Yes! I’m || Chaeyeon x Eunbi (Omegaverse) NC-18+
“ เเชยอนเธอจะยกครูไปไหน! ”

เเชยอนที่เดินเอาตัวครูพาดบ่าขึ้นห้องตัวเองอย่างรวดเร็ว พร้อมกับทุ่มลงเตียงไซส์ยักษ์ เมื่อร่างครูกระเเทกเจ้ากับเตียงมังกรอีกตัวที่กำลังหื่นกระหายเข้าครองครองริมฝีปากนั้นทันที... มือที่สัมผัสร่างกายของคุณครู เเรงเบียดริมฝีปากที่รุนเเรงนั้นทำให้อึนบีไม่สามารถตั้งตัวตามได้มันตอนนี้ ฝ่ามือเล็กๆที่เคลื่อนไปขยำเข้ากับผมหนานุ่มด้านหลังของเเชยอนเบาๆ เธอยอมรับว่าเธอฮีทจนเธอไม่ไหวสะเอง.. เธอต้องการเเชยอนเดี๋ยวนี้ ลิ้นที่พันเกี่ยวกันอย่างบ้าคลั่ง รวมถึงบริบทที่เปลี่ยนไปของเเชยอน

“ ดูเหมือนจะบาปเลยว่าไหม...เรียกอาบี๋ตอนนี้เนี่ย ”

เเชยอนเป็นฝ่ายผละออกและใช้มือดึงเข้ากับกางเกงของครูออกเเต่ครูเหมือนตะไม่ค่อยคุ้นชินท่าทางเเบบนี้เลยใช้มือตัวเองยื้อกางเกงตัวเองไว้ด้วยสีหน้าเขินอายเเบบเคืองๆมากกว่า

“ นี่...!! เเต่เธอใจร้อนเกินไปเเล้วนะ ”

“ ไม่ร้อนตอนนี้เเล้วจะให้ร้อนตอนไหนเหรอคะ อาบี๋..? ”

เสียงเเหบๆที่พูดออกมานั้นช่างมีเสห์น่กับเธอเหลือเกิน ตอนนี้เธอเริ่มอยากได้ขึ้นมาแล้วปล่อยให้เเชยอนได้จัดการกลืนกินเธอสะตอนนี้ การดึงกางเกงลงเเบบรวดเดียวโดยให้เเพนตี้เลื่อนไปด้วยให้เห็นทางรักชัดๆ เพราะเเชยอนไม่ยักจะเคยเห็นมัน ครั้งเเรกที่เผลอเข้าใส่กันด้วยความเร่งรีบเลยไม่มีเวลาปรนเปรอ ฝ่ามือที่ลูบไล้ต้นขาแล้วยกให้สูงขึ้นไปข้างหนึ่ง

“ อย่าจ้องกันอย่างนั้นสิมังกรก็อายเป็นนะ อื้มม... ”

ปลายนิ้วที่สัมผัสเข้ากับทางด้านหน้าที่เหมือนดอกไม้ มองมันอย่างถี่ถ้วนมันก็สวยดีเพราะมังกรชอบดอกไม้(?) ใบหน้าที่โน้มเข้าไปหากแกไม้ที่สวยงามน่าชมเชยนั้น เเละใช้ปลายลิ้นเเตะลงบนยอดเกสรยอดงามนั้นราวกับเธอเป็นผึ้งหาน้ำหวาน ครูสาวเอามือปิดปากเเบบอายเพราะว่าการที่ใครจะมาทำอะไรเเบบนี้ได้ก็คงต้องใจกล้าน่าดู นี่ไม่ใช่ครั้งแรกธอหรอกเเต่เธอละจากมันมานานเเล้วเลยไม่ชินที่มีคนมาทำให้เธอเเบบนี้อีก ลิ้นที่ตวัดเข้าตัวดอกไม้ด้วยอารมณ์ที่รุนเเรงทำให้เจ้าของดอกไม้ต้องกำผ้าปูเตียงเเน่นขึ้นตามลำดับ... 

