เหนื่อย...
มองย้อนกลับไปที่ผ่านมาเราได้แต่เรียกร้องขอความรักจากคนที่ไม่เคยเห็นค่าในตัวเราเลย มันจะมีคำนึงที่ได้ยินเป็นประจำไม่ว่าจะคบกับใคร
(ต้องการอะไรอีก)
 ทั้งที่ตัวเราเองไม่เคยต้องการอะไรเลย นอกจากความรักความใส่ใจ เหมือนกับที่ผ่านมาตลอดความสัมพันธ์ เราเป็นฝ่ายที่ขออะไรมากมายยังไงอย่างงั้น ต่อให้เราจะเจ็บปางตายกับความรักมายังไง เราก็พร้อมที่จะปกป้องตลอด ความใส่ใจ สิ่งที่เราสามารถทำให้ได้ เราทำตัวเหมือนโล้บังกระสุนให้กับคนรักตลอด เราเคยรู้สึกว่าเราเจ็บพอหรือยัง เห็นหรือยังว่าเรารักเธอมากแค่ไหน ทั้งที่อีกฝ่ายไม่เคยปกป้องเราเลย เราเป็นคนที่ศรัทธาในความรักมากๆครั้งหนึ่งในชีวิต แต่มันก็ทำให้รู้ว่าการหลับหูหลับตารักนั่นมันแสนจะเจ็บปวด มันก็คงเจ็บตรงที่มันไม่ใช่ใครก็ได้ ไม่ใช่จะเป็นใครก็ได้ ฉันเกลียดความสัมพันธ์แค่ชั่วคราว แต่ฉันในวันนี้กลับรู้สึกว่าเหนื่อยกับการที่จะรักใคร เหนื่อยกับความรู้สึกที่รู้ดีว่ายังรัก ฉันจะไม่ขอให้ใครมารักฉัน มาทำอะไรเพื่อฉัน แต่ขอร้องอย่างมาเป็นความเจ็บปวด เหมือนฉันจะรู้ชะตาตัวเองว่า ต่อให้ฉันจะมีความรักซักกี่ครั้ง มันก็จบแบบเดิม ไม่ใช่ว่ากลัวการเริ่มต้นใหม่ แต่มันเหนื่อยที่จะเริ่มต้นใหม่มากกว่า 😓😢
SHARE
Written in this book
darkness
ห้วงเวลาแห่งความมืด (The moment of darkness) ในช่วงเวลาที่คนเราอยู่กับความมืด เราจะคุยกับตัวเองได้เสียงดังที่สุด ไม่ว่าเราจะรู้สึกเหงา รู้สึกกลัว หรือ เศร้า ความมืดเป็นเหมือนตัวแปรสำคัญอย่างหนึ่งที่ทำให้เรา มองเห็นอีกคนในตัวเราได้ชัดขึ้น
Writer
Nisandarkness
nisansensai
Allowing other people to attack a lot It's time to take back.

Comments

MXX
7 months ago
สู้ๆนะครับ ขอให้ผ่านพ้นเวลาช่วงนี้ไปได้
Reply
Nisandarkness
7 months ago
ขอบคุณนะคะ 😓