แกเก่งที่สุดแล้ว

มันเศร้านะที่ทุกคนคาดหวังในตัวเรา ยัดเยียดความคิด อาศัยสิทธิ์คำว่าพ่อแม่ ทุกคนบอกว่าเราต้องเป็นสิ่งนั้นเราต้องเรียนสิ่งนี้แต่ไม่เคยมีใครถามเราสักคนว่าเราต้องการอะไร ชอบแบบไหน พ่อแม่อ้างแต่คำว่าบุญคุณชีวิต เลี้ยงดูมาจนโตตอบแทนอะไรแบบนี้ มันท้อจนไม่รู้จะว่ายังไง แต่ถ้าเลือกได้ใครอยากจะเกิดมาในครอบครัวแบบนี้กัน พ่อแม่อยากให้เราเกิดมาเพื่อเลี้ยงดูตอนแก่แค่นี้น่ะหรอ 

ขอบคุณตัวเองเสมอมาที่ยอมอดทนมาจนถึงวันนี้ ขอบคุณที่ยังคงหลงเหลือรอยยิ้มไว้ 

เราอยากเดินออกไปจากตรงนี้ อยากไปสู่ที่ที่ดีกว่านี้ อยากออกไปค้นหาคำว่าชีวิต ออกไปอย่างอิสระเสรี

เราเคยถามตัวเองนะว่าขีดจำกัดของความอดทนมันจะสักแค่ไหนกัน ตอนนี้ก็ยังคงไม่มีคำตอบ เราอดทนเพื่อให้มันผ่านพ้นไปแต่ละวัน อดทนเพราะเชื่อว่ามันคงมีสักวันที่เป็นของเรา วันที่เราไม่ต้องถูกรั้งด้วยพัฒนาการของครอบครัว

ศีลธรรมจรรยาที่ผู้คนตีกรอบไว้แต่ไม่เคยมามองความเป็นจริงว่ามันเป็นยังไง ความกตัญญูที่ผู้คนตระหนักนักหนามันทำร้ายชีวิตคนเป็นลูกมาเท่าไหร่แล้ว

ถ้าการเป็นครอบครัวมันคือพ่อแม่ลูก เรายอมอยู่คนเดียวแบบไม่เป็นครอบครัวมันคงจะดีกว่า

ในชีวิตที่ผ่านมาถ้าถามว่าหวงแหนสิ่งใดมากที่สุดก็คงเป็นคำว่าอิสระ 

โลกใบนี้มันกว้างใหญ่รอให้เราไปค้นหา รอให้เราไปเข้าใจ รอให้เราไปรัก 
หวังว่าตัวเราจะอยู่จนถึงวันนั้น
วันที่ได้ออกไปค้นหามัน
วันที่ได้เติบโตอย่างอิสระเสรี
วันที่มีความสุข

ต่อให้ไม่มีใครรักแก
ต่อให้พวกเขาไม่เข้าใจแก
แกเข้าใจตัวเองรักตัวเองมันก็พอแล้ว

ภูมิใจในตัวแกมากนะคนเก่ง
แกเก่งที่สุดแล้ว





SHARE
Writer
naravt
people
I'm a girl

Comments