ลิ้นร้อนชื้นใช้ปลายลากไปตามเเนวของมันอย่างไหลลื่นชโลมให้พื้นที่ตรงนั้นเปียกชุ่มอย่างสนุกสนานต่างจากอีกคนที่นอนกึ่งร้องกึ่งอายกับเเรงอารมณ์ที่พุ่งสูงขึ้นจากมังกรตรงหน้าที่เริ่มรุนเเรงกับดอกไม้เธอทุกจังหวะ จนเเทบจะเป็นบ้าตายอยู่เเล้ว

“ ฮ่า...  เเชยอน ”

เสียงเรียกร้องชื่อดึงขึ้นทำให้เจ้าตัวเหลือบตาขึ้นมามองดวงตาของอึนบีขณะที่ปฏิบัติหน้าที่ปรนเปรอคู่อยู่ ใบหน้าที่หวานหยาดเยิ้มยิ้มให้เธอเหมือนจะพอใจในสิ่งที่ทำ มือของเพลิงนวลเคลื่อนมาขยำผมสีดำขลับเงานุ่มนิ่มนั้นอีกครั้ง เเชยอนใช้สัญชาตญาณในการรับรู้ว่าคู่ของเธอจะขึ้นสู่จุดสูงสุดตอนไหนจากเสียง หูที่ฟังอยู่ไม่ห่าง เห็นครูสาวนอนหอบกระเซ่าๆหนักขึ้นเมื่อเธอเริ่มออกเเรงตสัดเยอะขึ้น เห็นงั้นเลยออกไปเเรงไปเต็มที่ลงบนดอกไม้ไปเลย สงผลให้เธอรับเเรงอารมณ์ไม่ไหวกระตุกไปรอบหนึ่งเบาๆ ด้วยใบหน้าที่เเดงก่ำ ปลายลิ้นที่ผละออกห่างดอกไม้ที่ปล่อยน้ำหวานมากล้นที่ปนกับน้ำลายมังกรที่เหนียวหนึบยิ่งกว่าอะไรดียืดปนติดกับลิ้นเงยหน้ามอง

“ เธอทำได้ดีมากๆ.. เเละเก็บลิ้นได้เเล้ว ”

เเชยอนยกยิ้มกวนๆหลังจากที่เธอยังไม่เก็บลิ้น เพราะน้ำลายที่เหนียวหนึบของเธอรอพักหนึ่งถึงจะยอมเก็บ

“ ถึงเวลาที่อาจะปรนเปรอเเชนบ้างเเล้วหล่ะ ”

เเชยอนเดินไปนั่งที่เก้าอี้หนังนุ่มๆหน้าคอมเเล้วตามด้วยคู่มังกรขาวที่ตามนั่งคุกเข่าตรงหน้า

“ อืมมม... หน้าคอมเลยเหรอ ”

“ นั่งนี่เเหละ เห็นหน้าอาชัดดี ”

ไม่รอช้าก่อนที่พิษของอาการฮีมทั้งคู่ตะเล่นหนักกว่านี้ อึนบีที่มากประสบการณ์กว่าเด็กคนนั้นใช้มือขยำเข้ากับเเท่งด้านในเบาๆเเละบีบๆกระตุ้นให้มันขยายขึ้นตามขนาดจริงของมัน เเต่เเรงขยำทำเอาเเชยอนรู้สึกดีไม่น้อยที่ไปบีบนวดมันจนเลือดไปหล่อเลี้ยง นิ้วที่รูดตามสันของเเท่งด้านในเบาๆให้จั๊กกระจี้เล่น 

“ ฮะๆ! พอได้เเล้วหน่ามันจั๊กกระจี้นะ ”

อึนบีได้ยินอย่างนั้นเลยปลดซิปกางเกงขาสั้นออกทำให้ของที่ซ่อนอยู่นานสองนานได้ออกมารับเเสงบ้าง อึนบีมองอย่างถี่ถ้วน สำรวจของตรงหน้ามันใหญ่กว่าเหล่าบรรดาเเฟนเก่าเธอทั้งหมดเลยก็ว่าได้มั้งเพราะเเฟนเธอส่วนใหญ่เป็นเบต้า พอได้สัมผัสกับพวกอัลฟ่าจริงๆเหมือนคนละชั้น เธอใช้ปลายนิ้วดีดเเท่งสีสวยที่ได้รับการดูเเลจนสะอาดอย่างหมันไส้

“ คงไม่เคยเห็นจริงจังละสิ? เร็วเข้าสิเดี๋ยวจะได้ใช้มันเดี๋ยวนี้ ”

