บันทึกก่อนตะวันลับ
...แล้วมันก็เกิดขึ้นอีก
ความสัมพันธ์ที่เผลอสร้างโดยไม่ตั้งใจ
แม้จะมีความลังเล รู้สึกครึ่งๆกลาง ในตอนแรก
แต่พอเอาเข้าจริงๆ ตอนหายไป กลับใจหายอย่างบอกไม่ถูก

ร้านกาแฟจะยังเป็นร้านกาแฟ
เวลาเลิกงานจะยังคงเป็นเวลากลับบ้าน
และคนหนึ่งคน ก็เป็นแค่คนๆนึง


ทุกอย่างที่จ่ายด้วยเวลานั้น จะกลายเป็นสิ่งที่สำคัญเสมอ

และการลงทุนเพื่อให้ได้ความสัมพันธ์มา ก็เหมือนจะต้องใช้เวลาเป็นหลัก

ไม่รู้จะเรียกว่าเผลอได้ไหม เราก็ดูจะเต็มใจด้วยสิ
จ่ายเวลาที่เหลือไปอย่างไม่ยั้งคิด
จนอะไรๆที่ธรรมดา กลับกลายเป็นไม่ธรรมดาขึ้นมาซะงั้น

ร้านกาแฟกลายเป็นร้านที่เดทแรกเกิดขึ้น
เวลาเลิกงานกลายเป็นเวลาที่ต้องรีบออกไปใจใครซักคน
และคนหนึ่งคน ก็กลายมาเป็นคนๆนั้นขึ้นมา


และช่วงปันผลก็มาถึง
โลกสดใส อาหารรสชาติดีต่างจากเดิม
ค่ำคืนที่เคยเงียบเหงาก็ดูจะไม่เป็นอย่างนั้นอีก

ชั่งเป็นช่วงเวลาที่หอมหวานจริงๆ

เหมือนกับทุกอย่าง
เกิดขึ้น ตั้งอยู่ และดับไป
สุดท้ายไม่มีใครห้ามตะวันไม่ให้ลับขอบฟ้าได้
แต่อย่าลืมว่า พรุ่งนี้มันจะขึ้นมาใหม่เสมอ

คืนนี้ก็โอบความเดียวดาย แนบกายให้แน่น
รอจนกว่าพรุ่งนี้จะมาถึง...


SHARE
Written in this book
Bangkok diary
Writer
Monday_story
writer
Introvert

Comments