ยิ้มเยอะๆตลอดไปเลยนะคุณ.
เสียงฟ้าคำราม ปล่อยแสงวูบวาบให้คนทั้งโลกใจหาย
อีกครู่นึงตามมาด้วยเสียงเหล่าหยดน้ำนับไม่ถ้วนกระทบหลังคาดังเกรียวกราว


ฉันคืนนี้กับกลิ่นแอลกอฮอล์จางๆฟุ้งอยู่ในลำคอ
มองออกไปนอกหน้าต่าง มองหยดน้ำเล็กเหล่านั้นที่ตกแล้วกระเซ็นออก
รู้สึกตัวอีกทีก็เหม่อไปแล้วพักใหญ่
แก้วน้ำสีอำพันเศษหนึ่งส่วนสี่ของแก้วที่ถืออยู่ในมือ
ถูกกระดกลงคอรวดเดียวราวกลัวน้ำเปล่า

ฉันไม่มีอะไรอยู่ในหัว
ฉันไม่รู้สึกอะไรเลย

หรอ
วะ

‘อาการเป็นไงไหนบอกกูสิ’
‘กูไม่เป็นไรหรอก’
‘มึงว่ากูโง่หรอ’
‘มึงอย่ามารู้ดี’
‘มึงรู้สึกมึงก็บอกรู้สึก’
‘กูรู้สึก รู้สึกว่าคนคนนึงต้องมารับผิดชอบความรู้สึกคนอื่นทั้งๆที่ความรู้สึกตัวเขาเองมันยังรับผิดชอบไม่ได้ มันไม่ยากไปหน่อยหรอวะ’
‘มันก็ยากแหละ แต่มันเพราะมึงเองนิ’
‘กูรู้’
‘กูไม่อยากจะว่าอะไรมึงแล้ว พูดไปไม่มีอะไรแก้ได้ กูจะอยู่สักที่บนโลกใบนี้ตราบเท่าที่มึงต้องการเลย’
‘กูอยากให้มึงอยู่นะ’
‘กูอยู่’


แก้วที่เคยมีน้ำสีอัมพันเหลือแต่ก้อนน้ำแข็ง
ถูกเติมจนเต็ม ฉันกระดกรวดเดียวอีกครั้ง


กลิ่นลมหายใจของฉันตอนนี้ คลุ้งไปด้วยแอลกอฮอล์ที่ลืมนับไปแล้วว่ามีปริมาณเท่าไหร่


สติของฉันที่เลือนลาง
แต่ยังมีภาพคุณเบลอๆอยู่ในนั้น

ช่องแชทของคุณที่เคยอยู่บนสุด
ตอนนี้มันนิ่งสนิท และตกไป

ตกไป


ตกไปอีก


ตกไปไหนแล้วก็ไม่รู้


แชทท้อปเท็นกลายเป็นไลน์ออฟฟิศเชียลโง่ๆที่ฉันเคยกดเข้าไปเล่นแทนแชทของคุณ


แต่ก็ยังเห็นคุณอยู่ที่ไกลๆนั้น :)


‘ดีดีนะคุณ ฉันขอโทษจริงๆนะคุณ’
‘ยิ้มเยอะๆตลอดไปเลยนะคุณ’


จากใจจริงๆ


:,)
SHARE
Writer
umo6
Loser
รัก ไม่เคยเสียเวลา

Comments