เสียงกลืนน้ำลายลงคอเบาๆปกติเธอเเทบจะกลืนมันไม่มิดอยู่เเล้วอันนี้มาเหนือกว่าจะไหวรึเปล่ายังไม่รู้ ทันใดนั้นริมฝีปากน้อยๆเข้าครอบครองเเท่งไอติมยักษ์อย่างรวดเร็วศรีษะที่กดลงไปครึ่งหนึ่งเเล้วต้องหยุดเพราะมันสุงสุดได้เเต่นั้นสำหรับเธอ

“ ไม่ต้องฝืน ได้เเค่ไหนเเค่นั้นแหละ”

ขณะที่ศรีษะเคลื่อนตัวไปเเล้ว ลิ้นที่คอยวนเวียนกับสิ่งที่คับในปากเธอตลอด เเรงที่ถูกเร่งให้เร็วขึ้นๆ จนมันเริ่มเข้าไปลึกขึ้นตามลำดับทำให้เเชยอนสีหน้าเริ่มเปลี่ยนมาเหมือนคนทรมานสะเเทน 

“ อ่าา... เก่งใช้ได้เลยนี่! ”

ลิ้นมังกรที่ยาวเหยียดทักจะใช้เวลาเลียหรือรับรสอย่างตั้งใจห่อเข้ากับตัวเเท่งด้านในรัดเเน่น นั่นเเหละเเชยอนถึงรู้สึกทรมานมากๆเหมือนกำลังจะขึ้นจุดสูงสุดให้ได้หลังจากที่ทำมันมาหลายนาทีติดต่อกันอย่างบ้าคลั่ง 

“ อะ..อ๊ะ!!!  ”

อึนบีที่รู้จุดดีอยู่เเล้วกับท่อนที่ขยายตัวเธอค่อยๆคายเจ้าเเท่งนั้นออกมาเเล้วใช้มือกำมันเเน่นสุดๆจนรู้สึกได้ว่าเอ็นมันกำลังเต้นตุบๆอยู่เหมือนจะระเบิดให้ได้ เเต่ผลที่ออกมาคือน้ำที่ควรจะไหลออกมามีเเค่เพียงเล็ดออกมาประปรายเท่านั้น ก่อนเธอจะเลียมันออกไปให้ เเชยอนที่นั่งหอบหายใจจากการทรมานที่ไม่ให้ปลดปล่อยออกมา เอามือลูบใบหน้าที่เต็มไปด้วยเหงื่อของตัวเอง

“ ให้ตายสิ ... เล่นได้เจ็บแสบมาก เจ็บเเสบจริงๆ ”

“ เเต่อยากเก็บน้ำมันให้เยอะขึ้นเท่านั้นเอง ”

อึนบีที่ยกยิ้มให้อย่างกวนๆคืน เเต่ไม่ทันไรเพลิงนิลยกตัวคู่ของตัวเองมานั่งบนเก้าอี้  ดันตัวให้ขาทั้งสองของคู่มาพาดเบาก่อนจะนำเเท่งยักษ์ทะลวงเข้าไปยังทางอันนุ่มนิ่มที่เเสบจะคับเเคบในเวลาเดียวกัน

“ อื้มม... เเน่นดีว่าไหม? ถึงจะไม่ใช่ครั้งเเรกของอาอ่ะหืม? ”

“ เพราะของเธอใหญ่เองต่างหากเจ้าเด็กทึ่ม ”

เเขนที่โอบคอพร้อมให้เเชยอนเริ่มขยับตัวเเต่ทว่ามันไม่เริ่มจากเบานี่สิจนอึนบีเเทบจะจุกคาที่นั่งนั้น

“ โอยย... เธอควรจะเริ่มจากเบาสิ! เด็กบ้านี่นิ ”

เเรงที่ส่งเข้ามาในลำตัวกระเเทกย้ำๆเเต่เป็นจังหวะพอดีๆจนทั้งคู่เริ่มจับจังหวะได้ เเขนเเกร่งที่ยึดเเนวเก้าอี้ไม่ให้เลื่อน เริ่มใส่เข้าหนักขึ้นเรื่อยๆ 

“ อะ... อื้ม ”

