วันที่ฟ้าสดใสมากๆเลยล่ะ ☺️
    วันนี้ท้องฟ้าตอนเช้าค่อนข้างสดใส เมฆลอยเป็นแพๆเหมือนสำลีนุ่มๆ ฟ้าสีครามในตอนเช้า แสงแดดอ่อนๆในวันนี้ไม่ได้ร้อนมานัก สภาพอากาศแบบนี้สินะน่าไปทำงานที่สุดแล้วล่ะ วันนี้ต้องเป็นวันที่ดีของเราแน่ๆ 
    วันนี้เป็นวันที่ทำงานเหนื่อยเหมือนๆทุกวัน แต่ที่ไม่เหมือนก็คือ วันนี้มีเรื่องดีๆเกิดขึ้นหลายๆเรื่องเลย คนไข้ที่ฉันดูแลตลอดตั้งแต่ตอนเข้ามานอนรพ.แรกๆ วันนี้ได้กลับบ้านแล้วล่ะ รอยยิ้มของคุณยาย คำขอบคุณของเขาทำให้ฉันรู้สึกว่า ชีวิตมันมีคุณค่ามากจริงๆ คุ้มค่าที่ได้ใช้ชีวิตเพื่อดูแลชีวิตของใครสักคนให้เขาได้มีชีวิตอยู่ต่อแบบไม่ทุกข์ อาจจะดูว่าเพ้อเจ้อ แต่มันรู้สึกอิ่มใจแบบบอกไม่ถูกเลยล่ะ :) ส่วนคนที่ยังไม่ได้กลับบ้าน ก็ดูจะแฮปปี้ดีเวลาที่ได้เข้าไปคุยด้วย อาจจะเป็นเพราะได้นั่งคุยกับคนแก่ๆแล้วเหมือนได้ดูแลคุณย่าของตัวเองก็ได้นะ เลยไม่เคยรู้สึกเบื่อหรือรำคาญเลย เชื่อเถอะว่า ถ้าเราได้เป็นต้นเหตุที่ทำให้ใครสักคนยิ้ม หรือได้เป็นใครสักคนที่ทำให้เขารู้สึกปลอดภัยเวลาได้อยู่ใกล้ๆ มันรู้สึกดีจริงๆนะ กำลังใจของคนไข้นอกจากครอบครัวแล้ว ก็เป็นพยาบาลแบบเราๆนี่แหละที่จะทำให้เขามีกำลังใจ
     ยังไม่หมดเท่านั้น วันนี้ยังมีเรื่องประหลาดเกิดขึ้น อยู่ดีๆก็มีแก้วน้ำหวาน ที่ติดชื่อของฉันอยู่ในตู้เย็น และถุงขนมอีก1ถุง วางอยู่คู่กัน มันคงไม่น่าแปลกใจเท่าไหร่ถ้าฉันเป็นคนซื้อมาเอง แต่มันไม่ใช่น่ะสิ -0- บนถุงขนมมีข้อความสั้นๆเขียนด้วยลายมืออ่านยากๆ ถ้าอ่านไม่ผิดข้อความบนนั้นเขียนไว้ว่า “อยากให้ยิ้มแบบนี้ทุกๆวันนะครับ :)” เกิดเรื่องบ้าๆบอๆนี่กับฉันอีกแล้ว พี่ๆในวอร์ดต่างแซวกัน โดยที่ไม่มีใครรู้เลยว่าใครเป็นเจ้าของขนมพวกนี้ พากันเดาไปต่างๆนาๆ ถึงขั้นสืบกันเลยทีเดียว ฮ่าๆ บางทีก็ตลกดี เชื่อว่าเจ้าของก็คงเป็นคนแถวๆนี้แหละ แต่ไม่ขอบคุณหรอก แกล้งทำเป็นไม่รู้ต่อไปดีกว่า :p แต่ขนมก็อร่อยดีนะ รู้ด้วยว่าชอบกินอะไร ยิ่งเดาได้ไม่ยากเลยว่าเป็นใคร เอาไว้เขากล้ากว่านี้ มันคงจะดีกว่านี้นะ 
     แต่ในเรื่องดีๆแฮปปี้ๆ ก็จะมีเรื่องที่ทำให้หงุดหงิดมาคั่นกลางตลอดเลยเชียว - -* ในขณะที่กำลังเดินไปลานจอดรถ ดันไปเจอหมอปากหมาที่เป็นคู่กัดของฉัน เจอกันเมื่อไหร่ก็ด่ากันตลอด นี่อุตส่าห์ไม่เจอกันเป็นอาทิตย์แล้ว สบายใจมาตั้งนาน ดันมาเจอมันซะได้ 🙄 ในจังหวะที่มันกำลังคุยเล่นกับสาวๆที่ไหนอยู่ไม่รู้ ฉันรีบๆเดินไปให้พ้นจากตรงนั้น แล้วก็วิ่งเลยจ้า เพราะไม่อยากเถียงแล้วก็ไม่อยากติดคุกเพราะคดีฆ่าคนตายซะก่อน 🤣🤣 เห้อ .. ดีนะมันไม่เห็น ได้แต่คิดในใจ หันกลับไปมองไม่มีใครตามมา แต่พอหันกลับมาก็แทบกรี้ด เพราะมันนี่แหละโผล่มายืนข้างหน้าพอดี = = “ “รีบไปไหนล่ะ ไม่เจอกันตั้งนานเลยนะ ไม่คิดถึงเหรอ ชั้นล่ะคิดถึงแกจริงๆ ไม่มีใครคอยบ่นๆ” 
“ โอ้ย ใครคิดถึงพี่กัน ประสาท ไปๆจะกลับบ้านแล้วไม่มีเวลามาเถียงด้วยเสียเวลา!” 
“โหย ไอ้เด็กเตี้ยนี่ คนอุตส่าห์เดินมาคุยด้วย”
“แบร่! :p” รีบวิ่งเลยจ้า คนบ้าอะไรประสาท หน้าตาก็ดีแต่ปากไม่ได้ดีเลย ดวงซวยจริงๆเจอมันก่อนกลับบ้านเนี่ย

