เมื่อบ้านไม่ใช่สถานที่แต่เป็นผู้คน
3.05.2020
พรุ่งนี้แล้วสินะที่ฉันจะเดินทางกลับเชียงใหม่ กลับบ้านเกิดเพื่อไปเริ่มต้นทำธุรกิจ มันเป็นการออกจากคอมฟอร์ทโซนครั้งใหญ่ ฉันผู้ซึ่งเป็นพนักงานบริษัทมาทั้งชีวิต เป็นคนที่ไม่คิดจะอยากทำธุรกิจ กลัวความเสี่ยง ไม่ชอบอะไรที่อยู่เหนือการควบคุม

แต่พรุ่งนี้ฉันจะขับรถ เดินทางไปกลับไปสร้างสรรค์สิ่งใหม่ๆให้กับชีวิตของฉัน

ทุกอย่างเป็นเพราะคุณ
คุณอยากสร้างครอบครัว คุณอยากทำธุรกิจ
คุณทำให้ฉันมีเริ่มมีความฝันเล็กๆ นั่นคือการได้เป็นแม่ ความอบอุ่นที่ฉันเคยเฝ้าตามหา

ฉันเป็นเด็กที่เคยคิดว่าไม่มีที่ไหนเลยที่เป็นที่อยู่ของฉันจริงๆ ไม่มีเลย และฉันก็ตั้งใจจะใช้ชีวิตแบบนั้น เข็มแข็ง มีความสุขโดยที่ไม่ต้องผูกมัดกับสิ่งใดๆ อยากเดินทางไปที่อื่นที่ที่ไม่ต้องมีใคร

จนวันนี้วันที่ฉันมีความรัก วันที่ฉันสามารถเดินทางสิบชั่วโมงเพื่อกลับมานอนกอดคุณได้ ทิ้งงานทิ้งเงินที่ต้องเดินทางเพื่อมาใช้ชีวิตร่วมกับคุณ จนกระทั่งถึงตอนนี้อีกไม่กี่ชั่วโมง ที่เราจะร่วมกันสร้างอนาคตของเรา

ฉันไม่รู้เลยจริงๆว่ามันจะดีหรือแย่
ตอนนี้มันมีแผนการเต็มไปหมด ที่จะต้องทำ
แต่ไม่ว่ามันจะออกมาดีหรือแย่
แค่กลับมาแล้วเจอคุณ ไม่ว่าจะเป็นที่ไหน
มันก็คงอบอุ่นเสมอสำหรับฉัน 
เพราะคุณคือบ้านของฉัน :)

รักคุณมากนะ
SHARE
Written in this book
My diary
บันทึกความนึกคิดความรู้สึกที่ไม่สามารถบอกเล่า และเอื้อนเอ่ยผ่านพื้นที่ตรงไหนได้ บางทีคนเราก็ต้องเขียนสิ่งที่ติดอยู่ในหัว เอามันออกมา จัดระเบียบความคิดภายในหัวอันยุ่งเหยิง แล้วใช้ชีวิตแต่ละวันต่อไปให้เป็นปกติที่สุด
Writer
EverydayRose
Housewife
พนักงานออฟฟิศที่กำลังจะผันตัวไปเป็นแม่บ้าน

Comments

Apsara
10 months ago
เป็นกำลังใจให้นะคะ ชาวแอสการ์ด 555 วลีข้างบนทำให้นึกถึงเทพโอดิน บิดาแห่งเทพเจ้าสายฟ้าธอร์ขึ้นมาเลยค่ะ เชียงใหม่เป็นไงบ้าง อย่าลืมเล่าให้ฟังนะคะ
Reply
EverydayRose
10 months ago
ตื่นเต้นมากค่ะ ไม่รู้จะรอดไหม