ถึงเธอ...ผู้เดินตามความฝัน
     เอาล่ะ ฉันกลับมาครั้งนี้ก็คงจะลงเอ่ยด้วยเรื่องของเธอเหมือนเดิม คงเป็นเพราะฉันไม่มีอะไรจะเขียน หรือไม่ค่อยมีเรื่องราวที่น่าประทับใจให้เล่าสักเท่าไหร่ วันนี้ฉันเลยตัดสินใจที่จะเขียนเรื่องของเธอ เหตุที่ทำให้ฉันตัดสินใจเขียนเรื่องของเธอในวันนี้ก็มาจากสตอรี่ของเธอนั่นแหละ เพราะฉันตั้งใจกดเข้าไปดูสตอรี่ของเธอเอง
     เธอมีความฝันว่าอยากจะเป็นหมอ เรื่องนี้ฉันรู้เมื่อนานมาแล้ว ตอนนั้นเธอขอบคุณฉันที่คอยกระตุ้นเธอให้เริ่มเดินตามฝัน เธอบอกว่าแต่ก่อนเธอได้แค่คิด แต่เธอไม่ลงมือเลย ฉันดีใจที่เธอเคยบอกว่าฉันเป็นคนกระตุ้นให้เธอทำแบบนั้น 
     พักหลังมานี้มีข่าวเรื่องโควิดและการเลื่อนเปิดเทอม เธอคงกำลังกังวลและเครียดเรื่องการสอบเข้าและการเรียนของเธอ มันคงจะหนักมากๆสำหรับเธอในปีนี้ ฉันเองก็ยอมรับกลัวเธอจะเครียดมากเกินไป แต่ก็ยังคงเห็นความพยายามของเธอจากหนังสือที่เธอสั่งซื้อและถ่ายลงสตอรี่มาอวดเพื่อนๆ คอสที่เธอสมัครเข้าเรียน โพสต์ที่เธอแชร์ และอะไรต่างๆที่จะทำให้เธอได้เข้าใกล้คำว่าหมอมากขึ้น ฉันคิดว่าเธอคงเริ่มจริงจังกับมันแล้ว 

     ฉันหวังว่าเธอจะไม่ยอมแพ้ในเรื่องของความฝันนะ เพราะฉันจินตนาการตอนที่เธอใส่ชุดกาวน์เดินตรวจคนไข้แล้ว เธอต้องดูดีมากแน่ๆ แต่คิดเรื่องคุณหมอแล้วก็นึกถึงโรคระบาดที่เกิดขึ้น อยู่ๆฉันก็ไม่อยากให้เธอเป็นหมอไปซะดื้อๆ ฉันกลัวว่าเธอจะอ่อนแอ กลัวว่าเธอจะเครียดถ้าต้องรับมือกับโรคระบาดแบบนี้ ฉันจินตนาการถึงหลายๆอย่างที่เธอผู้ที่เป็นหมอต้องรับมือ แค่นั้นฉันก็กลัวแล้ว
     แย่จังที่ฉันคิดและจินตนาการตั้งแต่เธอยังไม่เป็นหมอแบบนี้ มันดูบ้าบอและไร้สาระดี แต่นั่นมันเป็นความฝันของเธอ ฉันไม่อยากให้เธอยอมแพ้ อยากให้เธอสู้ อยากให้เธอลบคำสบประมาทพวกนั้นให้หมดไป สู้ต่อไปนะว่าที่คุณหมอตัวน้อย ฉันจะเป็นกำลังใจให้เธอเอง หากเมื่อไหร่ที่เธอท้อ ฉันอยากให้เธอนึกถึงวันแรกที่เธอรู้ตัวว่าอยากเป็นหมอเอาไว้นะ มันน่าจะช่วยให้เธอเดินหน้าต่อไปได้
เธอ...เธอจะเป็นคุณหมอที่ดีได้แน่ นั่นคือสิ่งที่ฉันเชื่อ
SHARE

Comments