ความสัมพันธ์ อาจจะมาในรูปแบบของความยากลำบาก
เราเคยเจอช่วงที่ยากลำบากกันใช่ไหม
อะไรที่ทำหน้าเป็นที่ยึดเกาะ ให้เราลุกขึ้นเดินต่อไปได้

เราเป็นคนนึงที่มีความสัมพันธ์ค่อนข้างแย่
เพราะเราไม่รู้ว่าจะทำยังไงกับความสัมพันธ์นึง

เราควรบอกเล่าสิ่งที่เรามีความสุข สิ่งที่เราทุกข์
ให้คนนึงฟังไหม แล้วเขาจะรับฟังเราไหม 
เขาจะคิดยังไงกับเรา 

เมื่อถึงเวลาที่ยากลำบาก ต้องการใครสักคน
เราจะขอความช่วยเหลือจากเขาได้ไหม

บางครั้งคนอื่นอาจจะมองเราว่า
เป็นคนเย็นชา หยิ่ง และขาดมนุษยสัมพันธ์
แล้วจะมีใครรู้ไหม การที่เราต้องเผชิญหน้ากับผู้คน
สร้างความสัมพันธ์ พูดคุย แชร์สิ่งต่างๆ
มันไม่ง่ายเลย มันทำให้เราเสียพลังงานมากแค่ไหน


เอาจริงๆ เราทำตัวไม่ถูกกับสิ่งเหล่านี้
เราเลยเลือกที่จะอยู่กับตนเองเป็นหลัก
และเรามักจะนิยามตัวเองว่า 
เราสามารถจัดการตัวเองได้ 
คนอื่นไม่จำเป็นกับเราด้วยซ้ำ

เมื่อเราสุข เราก็ยิ้มและมีความสุขคนเดียว
เมื่อเราทุกข์ บางครั้งเราก็ปาดน้ำตาและปลอบตัวเองได้ 
มีหนังสือ ท้องฟ้า และการเขียน เป็นเพื่อนมาตลอด
เราไม่ค่อยแชร์เรื่องราวต่างๆ ของตนเองให้ใครด้วยซ้ำ

จนถึงช่วงเวลานึง ที่เป็นช่วงเวลาที่มันยากลำบาก
ในการเรียนเทอมแรก ด้วยว่าเราเรียนและทำงานไปด้วย
หลายวิชาที่ไม่ได้เข้าเรียน เราจะอีเมลหาอาจารย์ว่าไม่สามารถเข้าเรียนได้
เนื่องจากติดงาน อาจารย์ก็ไม่ได้ว่าอะไร เพื่อนก็อัดเสียง
และส่งสไลด์ที่อาจารย์สอนมาให้ทุกครั้ง อะไรที่เป็นวิชาสำคัญต้องเข้า
อาจารย์ก็จะบอกว่า วิชานี้ขาดไม่ได้ และเราก็จัดการให้สามารถเข้าเรียนได้

เกือบท้ายเทอม เกิดสถานการณ์โควิด
ทางมหาวิทยาลัยต้องเปลี่ยนรูปแบบในการเรียนการสอน
เป็นแบบออนไลน์ และสั่งงานให้ทำ
ดูเหมือนมันจะดี แต่ไม่ใช่เลย มันกลับหนักมากกว่าเดิม

เทอมนี้เราเรียนทั้งหมด 5 ตัว ที่เรียนเสร็จไปแล้ว 1 ตัว
เหลืออีก 4 ตัว แล้วพอเกิดสถานการณ์โควิดขึ้น
อาจารย์จะต้องสั่งงานให้นักศึกษาทำ ทั้งสอนออนไลน์ไปด้วย
ไทม์ไลน์ค่อนข้างติดๆ กัน เนื่องจากใกล้ปิดเทอม
ต้องรีบเก็บคะแนน และส่งงานต่างๆ ให้เสร็จ
ทุกอย่างประดังประเดเข้ามา จนทำให้เราอยากโยนมันทิ้ง

แต่รู้ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นมันยังพอไปได้คือ เรายังนอนหลับในตอนกลางคืน

และอีกสิ่งหนึ่งที่ดีมากๆ คือ การมีเพื่อน 
เพื่อนเป็นพื้นที่ที่ดีมาก ทุกคนช่วยกันอย่างจริงใจที่สุด
วันไหนที่กำหนดส่งงาน แล้วมีเพื่อนบางคนหรือทุกคน 555
คาดว่าน่าจะทำไม่เสร็จ ก็จะมีเพื่อนคนนึง สลับกันไป ที่ไปคุยกับอาจารย์
และต่อรองกับอาจารย์ ขอเลื่อนส่งงานไปหน่อย 
ซึ่งทุกครั้งอาจารย์ก็เข้าใจ และยอมให้พวกเราทุกครั้ง
อยากบอกอาจารย์ว่า พวกเราขอบคุณมากนะคะ

สิ่งที่เป็นความรู้สึกเยี่ยมมากๆสำหรับเราคือ
ทุกคนช่วยกันอย่างจริงใจจริงๆ และยังเป็นพื้นที่
ในการแชร์ ความรู้สึก ความคิด สิ่งที่เกิดขึ้นกับตนเอง
ไม่ใช่เฉพาะการเรียน แต่เป็นเรื่องอื่นด้วย

สำหรับเราเอง เราไม่ได้รู้สึกลังเลหรือเหนื่อย
กับการที่ต้องแชร์หรือพูดคุยเลย
เราอยากที่จะแชร์ความรู้สึก ความคิด ของเราด้วยซ้ำ

และเป็นช่วงเวลาที่เราได้โอบอุ้ม ปลอบประโลมเพื่อนไปด้วย
ในวันที่เพื่อนหรือเรารู้สึกไม่ดี ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดก็ตาม
เราจะเป็นพื้นที่นึง ที่ใด้ให้พรั่งพรูสิ่งที่เกิดขึ้น เราเองก็รู้สึกดีนะ
และการออกไปเดินทาง ท่องเที่ยว หรือแม้แต่บทสนทนาบนโต๊ะอาหาร
มันเป็นช่วงเวลาที่ดีมากๆ ทำให้หัวใจเต้นแรงกับความสัมพันธ์อีกครั้ง

เป็นช่วงที่เราคำนึงถึงความสัมพันธ์มากที่สุด

อาจจจะด้วยเพราะว่า ความสัมพันธ์
จะมาในรูปแบบของช่วงเวลาที่ยากลำบาก
ให้เราได้เข้าไปใช้พื้นที่ของกันละกัน
จนกลายเป็นวงกลม ที่เรียกว่า ความสัมพันธ์


SHARE

Comments

xREPISx
7 months ago
ลึกๆ แล้วเราต้องการใครสักคนที่ทำให้เรา สนุก ระบาย แลกเปลี่ยนกัน ยิ้มให้กัน เข้าใจกัน ช่วยกัน นี่และความสัมพันธ์ ^^
Reply
waeameenoh
7 months ago
ใช่ค่ะ แล้วเรารู้สึกดีมากๆ ด้วยค่ะ 
gonnbhak
7 months ago
เรียนไปด้วยทำงานไปด้วยเหมือนกันค่ะ เข้าใจเลยว่าการต้องหยุดเรียนไม่เข้าห้องบ้างบางวิชามันรู้สึกยังไง ยังไงก็สู้ๆนะคะ คุณเก่งมากๆเลยที่อดทนมาได้ขนาดนี้ :)
Reply
waeameenoh
7 months ago
ขอบคุณมากนะค่าา คุณก็เก่งมากเช่นเดียวกัน เป็นกำลังใจให้นะคะ