ถึงมึง...คนที่อารมณ์ต่างจากกูแค่เสี้ยวองศาเดียว :)

        
หวังดีต่อกันเสมอเพราะเรารู้ใจกันมากที่สุด
        เมื่อก่อนผมไม่เคยคิดและไม่เคยเชื่อเลยด้วยซ้ำว่าคำว่าเพื่อนที่หวังดีต่อกันจริงๆมันเป็นยังไง จนมาเจอมันนั่นแหละ มันทำให้ผมได้รู้ว่าการที่หวังดีจากใจจริง หวังดีมาตลอดแม้ในวันที่อาจจะไม่ได้อยู่ดูแลกันแล้วมันเป็นแบบนี้ ผมกับมันเจอกันด้วยความบังเอิญและการเป็นเพื่อนของเราก็เกิดจากความบังเอิญด้วยเช่นกันแต่ใครจะไปรู้ล่ะครับ มันอาจเป็นโชคชะตาที่พาให้เราทั้งคู่มาเป็นเพื่อนกันก็ได้ จริงมั้ย? 

การเป็นพบเจอของเราคือความบังเอิญ 
        พวกเราสนิทกันมาก หลายอย่างของพวกเราคล้ายกันจนแทบไม่น่าเชื่อแต่มีสิ่งนึงที่ต่างกัน ถึงจะต่างกันเพียงนิดเดียวแต่นั่นก็ถือเป็นความแตกต่างระหว่างผมกับมัน สิ่งนั้นคืออารมณ์แถมยังเป็นอารมณ์ร้อนซะด้วย ผมเป็นคนอารมณ์ร้อนอย่างไม่น่าเชื่อ มันก็เช่นกันถึงอย่างนั้นอารมณ์ร้อนของผมกับมันก็ต่างกันซึ่งต่างกันในที่นี้ผมให้นิยามว่า 'ต่างกันเพียงเสี้ยวองศาเดียว...'

        ผมกับมันอยู่ด้วยกันแทบทุกเหตุการณ์ ทั้งดีใจ เสียใจหรือแม้กระทั่งการอกหักนับครั้งไม่ถ้วนของผม ครับ....ผมอกหักล้านครั้งกว่าเห็นจะได้มั้งครับ5555 แต่ก็มีมันที่คอยให้ข้อคิดผม คอยเตือนไม่ให้ผมทำอะไรโง่ๆ เช่น การทักไปต่อว่าคู่กรณีของผม เป็นต้น


        ผมอยากขอบคุณมันนะ ขอบคุณในทุกๆเรื่อง ขอบคุณมึงที่มาเป็นเพื่อนกับคนอย่างกู ขอบคุณที่ช่วยรับฟังเรื่องราวในชีวิตทั้งดีและไม่ดีของกู ขอบคุณความบังเอิญหรืออะไรก็ตามที่ทำให้กูได้มาเจอมึง ขอบคุณทุกๆอย่างที่มึงสอน ที่มึงบอก ขอบคุณที่รับคนอย่างกูเข้าไปในลิสต์เพื่อนของมึง ขอบคุณที่อยู่ด้วยกันมานะ กูจะไม่สัญญาว่าจะดูแลตัวเองให้ดีเพราะมึงคงรู้ว่ากูทำไม่ได้แต่กูจะพยายามนะ

แยกย้ายกันไปเติบโตนะ แต่ถ้าไม่ไหวก็หันกลับมานะ เพราะกูอยู่ตรงนี้เสมอเลย









21/05/2563
:)))​
****เรื่องราวทั้งหมดเป็นเพียงจิตนาการของผู้เขียน โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน.... 

SHARE
Written in this book
ตอนตี2

Comments