เสียงของฉัน
  เคยรู้สึกไหมว่าที่เป็นอยู่ตอนนี้มันช่างอึดอัดเหลือเกิน...
อึดอัดที่ต้องทำในสิ่งที่คนอื่นต้องการ
อึดอัดที่ต้องทำในสิ่งที่ไม่อยากทำ
อึดอัดที่ต้องพยายามยิ้ม เพื่อให้คนรอบข้างสบายใจ
อึดอัดที่ต้องพยายามทำอะไรหลายๆ อย่าง เพื่อว่าในสักวัน จะได้ทำในสิ่งที่ตัวเองต้องการบ้าง
          แต่...ยิ่งพยายาม เพื่อไขว่คว้าอิสระที่ตัวเองต้องการ ทำไมมันยิ่งห่างไกล 
ไกลจนลืมไปแล้วว่าตัวเองต้องการอะไร...
          โชคดีที่อย่างน้อย  หัวใจของฉันยังพอเหลือเรี่ยวแรง เพื่อพยายามเปล่งเสียงอันแผ่วเบาออกมาให้ได้ยิน 
ฉันต้องการอิสระ
อิสระที่จะได้คิด ได้ทำ ในสิ่งที่ต้องการ
อิสระที่จะได้ลองผิด ลองถูก ในทางของตัวเอง
อิสระที่จะได้ใช้ชีวิตของตัวเอง โดยไม่ถูกตีกรอบ
อิสระที่ไม่ต้องเป็นห่วงความรู้สึกใคร 
อิสระที่จะได้เรียนรู้ตัวตนของตัวเองจริงๆ สักครั้ง 
อิสระที่จะฟังเสียงของตัวเอง...
    เสียงภายในใจฉันที่เริ่มแผ่วเบา จนสามารถสลายหายไปตามสายลม 
    เสียงที่เตือนถึงความฝัน และย้ำเตือนถึงการมีอยู่ของตัวฉัน
    เสียงที่รอคอยอย่างมีความหวัง ว่าสักวันหนึ่งฉันจะมีโอกาสได้ทำตามเสียงนี้

ขอโทษนะที่ยังทำตามตอนนี้ไม่ได้... 
แต่สักวันหนึ่ง ฉันจะต้องทำตามเสียงของหัวใจได้แน่ๆ 
รอฉันก่อนนะ :)


SHARE
Writer
obnarukas
เรื่องที่ยังมาไม่ถึง
การถ่ายทอดความรู้สึกผ่านตัวอักษร ทำให้ฉันเห็นตัวตนของฉันอีกครั้ง

Comments