ที่เดิม


01:25 AM.


คุณเคยรอส่งใครเข้านอนหรือเปล่า

แล้วถ้าเคย ทำแบบนั้นเพราะอะไร
สำหรับผม
เหตุผลเพียงเพราะ..

อยากให้เธอนอนหลับสนิท
โดยที่ไม่มีเรื่องอะไรมารบกวนการนอนของเธอ
แม้กระทั่งความฝัน



Playlist เพลงโปรดของผม ในแอปพลิเคชั่น JOOX ยังคงทำงานอย่างต่อเนื่อง


เช่นเดียวกันกับสมองของผมที่ในขณะนี้ที่ยังคงไม่ได้หยุดพัก


เสียงเพลงที่ค่อนข้างเก่าดังคลอเบาๆพร้อมกับการเพ่งสายตาอ่านเอกสารที่เนื้อหาข้างในค่อนข้างน่าปวดหัวไปเรื่อยๆของผม

มันช่วยผ่อนคลายความตึงเครียดในการใช้ความคิดได้ไม่น้อยเลยนะครับ


"อยากบอกเธอให้ได้ยินเหลือเกิน"

"แต่ไม่รู้เธอได้ยินหรือเปล่า"



เมื่อหนึ่งในเพลงโปรดเล่นมาถึงท่อนนี้ทีไร
ผมใช้ความคิดแยกประเภทของเพลงอยู่ครู่หนึ่ง



"อยากบอกเธอให้รู้เหลือเกิน"

"ว่าเธอคือลมหายใจของฉัน"



ตกลงแล้ว

มันคือเพลงรักหรือเพลงประเภทไหนกันแน่วะ



"โอบกอดหัวใจของฉันเอาไว้นานๆ"

"แค่เพียงฉันคิดว่าเธอจะจากไป"

"ใจมันหวิวทุกที"




เนื้อหามันก็ไม่ได้ต่างอะไรจากเพลงรักสักเท่าไหร่
แต่ที่ผมไม่แน่ใจว่ามันใช่เพลงรักหรือเปล่า



"เอ่ยคำสัญญา บอกมาว่าไม่มีวัน"

"ที่จะทำให้ฉันต้องหวั่นไหว"

"แค่นี้ ก็เป็นสุข"




เพราะโดยวิสัยแล้ว ผมเป็นคนที่ไม่อินกับเพลงรักอะไรเทือกๆนั้นสักเท่าไหร่

เพลงที่เสพส่วนใหญ่จะเป็นเพลงแนวเศร้าหรือแนวให้กำลังใจซะมากกว่า

แต่ก็แปลกดีเหมือนกันนะครับ
ที่ผมดันชอบเพลงนี้ มากๆ




ผ่านมาเกือบ 1 ชั่วโมง หลังจาก reply ล่าสุด
ใน Direct Message จากแอปพลิเคชั่นที่ผมห่างหายจากการใช้งานไปสักพักหนึ่ง ไร้การ reply กลับมาจากคนที่ผมรอส่งเธอเข้านอน



อ่า.. น่าจะเผลอหลับไปแล้วล่ะมั้ง

ทำงานวันละหลายชั่วโมง คงเหนื่อย


"Good night นะครับคนเก่ง"



ริมฝีปากของผมขยับอวยพรให้เธอนอนหลับฝันดีพร้อมกับการมอง direct message ของเธอเพียงเท่านั้น โดยที่ไม่มีการ reply กลับไปแต่อย่างใด



ที่เป็นอย่างนั้นก็เพราะผมไม่อยากรบกวนการนอนของเธอ

เผื่อเธอลืมปิดเครือข่ายอินเตอร์เน็ตหรือลืมปิดเสียงมือถือ จะพาลให้ตื่นขึ้นมากลางดึกเพราะเสียงรบกวนจากการแจ้งเตือนได้


คุณเคยได้ยินไหมครับ

"รักใคร อย่ารบกวนตอนเขานอน"



เมื่อคาดเดาความน่าจะเป็นเอาเองว่าเธอคงเข้าสู่ห้วงนิทราไปแล้ว

ผมตั้งใจจดจ่อกับเอกสารตรงหน้าอีกครั้ง



"ใช้ font อะไร"

"มันตัวอักษรหรือลายแทงวะฉบับนี้"

"อ่านยากฉิบหาย"



หรือควรวางมันลงแล้วไปนอนดี
แต่ก็นะ สมองยังแล่นอยู่เลย
ทำต่ออีกหน่อยก็แล้วกัน




Twitter


: เธอ
: หลัยไปรึยัว



"สะดุ้งกลางดึกแน่ๆเลย คนเก่งของกู"



