โรคระบาด' 19
     การตื่นขึ้นมาพร้อมกับแสงแดดตอนใกล้จะเที่ยง กับไอร้อนของอากาศสามสิบกว่าองศาที่ทะลุผ่านกำแพงเข้ามา แล้วพบว่าต้องตื่นขึ้นมาใช้ชีวิตอีกวัน

อีกวันที่ทุกอย่างดำเนินไปเหมือนเมื่อวาน

อาบน้ำ กินข้าวเช้าตอนเที่ยง แล้วก็เล่นโทรศัพท์...
     ย่างเข้าเดือนที่สอง ที่ต้องใช้ชีวิตแบบเดิมซ้ำๆ เพิ่มเข้ามาอย่างมากก็คือเดินไปเซเว่นเท่านั้นเอง

มันทำให้เห็นเลยว่า ชีวิตที่ไม่ต้องทำอะไรเลยมันก็ไม่ได้มีความสุขอย่างที่คิดนี่หน่า

เราโหยหาการไปเที่ยว
เราโหยหาการไปเดินห้าง
เราโหยหาการไปพบปะเม้าท์มอยกับเพื่อนๆ
บางคนโหยหาการไปตามล่าหาคาเฟ่ที่กาแฟถูกปาก

ทุกอย่างต้องใช้เวลาเสมอ อดทนซักหน่อย ให้เวลาทุกอย่างได้ฟื้นฟูนะ ดูแลตัวเองให้ดีๆ เมื่อทุกอย่างดีขึ้นแล้ว จะได้เอาชีวิตกลับไปใช้ให้คุ้มเลย : )


                      #ทีมรอกลับไปใช้ชีวิต
SHARE
Written in this book
ณ ห้วงเวลาหนึ่ง
" ความคิดที่โลดแล่นในห้วงเวลาหนึ่ง อีกสองนาทีเราอาจลืมและมันอาจจะไม่ผุดขึ้นมาอีก จึงเขียนขึ้นมาให้เราตระหนักได้ว่าในชีวิตหนึ่งเราคิดอะไรบ้าง หากได้วนกลับมาอ่านอีกครั้ง ความรู้สึกก็จะยังคงอยู่ "
Writer
yachapatsu
Dreamer
# นักพูดในใจ

Comments