เพราะสายฝน...ทำให้เราคิดถึง
ในวันที่ฝนพรำ เราอาจอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกกว้าง อาจจะเดินหลบฝนอยู่ใต้ร่มคันเก่า หรือกำลังเดินอยู่ท่ามกลางสายฝนอย่างคนเหงา แล้วบอกกับตัวเองว่าทุกอย่างจะผ่านไป...

สำหรับบางคน ฤดูฝนเป็นเพียงฤดูกาลที่หมุนเวียนมา...เพื่อจากไป

แต่สำหรับบางคน ช่างเป็นฤดูกาลที่แสนจะเงียบเหงา..." เพราะสายฝน...ทำให้เราคิดถึง "
คิดถึงใครบางคน ซึ่งไม่รู้ว่าตอนนี้เขาอยู่ที่ไหน? เขาจะสบายดีหรือเปล่า แล้วเขาจะคิดถึงเราบ้างไหม?

บางครั้งชีวิตของเราก็น่าเศร้า เพราะมักมีบางช่วงเวลาที่เราไม่สามารถซุกซ่อนความเหงาและอ่อนแอเอาไว้ได้

สิ่งที่พอจะทำได้...นั่นคือบอกกับตัวเองให้อดทน จนกว่าช่วงเวลาที่เต็มไปด้วยเมฆฝนจะผ่านพ้นไป...แต่ความคิดถึงจะยังคงเกิดขึ้นซ้ำวนอยู่อย่างนั้น
และเมื่อวันใดวันนึง...ซึ่งกาลเวลาและตัวเราหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกัน

ถึงตอนนั้น...เราคงไม่ต้องกังวลกับความคิดถึงที่เคยมีอีกต่อไป



SHARE
Written in this book
ความเหงาบนดาวโลก
🍃ฉันจะไปเกิดใหม่...🍃 🍃เป็นสายลมในท้องทุ่งกว้าง🍃
Writer
Banana_Cake
Writer
บางความทรงจำ ก็ทำให้เราร้องไห้

Comments