i designed myself funeral 🖤
เรื่องนี้ไม่ได้เริ่มจากความเศร้า

เราก็ไม่ค่อยแน่ใจว่าเรื่องนี้อาจจะมีแค่เราหรือหลายๆคนก็เคยคิดแบบเรา
อาจจะเริ่มจาก ที่เราเคยผ่านความเฉียดตายมาแล้ว
เราเลยคิดถึงเรื่องที่ทุกๆคนต้องผ่าน นั่นก็คือความตาย ได้แบบไม่รู้สึกอะไรเลย
เราใช้เวลาไปสักพักใหญ่เพื่อคิดว่า หากวันนึงเราตาย โลกรอบตัวเราจะดำเนินไปยังไง (?)

คนแรกที่คิดคือคนที่เราใกล้ชิดที่สุดตอนนี้คือ แฟน
ตลอดเวลาที่คบกัน เราพักอยู่กับแฟนมาเกือบสองปี
หากวันนึงเราจะกลายเป็นแค่คนที่นอนนิ่งไป 
เชื่อว่างานศพของเรา คนนี้คงเป็นคนที่นั่งเก้าอี้หน้าๆข้างๆพ่อแม่เรา เป็นคนคอยจัดการให้ทุกๆอย่าง ตลอดงานของเรา 

หากจะทิ้งคำสุดท้ายให้เขาได้ เราคงจะบอกเขาว่าช่วงแรกๆยากหน่อยนะ หากไม่มีกัน แต่สักวันเธอจะผ่านไป แล้วเราจะวนกลับมาเจอกันใหม่ ถ้าชะตาเราถึงกัน :)

สองคนต่อมา ต้องเป็นพ่อแม่เรา
ก็ต้องเศร้าน่าดู ถ้าเราจากไปก่อนท่าน แต่เราเชื่อว่าพ่อแม่เราเข้มแข็งมากๆ จากประสบการณ์ที่ผ่านมาด้วยกันกับพวกท่าน พ่อของเราเป็นคนพูดน้อย ไม่เคยโกรธหรือแสดงอารมณ์ด้านลบให้ใครเห็น ภาพที่คิดคือ พ่อและแฟนช่วยกันจัดการต้อนรับแขกที่มา พ่อไม่มีสีหน้าเศร้าแม้แต่น้อยแม้จิตใจจะช่างอ่อนแรง และต้อนรับแขกด้วยท่าทีสุภาพพร้อมกับอ่อนโยนตอนปลอบแม่ที่กำลังร้องไห้คิดถึงเรา
เราเชื่อว่าแม่คงคิดถึงเรามากๆเพราะแม่ก็คงเป็นอีกคนที่รักเรามากที่สุด แม่ดูผอมไปนะ กินข้าวเยอะๆหน่อยอ้วน :)

เพื่อนสนิทที่มาในงานหนะหรอ
ก็คงมี บอลที่ว่างมาบางวัน อ้างว่างานยุ่ง เพราะไอ่ตอนเราเข้าโรงพยาบาล ไอ่เจ้าหมอนี่หนะ แทบไม่โผล่หัวมาเลยหละ 
บอลมาพร้อมกับแกงค์พี่มาย ป๊อก พี่นัทที พี่ตี้ แกงค์เพื่อนรักที่เฮฮามาด้วยกันแต่ไหนแต่ไร ถ้าหากมาเจอกันสักทีก่อนไป ก็คงบอกว่า เลารอนายอยู่บนโน้นก่อนนะ ไม่ต้องรีบตามมา ใช้ชีวิตให้ดี!

เพื่อนที่ทำงานที่สนิท ค่อยๆทยอยเข้ามาเป็นหมู่คณะ มีแกงค์จ๊อบประจำที่ทำมาตั้งแต่จูเนียร์ 
จ๊อบย่านทองหล่อ เด็กๆจะมาไหมนะ อีกแกงค์ก็คงมีแกงค์พี่ๆG3 ที่มาร่วมส่งเราไปท่องโลกกว้าง ไว้จะเที่ยวให้สนุกนะ!

ว่าแต่จะขาดคนนี้ไปไม่ได้เลย
มุก ว่าแล้วว่าต้องมา เอาหน่าไม่ต้องร้องไห้ แม้จะเคยทะเลาะกันรุนแรงบ้าง แต่ก็กลับมาดีกันเหมือนเดิม 
บอกแล้วไงมุก วันนึงมึงจะคิดถึงกูที่งอแงกะเพื่อนบ่อยๆ ก็ไอ่ตอนเราเฮิร์ทที่จำนวนนับครั้งไม่ได้ ก็มีแต่เอ็งนี่แหละ คอยมาเป็นแม่ ดูแลกู ขอบใจเว่ยเพื่อนรัก :)

ให้พิมพ์ยาวกว่านี้ก็คงพิมพ์ไม่หมด ถึงจำนวนแขกที่มา แต่ก็พอจะเดาออกว่าท่าทีของพวกเพื่อนและญาติสนิทมิตรสหายจะมีอาการเป็นยังไง
หากข้อความเหล่านี้สามารถทิ้งท้ายให้คนเหล่านั้นได้เมื่อถึงเวลาจริงๆก็คงดี คงไม่มีใครมานั่งเสียดายหรือเสียใจกับสิ่งที่ไม่ได้ทำ หรือถ้อยคำที่ไม่ได้พูด
แต่ก็เอาหน่าเราดีไซน์งานศพของเราไม่ได้ แต่เราดีไซน์ชีวิตก่อนตายได้นินา....
SHARE

Comments