แม่กำปอง ชีวิตสโลไลฟ์ที่คิดถึง :)
แม่กำปองเป็นหมู่บ้านกลางหุบเขาที่มีชีวิตเรียบง่ายในแบบของตัวเอง แต่สิ่งที่ทุกคนสัมผัสได้คือความอบอุ่นของเจ้าบ้าน ความสบายใจไปกับบรรยากาศ ความน่ารักเป็นกันเองจากผู้คนในหมู่บ้านและวิถีชีวิตของทุกคนที่ไม่เปลี่ยนแปลงไป


พฤษภาคม 2563
เป็นหน้าฝนแท้ๆแต่อากาศกลับร้อนกว่าช่วงเดือนเมษา
แต่วันนี้ท้องฟ้าครึ้มๆ ฝนตั้งเค้าจะตกมาตั้งแต่ช่วงสายๆของวัน
มันทำให้เรานึกถึง...
หน้าฝนของปีที่แล้ว

16 มิถุนายน 2562
20.45 นาที เป็นเวลาเริ่มต้นการเดินทางของพวกเรา
จุดหมายปลายทางคือเชียงใหม่ - หมู่บ้านแม่กำปอง
พวกเราเลือกเดินทางโดยรถไฟเร็วแบบไม่มีแอร์
เพราะอยากสัมผัสบรรยากาศของการนอนบนรถไฟตอนกลางคืน 

อืมม
เบาะนั่งนุ่มๆที่ปรับเอนนอนได้สบายๆ
ลมเย็นๆที่พัดผ่านมาทางหน้าต่าง
คืนนี้หลับสบายๆสุด 
โชคดีที่ฝนไม่ตกเพราะเปิดหน้าต่างไว้ทั้งคืนเลย 
ไม่งั้นคงเปียกหมดแน่

17 มิถุนายน 2562
04.05 นาที เป็นเวลาที่เรามาถึงเชียงใหม่
มันยังเช้าไปที่จะไปรอรถตู้เพื่อนั่งไปแม่กำปอง
จึงรอฟ้าสว่างแล้วไปเดินตลาดวโรรสและกินอาหารเช้ากันที่นั่น เพื่อรอเวลาขึ้นรถตู้เลยที่เดียว

ยิ่งรถตู้เข้าใกล้หมู่บ้านก็ยิ่งตื่นเต้น
มีโฮมสเตย์น้อยใหญ่อยู่ตลอดริมทาง
มีร้านกาแฟ/โกโก้บ้างประปราย 
มีบ้านเรือนของชาวบ้าน
มีเด็กๆวิ่งเล่นอยู่หน้าบ้าน
ที่สำคัญมีธรรมชาติรายล้อม

แต่ฟ้าฝนไม่ค่อยเป็นใจเท่าไหร่นัก
ฝนตกปรอยๆตลอด
ทำให้ทั้งวันไม่ได้ไปเที่ยวที่ไหนเลย
ได้แต่นั่งเล่นเกมเศรษฐีกับเพื่อนๆไปพร้อมกับเสียงของฝนที่ตกกระทบหลังคา เสียงหัวเราะเสียงพูดคุยของพวกเราและกลิ่นของฝนที่กระทบกับดิน

เป็นอย่างงี้ไปตลอดจนถึงเวลาเข้านอน 
ทำให้คืนแรกของเราหลับไปพร้อมผ้าห่มนุ่มๆ เสียงฝนจางๆและบรรยากาศเย็นๆ
หลับสบายตลอดคืนเลยแหละ

18 มิถุนายน 2562
เริ่มต้นวันด้วยการไปดูพระอาทิตย์ขึ้นที่กิ่วฝิ่น
แต่เพราะเมื่อคืนฝนตกหนัก ทำให้เช้านี้หมอกเยอะ
จากที่คิดว่าจะได้เห็นพระอาทิตย์ขึ้นสวยๆกลับแทนที่ด้วยทะเลหมอกหนาๆแทน 
เหมือนตัวเราถูกล้อมไปด้วยปุยนุ่นนุ่มๆเย็นๆ

จู่ๆคำพูดที่เคยได้ยินก็ดังขึ้นในหัว
"ถ้าอยากเจอทะเลหมอกสวยๆให้ไปช่วงหน้าฝนไม่ใช่หน้าหนาว" 
อืมม 
จริงๆด้วยแหะ
ทะเลหมอกหน้าฝนนี่สวยสมคำร่ำลือจริงๆ

ในช่วงบ่ายพวกเราตกลงจะไปเดินป่าเพื่อไปดูน้ำตกแม่ลายและความสวยงามของน้ำตกไม่ได้อยู่ที่ปลายทางอย่างเดียวแต่อยู่ที่เรื่องราวที่เราพบเจอระหว่างทางด้วย 
ทั้งการให้กำลังใจกันในการเดินขึ้นทางชัน
การบอกต่อกันเมื่อเจอปลิงเกาะที่ขาของใคร
การจับมือกันพาข้ามทางยากๆ
การคอยดูแลกันไม่ให้โดนไม้เกี่ยว

แต่ปลายทางนั้นก็ยังสวยงามเสมอ
ได้ปล่อยใจไปกับบรรยากาศสบายๆ น้ำเย็นๆไหลผ่านขาที่หย่อนลงไปจากโขดหินเพื่อนั่งกินข้าวกระเพราหมูที่ห่อใส่ถุงมา มีเสียงนกร้อง เสียงของน้ำตก เสียงพูดคุยของพี่ผู้นำทาง เสียงการเล่นน้ำของเพื่อน

19 มิถุนายน 2562
วันนี้เป็นวันเดินทางกลับ
แต่ก่อนกลับพวกเราก็ได้สร้างความทรงจำไว้ตามร้านอาหารขึ้นชื่อและแหล่งเที่ยวต่างๆภายในหมู่บ้าน

และทุกการพบเจอ มีการจากลาเสมอ
เมื่อหมดเวลาของการพักกาย&ใจ
ก็ต้องกลับไปสู่โลกความจริง
ได้แต่บอกกับตัวเองว่า
"ถ้ามีโอกาส จะมาให้ธรรมชาติที่นี่โอบล้อมอีกครั้งนึง"

พฤษภาคม 2563
ในที่สุด 
ฝนก็ตกลงมาในตอนเย็น 
ยิ่งย้ำให้คิดถึงแม่กำปอง ในวันที่ฝนตก

:)


SHARE
Writer
bluemoonn
Writer
เพราะการบันทึกคือการจดจำเรื่องราวอีกทางนึง

Comments

Nanaad
6 months ago
สวยจริงๆค่ะ คนที่นั้นก็น่ารักมีน้ำใจ เรายังไปซ้ำสองเลยชอบมาก
Reply
bluemoonn
6 months ago
จริงที่สุดเลยค่ะ ไว้เราจะไปซ้ำสองให้ได้นะคะๆ
ongsa
6 months ago
ไปบ้างงง
Reply
bluemoonn
6 months ago
สนับสนุนให้ไปเลยค่าา
Rainbowlaughs55
6 months ago
ขอบคุณที่พาไปเที่ยวค่าาา Travel at home :)  hehehe
Reply
Thesky_blue
6 months ago
เขียนสื่ออารมณ์ดีมากเลยคุณ เอาซะอยากไปแล้วว
Reply
Sirila
6 months ago
อยากไปเลยค่ะ!!!
Reply