ก้นบึ้งของความทรงจำ
หลายครั้งที่เราคิดว่าเราลืมมันไปแล้ว จำไม่ได้แล้ว แต่พอมีอะไรมากระตุ้น กลับนึกออกและจำได้ซะอย่างนั้น

ชื่อคน
ขนมที่พึ่งกินไปเมื่อเช้า
ชื่อนักร้องที่พึ่งเสิร์ชไปเมื่อวาน
ชื่อหนังที่กะว่าจะดูแต่ดันนึกไม่ออก

เรามักจะเคยลืมสิ่งเหล่านี้ แต่เราจะกลับมาจำได้เมื่อมีคนพูดชื่อมันอีกครั้ง หรือได้เห็นมันอีกครั้งนึง

"เออว่ะ อันนี้แหละ" 
"เออว่ะ ชื่อนี้แหละ" 



เพราะที่เราคิดว่าเราลืม จริงๆมันไม่ได้ไปไหน มันยังอยู่ในความทรงจำนั่นแหละ รอการกระตุ้นกลับมา

เหมือนเธอเลย...
เธอที่เราคิดว่าเราลืมไปแล้ว แต่พอมานึกดู เธอยังอยู่ที่ก้นบึ้งนั้นไม่ได้หายไปไหน เราจำเธอได้เมื่อมีคนพูดชื่อเธอ เราจำเธอได้เวลาเห็นขนมที่เธอกิน เราจำเธอได้เวลาเห็นหนังเรื่องโปรดของเธอ

ดังนั้นแล้ว การลืมไม่ใช่เรื่องที่ทำได้ ถ้าหากว่าต้องการจะลืม ก็ต้องไม่จำเสียตั้งแต่ทีแรก ทุกอย่างที่ผ่านเข้ามาในความทรงจำ จะยังคงอยู่เสมอ
ในก้นบึ้งของความทรงจำ                                  : )
SHARE
Written in this book
ณ ห้วงเวลาหนึ่ง
" ความคิดที่โลดแล่นในห้วงเวลาหนึ่ง อีกสองนาทีเราอาจลืมและมันอาจจะไม่ผุดขึ้นมาอีก จึงเขียนขึ้นมาให้เราตระหนักได้ว่าในชีวิตหนึ่งเราคิดอะไรบ้าง หากได้วนกลับมาอ่านอีกครั้ง ความรู้สึกก็จะยังคงอยู่ "
Writer
yachapatsu
Dreamer
# นักพูดในใจ

Comments