วัวลืมตีน
ผมเกิด และโตข้างป่า และที่นาเก่า

ผมเข้าเมืองครั้งแรกในปี 55

ผมเดินทางไปศึกษาในเมืองในปี 57

ผมนอนหอพัก
ผมไม่เคยคิดถึงบ้าน

ผมกลับคืนถิ่นในปี 62

ผมนอนบ้าน


บ้านผมยังคงอยู่ข้างป่า

แต่ว่ามันน้อยลง จากรอบทิศ

เหลือเพียงด้านหนึ่ง

แต่ผมอยากนอนหอพัก

"อิสระ" มันยาก

เมื่อผมไม่ใช่คนโตสุดในที่อยู่อาศัย

บ้าน คือสถานที่แห่งความสุข
ตอนนี้ผมอยู่ที่ไหน 



SHARE
Written in this book
ห้วงอารมณ์
Writer
KWM_Alanggarn
Writer
อะไรอยู่ในหัวจะแปลงมาเป็นตัวอักษร

Comments