เเชยอนรู้ทันว่าเธอจะบ่นอีกเเน่นอนเลยจูบปิดปากสะเลยเเถมสอดลิ้นเข้าไปดักไม่ให้โวยวายด้วย เเรงที่ตะบี้ตะบันตอกเข้าไปกับร่างที่เล็กกว่าจนเสียงกระทบกันของเนื้อดังถี่ขึ้น ตัวอึนบีที่ไม่สามารถอธิบายอะไรตอนนี้ได้เพราะว่าสมองเธอช้าลงอย่างเห็นได้ชัดความรู้สึกคอนนี้มีเพียงเเค่เเชยอนที่ กระเเทกเธออย่างเอาเป็นเอาตายหนักกว่าครั้งเเรกที่พบกันสะอีก 

“ อื้ออ...!! อั๊ก!!  ”

พอเวลาผ่านไปเเชยอนถึงจะยอมถอนริมฝีปากออก อีนบีที่ทรมานมากลายนาทีหลังจากที่เปล่งเสียงออกมาไม่ได้เเต่ก็ต้องสำลักน้ำลายตัวเองไป เเชยอนดูเหมือนจะอยู่ได้อีกนานยังคงทำหน้าที่เธอราวกับหุ่นยนต์ อึนบีค่อยๆใช้มือลูบเอาเหงื่อที่ไหลตรงสันคางของตนตรงหน้าให้เเต่เเชยอนคิดว่าอึนบีนั้นใช้ลูกเล่นเสน่ห์ใส่เลยเอาหน้าไปซุกเเถบซอกคอเบาๆ อึนบีรู้สึกเหมือนตัวเองจะถึงจุดสูงสุดไปหลายรอบเเล้วจนน้ำไหลเล็กน้อย 

“ อึดจังเลยนะ.. เเรงดีไม่ตกจริงๆ ”

เเชยอนเองที่ทนไม่ไหวเเล้วเช่นกันหลังจากที่กระเเทกมาหลายนาทีพอสมควรเเชยอนรีบอุ้มตัวของอึนบีที่เล็กกว่าขึ้นโดยที่ตัวตนยังคงเชื่อมต่ออยู่โดยเบี่ยงเบนไม่ให้ตัวเองหลั่งออกมา

“ สนใจข้างนอกหน่อยไหม? ”

เเชยอนอุ้มมาตรงหน้าระเบียงของห้องตัวเองโดยท้องฟ้ามันมืดฝนมาว่าฝนกำลังจะตกอึนบีตื่นตัวเป็นอย่างมากเพราะตอนนี้พวกเธอสองคนมาอยู่หน้าระเบียงเเล้ว

“ เอ๊ะ...! เอาจริงดิ อ๊ะ..!?  ”

เเชยอนที่ไม่รอช้ากระเเทกเข้าใส่อย่างไม่อายใดๆเพราะคนข้างบ้านไม่มีทางเห็นเเน่นอนเพราะเขาไปทำงานกันยังไม่กลับมาตอนนี้ มือมี่จับราวระเบียงด้วยท่าทีเขินอาย ริมฝีปากอึนบีเม้มเน้นด้วยอารมณ์ที่ครุกครุ่นเล็กน้อย

“ อ๊าา... ”

ทั้งคู่ที่ร่วมสุขกันตรงหน้าระเบียงอย่างไม่หยุดพัก อึนบีตอนนี้เธอถูกยกเอวขึ้นสูงจนเท้าเเทบไม่ติดพื้นเเล้วพร้อมสติที่หลุดลอย เเชยอนเร่งเเรงขึ้นอีกเเล้วทำให้เจ้าตัวที่สติหายไปหายไปมากกว่าเดิมสะอีก เเรงกระเเทกครั้งสุดท้ายตอกเข้ามาเเล้วหยุดการเคลื่อนไหว นั่นเเหละถึงทำให้อีกคนรู้ตัว 

“ ฮ่าาา... ฉันไม่ยอมเสร็จง่ายๆหรอกนะ ฉันจะเอาครูให้ลุกไม่ขึ้นเลย ”

อีกครั้งที่ถูกย้ายเข้าห้อง ร่างของครูสาวถูกวางคว่ำหน้าลงกับเตียงนุ่มๆอีกครั้ง การที่เเชยอนเว้นช่วงแบบนี้ทำให้เธอมีเวลาพักหายใจสักหน่อยไม่ทันไรเด็กคนนั้นมันก็ขึ้นอีกเเล้ว... อย่างสำนวนที่ว่า “ ขึ้นครู ” นั่นเอง 

