ตกหลุมรักหนังสือภาพสวยตัวหนังสือน้อย
แนวการอ่านหนังสือคนเราเปลี่ยนเมื่อไหร่..? เมื่อขึ้น ม.ต้น? เมื่อเข้ามหา’ลัย? เมื่ออกหัก? เมื่อทำงาน? เมื่อแต่งงาน? เมื่อมีลูก?

ใช่ว่าทุกคนจะอ่านหนังสือทุกแนว บางคนก็อาจจะเพิ่งค้นพบแนวที่ชอบ เพิ่งรู้ว่าชอบ เพราะทั้งตลอดชีวิตที่ผ่านมาไม่เคยอ่าน และคงไม่ซื้ออ่านเอง แต่พอบังเอิญไปเจอข้อความที่คนอื่นเขียนถึงหนังสือเล่มนี้ ก็เกิดสนใจจนต้องตามหา ข้อความที่ลึกซึ้ง และเต็มไปด้วยความหมายให้ตีความ สำหรับหนังสือที่ตัวหนังสือน้อยๆ และไม่ได้อธิบายอะไรมาก ก็จะมีพื้นที่ให้ความคิดและจินตนาการโลดแล่นได้เต็มที่

การอ่านหนังสือถาพสวยๆ ความเรียงสั้นๆ ทำให้เราได้ดูรูปไปด้วย อ่านข้อความไปซ้ำๆ เปิดหน้าหนังสืออย่างเชื่องช้า หลับตานึกภาพ จินตนาการถึงบุคคล เวลา และสถานที่

เสน่ห์ของมันคือมันไม่ได้กล่าวถึงใครเลย แต่กลับมีใบหน้าบางคนผุดขึ้นในหัวเรา มันไม่ได้กล่าวถึงเรื่องไหนเลย แต่มีเหตุการณ์ฟุ้งขึ้นมาห่อมล้อมตัวเรา ราวกับว่าได้กลับไปอยู่ตรงนั้น ในเวลานั้นอีกครั้ง บางครั้งความคิดถึงนี้ก็ดึงเอาความรู้สึกที่ติดสอยห้อยตามมากับเรื่องราวขึ้นมา บางครั้งก็ทำให้ยิ้ม บางครั้งก็น้ำตาซึม

หนังสือบางเล่มเป็นกระจกสะท้อนตัวเราได้ดี บางเล่มก็เป็นประตูเปิดออกไปในอดีตให้เราได้กลับไปหาความทรงจำเก่าๆ บางเล่มก็พาเราไปท่องเที่ยวในที่ที่มีเพียงจินตนาการเท่านั้นที่ไปถึง บางเล่มก็ทำให้เราตกหลุมรัก

”เราตกหลุมรักหนังสือเข้าอีกแล้ว :)”
SHARE
Written in this book
ช้อนตะกอน

Comments