อนันต์
   เสียงฟ้าถาโถมเข้ามาอย่างหนัก มาพร้อมกับฝนที่ตกลงมาอย่างเปียกปอน กับหมอนที่เต็มไปด้วยคราบน้ำตา  


00:00 
   เที่ยงคืนตรงของทุกๆ วัน เราสามารถคิดถึงคนๆนึงได้มากสักแค่ไหนกันเชียว น้ำตาที่ค่อยๆไหลอีกครั้ง ความรู้สึกข้างในที่เต็มไปด้วยความคิดถึงที่อาบไปด้วยน้ำตา หลับลงไปพร้อมกับเสียงเพลงที่คุณเคยส่งให้เราฟัง 


5:45
   บรรยากาศที่เยือกเย็นในตอนตีห้าสี่สิบห้า เสียงนาฬิกาปลุกดังไปทั่วทั้งห้อง ดังไปพร้อมๆกับเสียงฝนที่ตกลงมาอย่างไม่ขาดสาย ถ้าเป็นเมื่อก่อนเรายังคงได้อยู่ในอ้อมกอดคุณ แต่ตอนนี้มันไม่มีอีกแล้วแหละ 


7:29
   ฝนก็ยังตกลงมาอยู่แบบนั้น ในใจของเราก็ยังคงคิดถึงคุณอยู่แบบนั้น ซ้ำแล้วซ้ำอีก ซ้ำไปซ้ำมา วนอยู่ในห้วงหัวใจลึกๆ ในวันนั้นคุณคือคนที่พยายามบอกเราเสมอว่าเลิกกันแล้วอย่าหายไปจากกันเลยได้มั้ย จวบจนวันนี้คนที่พูดกับเราในวันนั้นกลับเป็นคนที่ไปจากกันสะเอง



 จากวันนั้นจนถึงวันนี้  : เราไม่ได้โทษหรือโกรธคุณเลย 
     เรากลับโทษตัวเองที่ทิ้งคุณไว้แบบนั้น
     โทษตัวเองที่เผลอทำร้ายคุณ 
     โทษตัวเองที่ผลักให้คุณเดินคนเดียวท่ามกลางสายฝน 
     โทษตัวเองที่ไม่ได้กอดคุณไว้ในวันที่คุณโอบกอดเรา 
     โทษตัวเองที่รักษาคุณไว้ไม่ได้ ทั้งๆที่คุณพยายามอ้อนวอนของในหลายๆครั้ง 
     โทษตัวเองที่ยังคิดว่าคุณจะอยู่กับเรา 


ขอโทษนะคะ ที่รักษาความสัมพันธ์ของเราไว้ไม่ได้

    : ไม่ว่าจะยังไง จากนี้ไปดูแลตัวเองด้วยนะ เป็นทินกรที่สดใส คอยมอบความสุขคอยมอบความรักให้กับทุกคน แล้วอย่าลืมมอบความสุขให้ตัวเองด้วยนะ 



ฝากคุณดูแลตัวเองแทนเราที :-)



  



SHARE
Written in this book
Missing you
Writer
JSr15
Write,Reader
— See you around

Comments