กับเพื่อนคนนั้นเราห่างไกลกันสมบูรณ์แบบแล้วแหละ
มันก็คงเป็นวันธรรมดาที่รอคำอวยพรจากครอบครัว และใครหลายคนที่เราสนิทรู้จักกันดีมากๆ ฉันได้รับคำอวยพรจากคนคุ้นหน้าคุ้นตาทั้งคนที่รู้จักและเพื่อนสนิทหลายช่วงวัย
ที่บางคนก็ไม่ได้คุยกันนานแล้ว แต่มันก็อุ่นใจ
คนที่ไม่ได้เจอหรือไม่ได้คุยกันนานแล้วทักมายินดีกับการโตขึ้นของฉันอีกปี


แต่มันก็ไม่มีเสียงแจ้งเตือนจากเพื่อนคนนึ่งเลย
มันก็น่าแปลกนะที่กับบางคนก็ไม่ได้มีแจ้งเตือน
ชื่อเขามา ฉันก็ไม่ได้เสียใจ มันว่างเปล่าเหมือน
เราก็หายไปจากโลกของกันไปแล้ว
แต่สำหรับบางคน เราเห็นกันอยู่ตลอดนะสิ
ถึงไม่มีบทสนทนากันก็ตามแต่ก็ยังคงเห็น
แจ้งเตือนจากเขาในแชทกลุ่มอยู่บ่อยครั้ง


แต่กับวันนี้ไม่มีแจ้งเตือนจากเขา ยังหวังเห็น
แจ้งเตือนจากเขาแต่มันก็ไม่มีแจ้งเตือนมาสักที ทำไมนะทำไมยังรอถึงวินาทีสุดท้าย 
บางครั้งก็หวังว่ามันอาจจะทักมาบอกว่าอยากเป็นคนสุดท้าย หรือทักมาบอกว่ามาช้าแต่มานะ 
อะไรก็ได้ที่ยังยืนยันว่าเรายังคงเป็นเพื่อนที่สนิทกันเหมือนเดิม แต่มันก็ไม่มีแจ้งเตือนจากเขามา มีเพียงสิ่งที่เดียวที่ยืนยันว่าเขายังคงรับรู้ก็ตรงที่มันขึ้นมาว่าเขามาดู story ฉันทุกอัน


มันก็น่าแปลกนะที่เขาเป็นเพื่อนคนนึ่ง
ที่อยู่ในแชทกลุ่มเดียวกันแต่ไม่เคยมีบทสนทนากันมานานแล้วสำหรับเราสองคน 
แล้ววันนึ่งเรากับมาฟอลกันใหม่ 
เราต่างคนต่างเห็นกันอยู่ในแชทกลุ่มกันมากขึ้น
คุยกันมากขึ้น หยอกล้อกันเหมือนที่เคยเป็น
แต่มันก็ได้แค่แปปเดียวจริงๆ 


มันทำให้รู้เลยว่าเรานะห่างไกลกันมากแล้วจริงๆ

แล้วรู้ไหมอะไรที่น่าตลกที่สุดของความสัมพันธ์นี้ เราต่างคนต่างอยู่ใน clost friend ของกันและกัน คุณว่ามันแปลกไหมละ เราไม่สนิทกันเหมือน
เมื่อก่อนแล้วแต่ทำไมเราถึงยังอยู่ในจุดที่เรียกว่าเพื่อนสนิท นั้นแหละที่มันให้ดูตลกที่สุด


แล้วมันก็น่าตลกไปอีก เราห่างเกิดกันไม่ถึงอาทิตย์อย่างทีว่าฉันยังเห็นใครหลายคนอวยพรเขาผ่านสตอรี่ที่เขาแชร์มา แต่ฉันไม่กล้าส่งไป 
อาจจะเพราะฉันคิดว่าฉันไม่จำเป็นจะต้องส่งไปก็ได้ในเมื่อเขาก็ไม่ได้ส่งมาหาฉัน ความรู้สึกจริงๆแล้วสิ่งที่กลัวคือการส่งไปแล้วมันอาจจะไม่มีการตอบกลับมา


ฉันก็คิดนะว่าเขาจะรอแจ้งเตือนฉันเหมือน
ที่ฉันรอเขาหรือป่าว 
จะหงุดหงิดไหมนะที่เพื่อนคนนี้ไม่ทักไป 
จะน้อยใจไหมนะที่จะหมดวันแล้วไม่มาสักที 
จะโกรธไหมที่ดู story ทุกอันแต่ไม่แจ้งเตือน

จะเสียใจไหมที่สุดท้ายก็มีเพียงความว่างเปล่า



มันดูงี่เง่ากันมากเลยเนอะ ทั้งๆที่เราไม่ได้สนิทกันแล้วแต่ก็ยังคงรับรู้ความเป็นไปของกันและกันอยู่เสมอ มีหลายสิ่งที่เกิดขึ้นและฉันก็รับรู้มากกว่าใครหลายคน แต่ความเป็นจริงๆแล้ว


เราเหมือนตัวละครประกอบของชีวิตกันและกัน
ที่รู้ว่ามีอยู่แต่ก็เลื่อนลางมากๆ



นั้นแหละมันยืนยันความสัมพันธ์ตอนนี้ได้ดีว่า
เราห่างไกลกันสมบูรณ์แบบแล้วแหละ


เสียใจและน้อยใจมากๆ แต่นั้นแหละ
แล้วมันจะเรียกว่าชีวิตได้ไง 
บางครั้งเราก็ไม่ได้ทำใครหายไปจากชีวิตเราเอง
แต่มันอาจจะเป็นเขาเองที่อยากหายไป 
แบบเงียบๆไหมนะ ให้ความรู้สึกยังคงสนิท
แต่เราได้หายไปจากวงโคจรของกันและกันแล้ว


ยิ่งโตขึ้นทางเดินและสังคมมันอาจจะต่างกันมากๆ และยิ่งฉันกับเพื่อนคนนั้นแล้วคงเรียกว่าคู่ขนานเลยแหละ สิ่งหนึ่งที่ฉันได้รู้ว่า clost friend ig
ยืนยันความสนิทไม่ได้จริงๆ มันทำให้ดูน่าตลกและอยากจะอ้วก แล้วเราสองคนก็เฟคได้พอๆกันเลยทีเดียวต่างคนต่างอยู่ใน clost friend ของกันและกัน นั้นสิงั้นคงก็ไม่ได้มาเป็นเพื่อนกันหรอก


—sunnybera—











SHARE
Writer
sunnybear
writer
บทกวีที่สวยงาม มักมีคุณอยู่ในนั้น

Comments