     พอกลับมาถึงห้อง ก็โทรเล่าเรื่องต่างๆให้พ่อฟังเหมือนทุกๆวัน บ่นนู้นนี่เรื่อยเปื่อย แล้วพ่อก็พูดว่า “เอ้ะ ลูกสาวพ่อจะมีแฟนแล้วเหรอเนี่ยยย~มีหนุ่มๆมาชอบด้วย” โอ้โห พ่อฉันเอาอะไรมาแปลว่ามันคือการจีบ การตะโกนด่ากันข้ามตึกแบบอีบ้านั่น หรือการชอบมาแกล้งกวนตีนตลอดเวลาเจอกันมันคือการจีบนะ โลกคงแตกอ่ะถ้าเราสองคนรักกันขึ้นมา คนแบบไอ้บ้านั่นอ่ะนะ น่าโมโห เห็นแล้วหงุดหงิด 😡

  วันนี้ไดอารี่จะเป็นแนวบ่นๆหน่อย เพราะนอกจากฟ้าจะสดใสแล้ว ยังมีเรื่องน่ารำคาญใจอยู่นิดหน่อย แต่ก็นะ ไม่ได้ทำให้ท้องฟ้าที่สดใสหม่นหมองลงหรอก :) 

ถ้าให้คะแนนความสดใสเต็ม 100 วันนี้ให้ 90 เลยละกัน หัก10 คะแนนตอนเจอไอ้บ้านั่นแหละ หน้าตาก็ดีแต่ดันมากวนตีนซะได้ 😤



    

 

    
     
SHARE
Writer
ImYourvenus
Writer
My stories ☁️🤍

Comments

Normallyguy
2 months ago
เล่าเรื่องได้ดีเลยนะ อ่านไปยังยิ้มไปเลย 
Reply
Phathu
2 months ago
ฟ้าสดใส ใจคนสดใสกว่าค่ะ :)
Reply
ImYourvenus
2 months ago
>< ขอบคุณนะคะ