“ ซี๊ดดด...เบาหน่อยครูเจ็บนะ! ” 

สรรพนามเรียกที่เริ่มเปลี่ยนไป ครั้งนี้ดูเหมือนเเชยอนจะคลั่งขึ้นกว่ารอบเเรกบนเก้าอี้สะอีกเพราะใช้มือขยำเข้ากับผมของครูเเละดึงให้เงยหน้าขึ้น ก่อนเเรงที่บ้าคลั่งเข้ากระเเทกจนเเสบร้อนไปหมด ทั้งคู่ตอนนี้ความรู้สึกที่ตรงกันสุดๆ เเชยอนใช้มือสอดเข้าไปใต้ท้องเเล้วยกเอวครูขึ้นเล็กน้อยให้กระทุ้งได้เเรงขึ้นกว่าที่เป็นครูสาวตอนนี้ไม่สามารถพูดหรือร้องได้เป็นภาษาอีกต่อไป

“ เเชยอนอา..! ”

“ อึนบีย่าห์...! ”

เตียงที่สั่นคลอนจากเเรงกระเเทกที่ใส่มาเต็มจนเสียงเอี๊ยดอ๊าดอาจจะดังไปถึงห้องของน้องสาวก็ได้เเต่ใครนะไปสน ครูสาวที่ไม่คีพลุคอีกต่อไปเเล้วน้ำลายที่ไหลออกมาพร้อมเสียงร้องครางเค้าคลอกัดฟันสู้เหมือนกับจะทนกับเเรงเเทบไม่ไหวเเล้ว ทางเเชยอนเองก็เช่นกันใช้มือกดศรีษะครูลงไปเเนวกับเตียงเหมือนกับกดให้คู่ของเธอยอมยอมรับเธอเเต่โดยดี เหมือนสัตว์ป่าโดยที่ถูกกระทำขยำผ้าปูที่นอนจนไม่เป็นรูปเป็นร่างเเล้ว

“ อึ๊ก..!!! ”

เเรงกระเเทกครั้งสุดท้ายได้เกิดขึ้นเเล้วก็หยุดลงทุกๆอย่าง... ทั้งห้องที่เงียบสนิทได้ยินเสียงหอบหายใจของทั้งคู่หนักๆที่พึ่งผ่านช่วงเวลานั้นมาพร้อมกัน ของเหลวสีขาวที่ฉีดเข้าไปด้านในเต็มๆ จนร่างที่สูงดว่าเคลื่อนตัวถอดถอนออก รูรักที่เเดงก่ำผ่านการกระทำที่รุนเเรงค่อยๆมีของเหลวเหนียวสีขาวล้นออกมาจำนวนมาก

“ ... ”

เเชยอนที่เห็นมังกรอีกตัวที่หลับไปเเล้วหลังจากผ่านช่วงเวลานั้นมาก่อนเธอจะขึ้นไปสวมผ้าให้ดีๆแล้วล้มตัวนอนกอดใกล้ๆอย่างเงียบๆ

.

.

.

“ บางทีฉันควรควบคุมตัวเองนะ ฉันเป็นมังกรไม่ใช่สัตว์ป่า ”

To Be Continued 



#สาสน์จากไรท์ 

เอ~ อยากให้คู่นี้มีลูกมังกรรึยังเอ่ย เเต่ว่ามันดูผิดศีลธรรมจังเลย—- เเชนก็ยังเด็กด้วย เอาเป็นว่าเดี๋ยวไรท์จะกลับมาเเอคทีฟเยอะขึ้นนะคะมัวเเต่อัพอีกเรื่อง55555 มารีไรท์เรื่องมังกรที่นี่เลย
SHARE
Writer
Zennakkjii
Lilly
Fan FictionEMOTIONS

Comments

wonyong_sakura
1 month ago
ทำไมมันคุ้นๆจังนะ🤔
Reply
wonyong_sakura
1 month ago
ทำไมมันคุ้นๆจังนะ🤔
Reply
Zennakkjii
1 month ago
55555 คนเเต่งกับเเแคนี่คนเดียวกันนี่เเหลพ เเค่เอามาลงที่นี่กลัวหายย