(1) พลังวิเศษ จากคุณที่ส่องสว่าง - With You
(1)
เธอมีพลังวิเศษที่หาพบได้ยากในโลกมนุษย์ พลังของเธอคือสามารถฮีลตัวเองได้จากพลังแห่งดวงดาวยามค่ำคืน ไม่ว่าเธอจะเศร้าใจ เจ็บปวดหรือบาดเจ็บใดๆ เพียงแค่เธอมองไปที่ดวงดาวบนท้องฟ้ายามค่ำคืน เหล่าดวงดาวที่ระยิบระยับนั้นจะส่งพลัง ช่วยปลอบประโลมให้เธอหายจากทุกอาการเป็นปลิดทิ้ง

เท่าที่จำได้เธอรู้ตัวว่ามีพลังนี้เมื่อประมาณ 5 ปีก่อน วันที่เธอทรมานใจจากบางสิ่งบางอย่าง (ที่ตอนนี้ความทรงจำแย่ๆ นั้นถูกทำลายไปเสียแล้ว) จำได้ว่าเธอเสียใจและเสียน้ำตาไปหลายเซ็ต นั่งเหม่อมองไปที่ดวงดาวบนท้องฟ้าระยิบระยับจำนวนนับไม่ได้ ในค่ำคืนวันนั้นที่แสนหนาวเหน็บ(ที่ไม่ใช่เพราะความเหงา...แต่เป็นอากาศที่ต่ำถึง 7 องศา) ที่ม้านั่งริมถนนไร้ซึ่งรถสัญจรไปมา เธอสัมผัสได้ถึงพลังบางอย่างที่กำลังฮีลตัวเธอ และก็เป็นอย่างที่คิดแหละ มีแสงสว่างผสมกลิตเตอร์ล่องลอยจากดวงดาวล่องลอยเข้าหาตัวเธอ ในหนังเป็นยังไง ในการ์ตูนเป็นยังไง เธอไม่เคยเชื่อ ก็ได้เชื่อวันนี้ เพราะมันเป็นวิชวลแบบนั้นจริงๆ เพียงไม่ถึงนาที สิ่งที่เธอเคยรู้สึกไม่ดีก่อนหน้านี้ บวกกับแผลที่โดนแมวข่วน 2 จุด ก็หายไปทันที นอกจากจะหายเป็นปลิดทิ้งแล้ว เธอยังรู้สึกมีความสุขเป็นพิเศษ จะตกใจก็ไม่ตกใจมากกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนี้ เพราะเหมือนจะรู้ตัว ได้แต่อ๋อ อ๋อ แน่ๆ อันนั้นแน่ๆ เพราะเธอเคยอ่านตำราในห้องสมุดเออาร์ เป็นตำนานเกี่ยวกับดวงดาว ซึ่งนั่นเป็นเรื่องที่เธอสนใจ เท่าที่จำได้ในหนังสือเสมือนจริงนั้นบอกว่า “ลูกหลานจากดวงดาวจากดาวเคราะห์สีฟ้า ยังมีหลงเหลืออยู่ในโลกปะปนอยู่กับกลุ่มมนุษย์อยู่กระจัดกระจายในหลายๆ ที่ โดยที่ตัวเขานั้นก็อาจจะไม่รู้ตัว แต่หากยามค่ำคืนใดได้พบสบตากับดวงดาวที่ต้องชะตา ผู้นั้นจะได้รับพลังจากดวงดาวและได้รับการปกปักรักษา สุขใจในทันตาและดวงดาวจะเปล่งประกายสว่างไสวและมีอายุไขมากขึ้น เมื่อได้รับความรักและความรู้สึกขอบคุณจากผู้ต้องชะตา” นิยายมาก ไม่ยากจะเชื่อว่าเรื่องจริง แต่มันเกิดขึ้นแล้วในวันนั้น

จาก 5 ปีก่อน ก็อาจจะเป็นอย่างที่คิด...เธอตอบแทนพลังของเขา ดวงดาวผู้ต้องชะตา ด้วยความรักทั้งหมดที่มีหรืออาจจะเรียกว่าเธอตกหลุมรักดวงดาวก็เป็นไปได้ แม้เขาจะอยู่ไกลมากๆ ประมาณ 3,728 ล้านกิโลเมตร การที่จะดูแลเขา ตอบแทนเขาใกล้ๆ เป็นสิ่งที่อาจจะเกิดขึ้นไม่ได้เป็นแน่ สิ่งเธอพอจะทำให้กับเขาได้ ก็คือการส่งคลื่นความรักและความรู้สึกขอบคุณส่งให้เขาอยู่เสมอ หลังจากวันนั้น เธอตั้งใจใช้ชีวิตตอนกลางวันทำหน้าที่ของเธออย่างเต็มที่ เพื่อรอคอยช่วงเวลายามค่ำคืน ที่จะได้พบเจอเขา มันไม่ใช่หน้าที่ที่จำเป็นต้องทำ แต่เธอแค่รู้สึกว่าอยากจะให้ก็เท่านั้น แม้ไม่ได้เสียใจ ทุกข์ใจหรือบาดเจ็บ ก็อยากจะพบเขาทุกวัน เธอคอยแต่แหงนเฝ้ามองดวงดาวทุกค่ำคืน มองด้วยตาเปล่า บางครั้งก็ใช้กล้องส่องดาวเพื่อจะได้มองเห็นเขาชัดๆ เขาสว่างไสวมากๆ กำลังมีความสุขอยู่ใช่ไหมนะ เธอยิ้ม เธอคิด แต่ไม่ได้พูด
SHARE
Written in this book
Friday, I'm fine
วันสุขที่ 13 วันที่ฉันบอกรักเธอในใจครั้งที่ 7

Comments