เลือกที่จะเป็นเหยื่อเองหรือเปล่า ??
บนความสัมพันธ์ ที่ขยุกขยุย และเต็มไปด้วยเรื่องราวมากมาย
มักจะมีเรื่องผ่านเข้ามาให้ทดสอบ และเผชิญอยู่เสมอ
คิด เก็บ จำ ใช้ชีวิตวนเป็นวงกลม

ด้วยเรื่องที่ทั้ง 2 คนต่างรู้ดีว่ามันต้องได้รับการแก้ไข

แต่กลับเลือกที่จะเพิกเฉยต่อกัน

แรกๆมันก็เหมือนปมเงื่อนเล็กๆ ที่เพิ่งผูกเมื่อวานนนี้
แต่นานๆเข้ามันยิ่งทวีคูณความเงื่อนความปม ซับซ้อนไปอีกหลายร้อยเท่า

แก้คนเดียวคงไม่ได้ 
แต่จะแก้กับอีกคน เค้าก็ดูไม่สะทกสะท้านหรือต้องการมันเท่ากับเรา

ในความสัมพันธ์ที่ยังต้องประคองเดินกันต่อไป
ก็ได้ทับถมปมเงื่อนเชือกผูกเราทั้ง 2 ไปเรื่อยๆ

ทำเป็นไม่เห็นบ้าง
ละเลยบ้าง
ไม่ยอมรับบ้าง
เมินๆไปบ้าง

ก็นำพาความสัมพันธ์ไปได้เหมือนใช้ดินสอขีดเส้นลากจุดนึงไปยังอีกจุดนึงเท่านั้น

แต่ไม่ได้มองเห็นจุดหมายปลายทางหรือจุดสิ้นสุดของการลากเส้นนี้เลย

ยอมรับว่ามีหลายครั้งที่ท้อ ที่เบื่อหน่ายกับความสัมพันธ์บ้าๆบอๆแบบนี้
แต่ก็คิดอยู่ในใจเสมอว่า 

ถ้ามีโอกาสได้ทำแล้ว ก็อยากทำให้ดี พอถึงเวลามองย้อนกลับมาจะได้ไม่ต้องเสียใจกับมันอีก

จะได้ไม่ต้องมานั่งร่ำร้องถึงตอนที่มีโอกาสและทำไมเราถึงไม่ได้ทำมันให้ดี

การคิิดและนำเรื่องนี้มาปรับปรุงทุกครั้งที่มีความสัมพันธ์มันก็ทำให้เราใส่ใจ และไม่คิดที่จะเสียดายเวลาเมื่อมันต้องผ่านไป...

และก็เช่นกันกับความสัมพันธ์ครั้งนี้

มันช่างหยุงเหยิง ขยุกขยุย ตั้งแต่วันที่เราได้เดินก้าวเข้ามา
แต่เราเองก็เลือกมันกับมือเอง

มาวันนี้พอคิดได้หลายๆอย่าง ก็ยังคงถือคติเดิมแหล่ะว่า

ถ้าได้ทำแล้วก็จะทำให้มันดีที่สุด

แต่ขอเลือกที่จะไม่เป็นเหยื่อให้กับสถานการณ์อีกต่อไป

บนความเจ็บปวดที่เราต้องเจออยู่ทุกวัน
เราเลือกได้ว่าจะทนรับมันและเอามันมาเป็นส่วนนึงของชีวิต
มาเป็นพลังลบๆ ยุ่งเหยิงอยู่ภายในจิตใจ

ต้องคอยกลัว
ต้องคอยหวาดระแวง
ต้องคอยจับผิด
ต้องคอยคิดอยู่ตลอด

ไหวไหมนะ กับความสัมพันธ์??

ถ้าเราต้องมานั่งจับผิดใครสักคนตลอดเวลา มันจะดีจริงๆหรือ ?
ถ้าเราต้องมานั่งเช็คทุกอย่างตลอดเวลา จิตใจเรามันจะเบิกบานงั้นสิ?
และถ้าเราต้องมานั่งกลัวและกังวลกับสิ่งที่มันจะเกิดขึ้น เราจะมีชีวิตต่อไปยังไงนะ?

สิ่งที่เราคิดว่าเราจะทำ และเมื่อเรามีสติอยู่กับปัจจุบันมากพอ 

เราจะเห็นทางออกและสิ่งที่สมควรทำได้เสมอ

อันแรกคงเป็น
จงปล่อยวาง- การปล่อยวางพูดได้ง่ายมากๆ แต่การทำยากกว่าเยอะ ดูเป็นคำพูดสวยๆหรู แต่ถ้าทำได้จริงๆแม่งโคตร เบา โคตร ลอย โคตรปลิว

มีสติ -  การมีสติกับสิ่งที่เกิดขึ้น แน่นอนว่า รับรู้ว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น มันเกิดได้อย่างไร มันเกิดจากจิตใจเราเอง เกิดจากการจินตนาการไปเอง คิดไปเอง หรือเกิดขึ้นจริงๆกันแน่

เลิกเป็นเหยื่อ- เลิกเอาความเจ็บปวด หรือเรื่องราวที่เกิดขึ้นมาเชื่อมโยงกับตัวเอง ยิ่งทำแบบนั้นก็ยิ่งทำให้เราตกเป็นเหยื่อของสถานการณ์ คิดลบๆ ฟังเพลงดราม่า และก็จบตรงร้องไห้ ฮือๆ


อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด - คิดไว้แค่นั้น ถ้าเราได้ทำ สิ่งที่เราอยากทำให้ดีที่สุดแล้ว 

ไม่ว่าอะไรจะเกิดก็ต้องปล่อยให้มันเกิดขึ้น
เลิกกลัว เลิกกังวล 
ทำให้ดีที่สุด
เพราะถ้ามันดีแล้ว
เราจะไม่เสียใจหรือเสียดาย แม้สักนาทีเดียว
พาตัวเองขึ้นมาอยู่เหนือสถานการณ์ให้ได้


สู้ๆนะ

ด้วยรักรสดาร์คช็อกโกแลต






SHARE
Writer
Rachi
Read,Write - Life
Seeking an inspiration to spread it away. owner of 1 dog, 6 cat or more and obsession with Dark chocolate

Comments