พออายุ 20 ก็รู้ว่าชีวิตมันยาก
อย่างที่ใครหลายๆคนบอก ว่าวัย 20 ขึ้นชื่อว่าเป็นการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ เป็นการก้าวเข้าสู่วัยผู้ใหญ่ — จริงๆแล้วมันคืออะไรกันแน่

บางครั้งก็รู้สึกว่ามันไม่ได้ต่างจากเดิมแม้แต่น้อย 
แต่ในบางครั้ง ก็รู้สึกว่าตัวเองตกตะกอนทางความคิดหลายอย่างเหมือนกัน 

วันผู้ใหญ่ที่เราเคยโหยหา ชีวิตที่มีอิสระ ชีวิตที่เราไม่รู้มาก่อนว่ามันจะยากขนาดนี้

ความยากของแต่ละคนคงต่างกันไป หลายคนอาจได้เริ่มใช้ชีวิตตั้งแต่ยังไม่ 20 ด้วยซ้ำ แต่สำหรับฉัน ก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าที่ผ่านมา ได้ใช้ชีวิตหรือยัง

นิยามการใช้ชีวิตของแต่ละคนคงต่างกันออกไปอีกนั่นแหละ แต่สำหรับฉันในวัย 20 ในวินาทีนี้ คิดว่า ชีวิต คงเป็นการมีตัวตนอยู่ในชีวิตของใครอีกคน อาจจะเป็นพ่อแม่ ครอบครัว เพื่อน หรือใครก็ตาม เพราะถ้าหากเราหายไปจากความทรงจำของพวกเขาเหล่านี้ เราก็คงเหมือนไม่เคยมีตัวตนมาก่อน และนั่นอาจจะเป็นเหตุผลที่เราต้องการเรียกร้องความสนใจจากใครก็ตาม

ความยากของฉันในตอนนี้ คงเป็นการจัดการกับความรู้สึกของตัวเอง การเรียนที่หนักเอาเรื่อง เพื่อนที่เราใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันมากขึ้น แทบจะตลอดเวลา และอาจเป็นเพราะเหตุนี้มันทำให้ฉันต้องพื้นที่จากเพื่อนมากกว่าแต่ก่อน มันยากมากๆในบางครั้งที่เราต้องพยายามเลิกคิดอะไรที่มันลบๆ อะไรที่เราก็รู้ว่ามันไม่ถูก ฉันไม่ชอบที่เพื่อนทำเหมือนมีความลับ ทั้งๆที่ฉันก็รู้ว่าความลับเหล่านั้นเป็นพื้นที่ส่วนตัวของแต่ละคน มันอาจจะมากเกินไปที่ฉันจะเข้าไปในพื้นที่ตรงนั้น ฉันยอมรับว่าฉันในวัย 20 ไม่ใช่คนที่ดีนัก ฉันร้องไห้ โกรธตัวเองที่คิดอะไรแย่ๆกับเพื่อน ฉันโมโหมากๆที่ตัวเองเป็นคนที่มีความคิดอะไรแบบนี้โผล่ขึ้นมา ทั้งๆที่รู้ทุกอย่าง ว่าในเรื่องพวกนี้ไม่มีใครผิดทั้งนั้น มันเป็นเรื่องไร้สาระด้วยซ้ำ แต่ในตอนนี้ความรู้สึกมันใหญ่มากๆ นั่นเลยทำให้มันยากเข้าไปอีก เพราะฉันไม่แน่ใจ ว่าฉันควรจะพูดมันออกไปหรือไม่ 
มันเป็นเพราะเราอยู่ด้วยกันมากไปหรืออะไรก็ตาม หรืออาจจะเพราะฉันเหนื่อยมากเกินไป เหนื่อยจากเรื่องอื่นๆ แต่จะอะไรก็ตามฉันจะไม่โทษมันหรอก และนั่นทำให้ฉันรู้ ว่ายิ่งโตขึ้น ชีวิตมันก็ดูจะยากขึ้นเรื่อยๆ 

พอโตขึ้น เราก็ต้องเรียนรู้ที่จะทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เรียนรู้ที่จะข่มด้านดำมืดในจิตใจตัวเองลงไป เรียนรู้ที่จะปล่อยวาง แม้มันจะยากมากๆ เพราะจริงๆแล้ว เราไม่สามารถได้ทุกอย่างที่ต้องการ 

ฉันมาคิดๆดู บางที...
การเป็นผู้ใหญ่อาจเป็นแค่เด็กคนนึงที่ผ่านชีวิตยากๆพวกนี้ไปได้ก็แค่นั้น มั้งนะ...

:)


ปล.เรื่องนี้ก็อาจจะเป็นแค่บทความไร้สาระที่ฉันมาระบายความรู้สึกบ้าๆพวกนี้ให้คนแปลกหน้า ที่ฉันไม่รู้จักด้วยซ้ำได้รับรู้ เพราะอย่างน้อยก็ยังไม่คนได้อ่านมัน มันอาจทำให้ความรู้สึกพวกนี้ลดลงไปบ้าง คงดี





SHARE
Writer
WhiteLady
Writer,Reader
I live, I love, I lose You can talk if u want I’m ready to be ur friends!

Comments