แม่กำปอง ชีวิตสโลไลฟ์ที่คิดถึง :)
แม่กำปองเป็นหมู่บ้านกลางหุบเขาที่มีชีวิตเรียบง่ายในแบบของตัวเอง แต่สิ่งที่ทุกคนสัมผัสได้คือความอบอุ่นของเจ้าบ้าน ความสบายใจไปกับบรรยากาศ ความน่ารักเป็นกันเองจากผู้คนในหมู่บ้านและวิถีชีวิตของทุกคนที่ไม่เปลี่ยนแปลงไป


พฤษภาคม 2563
เป็นหน้าฝนแท้ๆแต่อากาศกลับร้อนกว่าช่วงเดือนเมษา
แต่วันนี้ท้องฟ้าครึ้มๆ ฝนตั้งเค้าจะตกมาตั้งแต่ช่วงสายๆของวัน
มันทำให้เรานึกถึง...
หน้าฝนของปีที่แล้ว

16 มิถุนายน 2562
20.45 นาที เป็นเวลาเริ่มต้นการเดินทางของพวกเรา
จุดหมายปลายทางคือเชียงใหม่ - หมู่บ้านแม่กำปอง
พวกเราเลือกเดินทางโดยรถไฟเร็วแบบไม่มีแอร์
เพราะอยากสัมผัสบรรยากาศของการนอนบนรถไฟตอนกลางคืน 

อืมม
เบาะนั่งนุ่มๆที่ปรับเอนนอนได้สบายๆ
ลมเย็นๆที่พัดผ่านมาทางหน้าต่าง
คืนนี้หลับสบายๆสุด 
โชคดีที่ฝนไม่ตกเพราะเปิดหน้าต่างไว้ทั้งคืนเลย 
ไม่งั้นคงเปียกหมดแน่

17 มิถุนายน 2562
04.05 นาที เป็นเวลาที่เรามาถึงเชียงใหม่
มันยังเช้าไปที่จะไปรอรถตู้เพื่อนั่งไปแม่กำปอง
จึงรอฟ้าสว่างแล้วไปเดินตลาดวโรรสและกินอาหารเช้ากันที่นั่น เพื่อรอเวลาขึ้นรถตู้เลยที่เดียว

ยิ่งรถตู้เข้าใกล้หมู่บ้านก็ยิ่งตื่นเต้น
มีโฮมสเตย์น้อยใหญ่อยู่ตลอดริมทาง
มีร้านกาแฟ/โกโก้บ้างประปราย 
มีบ้านเรือนของชาวบ้าน
มีเด็กๆวิ่งเล่นอยู่หน้าบ้าน
ที่สำคัญมีธรรมชาติรายล้อม

แต่ฟ้าฝนไม่ค่อยเป็นใจเท่าไหร่นัก
ฝนตกปรอยๆตลอด
ทำให้ทั้งวันไม่ได้ไปเที่ยวที่ไหนเลย
ได้แต่นั่งเล่นเกมเศรษฐีกับเพื่อนๆไปพร้อมกับเสียงของฝนที่ตกกระทบหลังคา เสียงหัวเราะเสียงพูดคุยของพวกเราและกลิ่นของฝนที่กระทบกับดิน

เป็นอย่างงี้ไปตลอดจนถึงเวลาเข้านอน 
ทำให้คืนแรกของเราหลับไปพร้อมผ้าห่มนุ่มๆ เสียงฝนจางๆและบรรยากาศเย็นๆ
หลับสบายตลอดคืนเลยแหละ

18 มิถุนายน 2562
เริ่มต้นวันด้วยการไปดูพระอาทิตย์ขึ้นที่กิ่วฝิ่น
แต่เพราะเมื่อคืนฝนตกหนัก ทำให้เช้านี้หมอกเยอะ
จากที่คิดว่าจะได้เห็นพระอาทิตย์ขึ้นสวยๆกลับแทนที่ด้วยทะเลหมอกหนาๆแทน 
เหมือนตัวเราถูกล้อมไปด้วยปุยนุ่นนุ่มๆเย็นๆ

จู่ๆคำพูดที่เคยได้ยินก็ดังขึ้นในหัว
"ถ้าอยากเจอทะเลหมอกสวยๆให้ไปช่วงหน้าฝนไม่ใช่หน้าหนาว" 
อืมม 
จริงๆด้วยแหะ
ทะเลหมอกหน้าฝนนี่สวยสมคำร่ำลือจริงๆ

ในช่วงบ่ายพวกเราตกลงจะไปเดินป่าเพื่อไปดูน้ำตกแม่ลายและความสวยงามของน้ำตกไม่ได้อยู่ที่ปลายทางอย่างเดียวแต่อยู่ที่เรื่องราวที่เราพบเจอระหว่างทางด้วย 
ทั้งการให้กำลังใจกันในการเดินขึ้นทางชัน
การบอกต่อกันเมื่อเจอปลิงเกาะที่ขาของใคร
การจับมือกันพาข้ามทางยากๆ
การคอยดูแลกันไม่ให้โดนไม้เกี่ยว

แต่ปลายทางนั้นก็ยังสวยงามเสมอ
ได้ปล่อยใจไปกับบรรยากาศสบายๆ น้ำเย็นๆไหลผ่านขาที่หย่อนลงไปจากโขดหินเพื่อนั่งกินข้าวกระเพราหมูที่ห่อใส่ถุงมา มีเสียงนกร้อง เสียงของน้ำตก เสียงพูดคุยของพี่ผู้นำทาง เสียงการเล่นน้ำของเพื่อน

19 มิถุนายน 2562
วันนี้เป็นวันเดินทางกลับ
แต่ก่อนกลับพวกเราก็ได้สร้างความทรงจำไว้ตามร้านอาหารขึ้นชื่อและแหล่งเที่ยวต่างๆภายในหมู่บ้าน

และทุกการพบเจอ มีการจากลาเสมอ
เมื่อหมดเวลาของการพักกาย&ใจ
ก็ต้องกลับไปสู่โลกความจริง
ได้แต่บอกกับตัวเองว่า
"ถ้ามีโอกาส จะมาให้ธรรมชาติที่นี่โอบล้อมอีกครั้งนึง"

พฤษภาคม 2563
ในที่สุด 
ฝนก็ตกลงมาในตอนเย็น 
ยิ่งย้ำให้คิดถึงแม่กำปอง ในวันที่ฝนตก

:)


SHARE
Writer
bluemoonn
Writer
เพราะการบันทึกคือการจดจำเรื่องราวอีกทางนึง

Comments

Nanaad
15 days ago
สวยจริงๆค่ะ คนที่นั้นก็น่ารักมีน้ำใจ เรายังไปซ้ำสองเลยชอบมาก
Reply
bluemoonn
14 days ago
จริงที่สุดเลยค่ะ ไว้เราจะไปซ้ำสองให้ได้นะคะๆ
ongsa
15 days ago
ไปบ้างงง
Reply
bluemoonn
14 days ago
สนับสนุนให้ไปเลยค่าา
Rainbowlaughs55
13 days ago
ขอบคุณที่พาไปเที่ยวค่าาา Travel at home :)  hehehe
Reply
Thesky_blue
10 days ago
เขียนสื่ออารมณ์ดีมากเลยคุณ เอาซะอยากไปแล้วว
Reply
Sirila
6 days ago
อยากไปเลยค่ะ!!!
Reply