แจ้งเตือนกลางดึกจากคนที่ผมบอกฝันดีผ่านการมอง direct massage ของเธอไปเมื่อครู่


"กอดฉันให้นานเข้าไว้"

"เพราะเธอช่างแสนมีความหมาย"

"กับฉันมากมายอย่างนี้"


พร้อมกับเพลงเดิมที่ผมยังสรุปคำตอบไม่ได้ว่ามันคือเพลงรักหรือเพลงอะไร


เล่นไปไม่รู้รอบที่เท่าไหร่ของค่ำคืนนี้
จากการตั้งค่าให้เล่นซ้ำวนอยู่อย่างนั้นโดยผม



: พี่เผลแหลัลไป
: ขอโทษ
: เธแโกรธกัรไหม



ข้อความจากเธอถูกส่งมาเรื่อยๆถึงผม
แบบพิมพ์ผิดพิมพ์ถูก 
ไม่รู้เกิดจากความรีบหรือความง่วง


ผมคลี่ยิ้มน้อยๆให้กับอาการน่ารักนั่นผ่านตัวอักษรของเธอ


"น่ารักว่ะ"

"ผมจะเอาอะไรมาโกรธเธอครับ"

"ผมแค่เป็นห่วง"



; ไม่โกรธสิครับ
; เป็นห่วงเฉยๆ



"ความรักที่ฉันให้เธอ"

"ไม่เคยให้มากเท่าใคร"


: พี่กินยาแล้วหลับคางานไปเลย
: ขอโทษ
: คิดถึง



ผมก็คิดถึงเธอครับ
มากๆ



; ไม่เป็นไร
; เธอตื่นขึ้นมากลางดึกแบบนี้
; งอแงหรือเปล่าครับ



น่าดึงมากอดฉิบหาย
ให้ความรู้สึกกอดแทนร่างกายก็แล้วกัน



: งอแงนิดนึง
: คิดถึงเธอ



ครับ...
น่าดึงมากอดฉิบหายจริงๆนั่นแหละ



; ผมก็คิดถึงเธอ
; แต่ห่วงมากกว่า
; ง่วงหรือเปล่า หลับต่อดีไหม จะได้พักผ่อน



: แล้วเธอจะนอนตอนไหน
: จะนอนพร้อมกันเลยรึเปล่า



"ที่กระซิบบอกหัวใจเธอ"


; ผมขอดูเอกสารต่อสักตีสองครึ่งนะครับ
; สมองแล่นพอดี
; แล้วจะนอนเลย



: เธอ
: อย่าหักโหมนะ



; มานอนในแขนมา
; หลับต่อได้ ไม่เป็นอะไรแล้ว
; อยู่ในกอด ปลอดภัยแล้วนะครับ


"เธอคงได้ยิน"



: อื้อ ปลอดภัยแล้ว
: ทำงานไปแต่ห้ามปล่อยกอดนะ



; จะกอดทั้งคืนเลยครับ



: ห้ามกอดใครแล้วนะ



อาการง่วงของเธอนี่อันตรายกับใจผมเอาเรื่อง
ใจผมก็แค่นี้
จะรับมือได้อีกนานแค่ไหน
สำหรับคนที่เกินคำว่าน่ารักไปมาก อย่างเธอ



กอดของผม
ความรู้สึกของผม
ทุกอย่างของผม
มันไม่เคยเป็นของใคร มันก็ให้ได้แค่เธอ




"ว่ารักเธอมากกว่าสิ่งใด"



; Good night ครับที่รัก



: ไนท์ไนท์ค่ะ




ทุกครั้งที่มองหน้า
ทุกครั้งที่ก้อนเนื้อที่อกข้างซ้ายมันทำงาน
ไม่รู้จะพูดอะไร ไม่มีสักคำพูดในหัว
ปล่อยให้ความรู้สึกมันทำงานไปของมันไปเรื่อยๆ


.

.

.


02:05 AM.



Line


: หลับไปยังวะ


; ยัง


: ทำไรไม่นอนอีกแล้ว


; เหมือนเดิม แล้วมึง?


: กูมาเฝ้ามึงทำงานไง
: ขอบคุณกูสิ


; ขอสาระ


: กูทะเลาะกับเค้า นอนไม่หลับ
: แล้วแม่ง
: คิดถึงมั้ง


; คนที่มึงควรบอก
; คือเขา ไม่ใช่กู
; รู้ใช่ปะวะ


: เออ 
: พรุ่งนี้แล้วกัน วันนี้ดึกละ


; ไปกระจอกไกลๆกูที
; รำคาญ


: คนที่กระจอกอยู่เป็นเดือนสองเดือน
: ใช้คำนี้กับกูได้เหรอ



ไอ้เพื่อนเวร



; กวนตีน


: หรือกูจะทักไปตอนนี้เลยวะ
: มึงว่าไง


; เมียมึง
; มึงคิดเอาเอง


: ไอ้ควาย 
: ช่วยได้มากเลยมึงอะ


; เป็นแบบนั้นก็ดีใจ


: กูประชด
: แล้วมึงอะ สถานการณ์ลงตัวดีนะ?


