ฉันดีใจกับการเตบโตของพวกคุณ -𝐦𝐲 𝐬𝐮𝐩𝐞𝐫𝐦𝐚𝐧
ใต้แสงไฟ ฉันรู้จักเขาดีที่สุด 
แต่ในมุมเงามืด ฉันเป็นคนที่ห่างไกลเขาที่สุด


และตอนนี้แสงไฟกำลังทำร้ายเขา และมุมเงามืดกำลังเป็นตัวจุดฉนวนความเสียใจนี้ทั้งหมด


ก็คงเป็นเหมือนครั้งเดิมที่ผ่านมา ผู้คนมากมายที่รอเหยียบย้ำ ตอนนี้พวกเขาก็กำลังทำอยู่เช่นเคย บางครั้งมันก็เกิดความสงสัยว่าทำไมกันนะ ทำไมถึงจ้องจะทำลายเขาขนาดนี้


ฉันกล้าพูดนะ ว่าฉันไม่ได้รู้จักเขาที่สุด ฉันรู้จักในแบบที่เขาอยากให้รู้จัก และฉันไม่ได้เสียใจสักนิดที่ได้รู้จักเขาในรูปที่เขาสร้างขึ้นมา 


ฉันไม่รู้หรอก เวลาเขาอยู่นอกแสงไฟ หลบอยู่ในเงามืดเหมือนผู้คนทั่วไป เดินตามท้องถนนโดยไม่มีสายตาจับจ้อง เดินเข้าร้านอาหารโดยไม่่มีสายตามองทุกกริยาบท ไม่มีแสงแฟลชรอจับภาพ ใช้ชีวิตอย่างผู้คนทั่วไป มีช่วงเวลาวัยรุ่่นเสเพ
มีความรักที่สวยงามโดยไม่มีกฎเกณฑ์ มีรอยยิ้ม มีเสียงหัวเราะ และไม่เจ็บปวดโดยคนแปลกหน้า เหมือนกับตอนนี้และอย่างที่่่่่ผ่านมา


เขาจะเป็นเช่นไง นิสัยจะเหมือนคนที่ฉันรู้จักไหมนะ แววตาจะยังคงคุ้นเคยอยู่ไหม ยังจะเป็นเขาคนนั้นที่ฉันรู้จักไหม แต่ไม่ว่าเขาจะห่างไกลกันลิบหลี่จากคนคนนั้น เขาก็ยังเป็นคนที่ฉันรักอยู่ดีและไม่ว่ายัังไงฉันเชื่อใจเขา


ไม่ว่าจะโดนสาดโคลนเท่าไร ฉันก็อยู่ตรงนี้ 
ข้างๆเขา และหวังว่าตอนนี้เขาจะไม่รู้สึกโดดเดี่ยว
จนเขาคิดว่าไม่่เหลือใคร เพราะเขามีฉันอยู่ตรงนี้เสมอและมีอยู่เสมอมา รู้ใช่่ไหม?


เขาเขียนเพลงเพลงนึ่งขึ้นมา ความหมายของมันทำให้รู้ ฉันไม่ใช่คนแปลกหน้าสำหรับเขา 
เขารับรู้กับการมีอยู่ของฉันอยู่เสมอ 
แม้เราไม่เคยเจอกันก็ตาม นั้นสิเขาไม่เคยเห็นฉันแต่รับรู้การมีตัวตน มีความห่วงใยที่ส่งผ่านไปเงียบๆ หวังว่าเขาจะมีความสุขในทุกวัน
ฉันดีใจนะ ที่เขาไม่เคยรู้สึกโดดเดี่ยวสักนิด


เธอเป็นแสงสว่างในชีวิตฉัน 
ไม่ว่าอุปสรรคอะไรที่ต้องเจอ 
ฉันจะอยู่เคียงข้างเธอเสมอ
ขอบคุณนะ ขอบคุณทีี่ทำให้ยิ้มได้ตลอด

ฉันไม่สนหรอกใครจะพูดยังไง
ข่าวลือต่างๆ มันไม่ได้สำคัญอะไรเลย 
แค่มีเธออยู่กับฉัน ก็พอแล้ว...
ไล่ตามความฝัน ไม่ต้องหันกลับมา
                l've ever told you-Mark Than 



ความฝันของเธอคือการมีอยูู่ของฉันเช่นกัน


ขอให้เธอยิ้มได้เหมือนบทเพลงที่เธอเขียนขึ้นมา
ขอบคุณกับการมีอยู่ของฉันในส่วนนึ่งของเธอ
ฉันซึ้งใจเช่นกัน หวังว่ากำลังใจของฉันจะเป็นแรงใจให้เธอสู้ต่อ


ที่รัก... ไม่ว่านานแค่ไหน แม้ว่าคุณจะไม่ได้ยืนอยู่บนสเตจ แสงไฟมากมายไม่ได้สาดส่องบนตัวคุณ ไหล่คุณห่่องุ้มลง ไม่มีเรี่ยวแรงเคลื่อนไหวตามท่วงทำนองอย่างภาพจำที่ผ่านมา 

   คุณจะเป็นคนที่ฉันรักและยืนอยู่เคียงข้างเสมอ   ถึงแม้ไม่มีบทเพลงที่ถูกเขียนขึ้นมาแล้วก็ตาม
 
แต่ทุกท่วงทำนองของบทเพลงไม่เคยห่างหายไปตามอายุกาลเวลา 
ฉันจะฮัมเพลงของพวกคุณอยู่ซ้ำๆ 
จะฉีกยิ้มกว้างได้เสมอเมื่อเห็นวิดีโอเหล่านั้น
มันเหมือนพึ่งผ่านไปไม่นานเองนะ 
ถึงมันจะถูกอัพโหลดเมื่อหลายปีมาแล้ว... 
แต่นั้นแหละ ฉันก็ยังเห็นพวกคุณยืนบนสเตจ
และคงไม่ใช่เร็วๆนี้ที่คุณจะหลบไปเงามืดนอกแสงไฟ หวังว่าปีนี้จะไม่ใช่ปีสุดท้ายของพวกคุณนะ


เมื่อก่อนพวกคุณน่ารักเหมือนเด็กน้อยเหลือเกิน
ถึงแม้ตอนนั้น ฉันไม่รู้จักพวกคุณก็ตาม
น่าเสียดายจริงๆ ที่ไม่ได้ประคองตั้งแต่ก้าวแรก
แต่พวกคุณก็โตมาได้สมบูรณ์แบบจริงๆ
การกลับมาของพวกคุณทุกครั้ง มันให้ฉันใจเต้นแรงอยู่ตลอด

ฉันดีใจกับทุกการเติบโตของพวกคุณ 
มันสวยงามมากจริงๆ


และมันจะมีฉันอยู่ในนั้นเสมอ...


—sunnybera—






SHARE
Written in this book
𝐌𝐲 𝐬𝐮𝐩𝐞𝐫𝐦𝐚𝐧
เรื่องราวเจ้ารอยยิ่มของฉัน ขอบคุณความบังเอิญที่ทำให้พบเธอ
Writer
sunnybear
writer
บทกวีที่สวยงาม มักมีคุณอยู่ในนั้น

Comments