Sunset
วันหนึ่งวันที่พระอาทิตย์ส่องแสงเริ่มต้นวันใหม่

ฉันตื่นขึ้นมาด้วยหัวใจที่อ่อนล้า วันนี้ก็เหมือนๆกับทุกวัน

ผ่านไปเหมือนอีกวัน เศร้า ยิ้ม หัวเราะ เหมือนกับวันที่ผ่านมา

ฉันได้แต่หวังว่าวันที่ยังมาไม่ถึงจะเหลือไว้เพียงรอยยิ้มและเสียงหัวเราะเพียงเท่านั้น



ท่ามกลางชีวิตจริงอันน่าเศร้า

 ชีวิตที่ฉันอยากจะยิ้มและหัวเราะโดยไร้เรื่องกังวลใจ แต่ไม่มีทางเป็นไปได้เลย

ฉันยังคงเดินย่ำเท้าอย่างเหน็ดเหนื่อยไปบนเส้นทางที่ฉันในวันวานเลือกเดิน

และฉันในวันนี้กลับไม่มั่นใจกับเส้นทางนี้เลย

ฉันจะมีความสุขจริงๆไหมนะ



ท่ามกลางใครหลายคนที่ส่งยิ้มมา

ฉันรู้ว่าเธอก็ผ่านเรื่องแย่ๆมามากมายเหมือนกัน

เรามีเรื่องราวร่วมกัน

เราร้องไห้เมื่อใจเราเจ็บ

เราหัวเราะเวลามีความสุข

และยิ้มอย่างดีใจตอนสมหวังในบางสิ่ง

เพราะเราต่างเป็นมนุษย์สินะ

ฉันกับเธอถึงได้รู้สึกเหมือนกันในบางเรื่องราว

เราต่างเดินไปข้างๆกันนะรู้ไหม



ในช่างเวลาที่ดอกไม้ฤดูร้อนนี้ยังไม่งดงามเพราะยังไม่ถึงฤดูของมัน

เธอกับฉันต่างเฝ้าคอยด้วยกันอย่างอดทน

ใช้ชีวิตผ่านไปแต่ละวันเพียงเพื่อหวังว่าสักวันจะมีความสุขจริงๆ

เพราะการโตขึ้นมาเป็นผู้ใหญ่นั้นแสนเศร้า

ทั้งเจ็บปวดและพังทลาย

ฉันได้แต่หวังว่าเราจะเจอปลายทางเสียที



ในวันที่เพราะอาทิตย์ขึ้นแต่เธอกลับไม่อยากจะก้าวเดินต่อไป

ฉันได้แต่หวังว่าเมื่อยามเย็นมาถึง

หลังจากเจอเรื่องหนักหนามาทั้งวัน

ขอให้อาทิตย์อัสดงจงได้ปลอบโยนใจเธอ

ถึงเวลาผักผ่อนหัวใจของเธอแล้ว

เธอกับฉันเรามาหยุดพักสักหน่อย

ปล่อยให้หัวใจร้องไห้อย่างไร้เสียง

แล้วเริ่มฝันใหม่ด้วยความหวังเต็มหัวใจไปด้วยกันนะ



แด่เพื่อร่วมทางที่มีค่าของฉัน:)
SHARE
Writer
JINNNY
ผู้รับและผู้ให้ความรัก
I write to know more myself📝🚪🕯 ขอให้ดวงดาวที่หลงทางทั้งหลายส่องแสงนำทางให้ตนเองจนพบจุดหมาย💫✨💌

Comments