ครั้งหนึ่ง...ในสายฝนเคยมีคุณ
เพราะครั้งหนึ่งเราสองคนเคยตากฝนด้วยกัน

  แค่ได้นั่งซ้อนท้ายคุณ ถึงจะเปียกฝนมันก็มีความสุข 
พากันหลบฝนที่หน้าบ้านใครก็ไม่รู้ ตอนนั้นคิดแค่ว่ามันเป็นช่วงเวลาที่ดีมากจนอยากให้ฝนตกอยู่แบบนั้นทั้งวัน
แต่ถึงยังไงฝนมันก็ต้องหยุดตกอยู่ดี...

ผมเคยถามคุณว่า “ถ้าเราจะรอใครคนนึง เราจะรอเขาได้นานแค่ไหน”
คุณถามว่าผมรอใคร
แต่ผมไม่สามารถตอบได้ เพราะว่าคนที่ผมรอมาตลอดคือคุณ

ผมถามคุณว่า “เราสองคนเริ่มสนิทกันตอนไหน หลังจากนี้ ถ้าเรากลับไปที่เดิม เราสองคนจะสนิทกันเหมือนตอนนี้ไหม”
คุณตอบว่า “ไม่แน่ใจว่ากลับไปเราจะสนิทกันเหมือนตอนนี้ไหม แต่รู้สึกดีมากนะตอนที่อยู่นี่”

เพราะก่อนหน้านี้เราทั้งคู่ไม่ได้สนิทกันแบบนี้มาก่อน พอได้มาอยู่ด้วยกัน 4 เดือนเลยสนิทกันมากขึ้น กิน นอน เที่ยว เล่นด้วยกันตลอด 
...พอสุดท้าย พอถึงเวลาที่ต้องกลับมาที่เดิม เราทั้งคู่ก็เริ่มห่างกันเหมือนตอนแรกๆที่เราไม่สนิทกัน...
ผ่านมาน่าจะ 2 ปีแล้วมั้งที่เราจากกัน ไวเหมือนกันเนอะ 
คิดถึงช่วงเวลานั้นมาก มีความสุขมาก

คิดถึงคุณเสมอ
T


SHARE

Comments