; อะไร


: กับเขา


; ก็โอเคดี เริ่มเข้าที่
; แต่เฟลตัวเองนิดหน่อยว่ะ


: อะไรอีก


; วันนี้เขาสะดุ้งตื่นมากลางดึก


: แล้ว?


; งอแงนิดหน่อย


: ปลอบไปยัง


; อือ


: เอาว่ะ
: ก็ดีแล้วไม่ใช่ไง
: มาเฟลเหี้ยไรอีก


; ตอนที่กูไม่อยู่
; เขาสะดุ้งตื่นขึ้นมาแบบนี้
; กูทำเหี้ยไรอยู่วะ
; กูปล่อยให้เขาเจออะไรอยู่


: ...


; แล้วถ้าวันนี้กูไม่ได้นั่งทำงานอยู่
; ไม่ได้รอกอดปลอบเขาแบบคืนนี้
; ความงอแงนั่นก็จบลงแค่เขาข่มตาหลับไปอีกรอบ
; โดยที่กูไม่ได้ทำเหี้ยอะไรเลยใช่ปะวะ
; เหรอวะ


: ...



; แม่งเอ้ย


: มันมากขนาดนั้นเลยเหรอ


; อะไร


: ที่มึงรัก


; ...


: ?


; ไม่ขอตอบมึง
; คนเดียวที่มีสิทธิ์จะได้ฟังมันจากกู
; คือเขา


: ตอนนี้บอกได้แล้วหนิ
: บอกเลยดิ
: พูดให้เขาฟังบ้าง


; ผ่านการกระทำ
; ผ่านความเป็นห่วง
; บอกไปหมดแล้ว


: ไม่ต้องผ่านอะไร
: แค่บอกว่ารัก
: แค่นั้น


; อือ



บทสนทนาที่มีสาระบ้างหาสาระไม่ได้บ้างของคนนอนดึกดำเนินไปเรื่อยๆจนสิ้นสุดลงในเวลาจวนจะตีสาม


จบที่เพื่อนผมกระจอกไม่ทักเขาไป


จบที่ผมบอกกับเธอว่า..

"รัก"

ผ่านบทเพลงเก่าๆที่ผมชอบฟังอยู่เป็นประจำ


ภาวนาให้เธอไม่สะดุ้งตื่นกลางดึกแบบที่เป็นบ่อยๆ
และนอนหลับสนิท
ในอ้อมกอดผม อย่างนี้...


บทเพลงที่ผมไม่เคยรู้ว่าควรจัดมันไว้ตรงประเภทไหนดี

ถ้าเธอมีโอกาสได้ฟัง
ถ้าไม่เป็นการลำบากจนเกินไป
ลองหาคำตอบช่วยผมหน่อยสิครับ


"กอด - Clash"


และถ้าหากว่าเธอเองก็ยังไม่รู้คำตอบ


ความรู้สึกที่มีแต่เธอ
ตั้งแต่ประโยคแรก
จนถึงประโยคสุดท้ายในตอนที่ฟัง



"กอดฉันให้นานเข้าไว้"
"เพราะเธอช่างแสนมีความหมาย"
"กับฉันมากมายอย่างนี้"

"ความรักที่ฉันให้เธอ ไม่เคยให้มากเท่าใคร"
"ที่กระซิบบอกหัวใจเธอ เธอคงได้ยิน"
"ว่ารักเธอมากกว่าสิ่งใด"


ผมคงต้องจัดประเภทให้มันตามความรู้สึกที่ได้สัมผัส


ไม่ใช่เพลงเศร้า
ไม่ใช่เพลงรัก
แต่มันคงเป็น...



เพลงของเธอ


กลับสู่อ้อมแขนของผม


กอดเดิม คนเดิม ที่เดิม
ที่ของมัน



มีผมคอยกอดเธอไว้
ให้อุ่นหัวใจ
จะไม่เป็นอะไร
เธอปลอดภัยแล้ว




Ypoisonous

SHARE
Written in this book
ฝนตกไหม
Writer
ypoisonous
Writer
กฎข้อที่ 1 : อย่าหลงรักนักเขียน [ IG : ypxisonous , TW : @ypxisxnous ]

Comments