อนเวลาคืนกลับมาเพื่อจะแก้ไข เราเลยต้องทำใจยอมรับกับทุกสิ่งที่เกิดขึ้นจากการกระทำของเรา ก้าวผ่านไป

และให้อภัยตัวเองบ้าง...



SHARE
Written in this book
My diary
บันทึกความนึกคิดความรู้สึกที่ไม่สามารถบอกเล่า และเอื้อนเอ่ยผ่านพื้นที่ตรงไหนได้ บางทีคนเราก็ต้องเขียนสิ่งที่ติดอยู่ในหัว เอามันออกมา จัดระเบียบความคิดภายในหัวอันยุ่งเหยิง แล้วใช้ชีวิตแต่ละวันต่อไปให้เป็นปกติที่สุด
Writer
EverydayRose
Housewife
พนักงานออฟฟิศที่กำลังจะผันตัวไปเป็นแม่บ้าน

Comments