จดหมายในฤดูฝนของเด็กผู้หญิง


แด่ใครสักคนบนดาวเคราะห์แสนน่าเบื่อดวงนี้

" สายฝนได้หอบความสุขเดินทางมาด้วยหรือเปล่า " 

.
.
บนดาวเคราะห์ที่คุณอาศัยอยู่ ธรรมชาติได้สร้างความอัศจรรย์เย็นฉ่ำผ่านมากับหยดน้ำใสที่โปรยปรายลงมาจากฟ้า หรือที่ใครหลาย ๆ คนเรียกมันว่าฝน บางครั้งฝนก็ตกหนักบ้างเบาบ้างตามแต่ช่วงเวลา บางครั้งสายฝนทำหน้าที่ชะล้างความเศร้าที่ก่อตัวขึ้นในหัวใจของคุณ บางครั้งสายฝนก็ซัดโถมจิตใจของคุณที่กำลังอ่อนล้า และบางครั้งสายฝนไม่ได้ทำอะไรเลย

คุณเคยลองคิดสักครั้งไหมว่า...
หากฤดูฝนสามารถพาเศษเสี้ยวของความสุขเดินทางติดมือมาได้ด้วยจะเป็นยังไง
แล้วความสุขที่คุณอยากให้สายฝนหยิบติดมือมาด้วยมันคืออะไร...
จะใช่ 'แสงแดดสีส้มอ่อนที่คุณอยากเห็น' หรือเปล่า
จะใช่ 'รุ้งกินน้ำแสนสวยที่คุณชื่นชม' หรือเปล่า
จะใช่ 'ขนมหวานที่คุณชอบทาน' หรือเปล่า
จะใช่ 'ใครสักคนที่มาปลูกดอกไม้ให้บานสะพรั่งในใจของคุณ' หรือเปล่า

และมันจะใช่ 'ความสุขที่คุณต้องการ' หรือเปล่า

ใครบางคนบนดาวเคราะห์ดวงนี้มี 'ความเศร้า' เป็นเสมือนความสุขซ่อนอยู่ มันฟังดูแปลกแต่เขาหรือเธอคนนั้นอาจกำลังต้องการความสมดุลอยู่ก็ได้ ถ้าคุณมีความสุขหรือทุกข์ใจอย่างใดอย่างหนึ่งมาก ๆ มันคงเป็นเรื่องปกติ เพราะมันไม่สามารถกำหนดและหลีกเลี่ยงสิ่งเหล่านี้ได้ ทว่าสำหรับเด็กหญิงคนที่ถูกกล่าวถึงนั้นมันคือความไม่สมดุล

เด็กหญิงคิดว่าหากตัวเธอมีสีดำก็จะต้องมีสีขาวปะปนอยู่ด้วยเสมอ หากมีสีใดมากกว่าอีกสีนั่นคือความไม่สมบูรณ์ เธอจึงพยายามอย่างมากที่จะทำให้สีขาวสะอาดที่มีอยู่น้อยนิดมีมากเท่ากับสีดำมืดสนิทที่เหมือนปีศาจร้ายในโลกนิทาน

เมื่อใดที่ฝนตก...เด็กหญิงอีกคนที่อยู่ในตัวเธอจะออกมาแสดงบทบาทราวกับกำลังเต้นรำตามท่วงทำนองของหยาดฝนที่สาดเทลงมาอย่างเป็นจังหวะ และการที่เธอเป็นแบบนั้นทำให้มนุษย์จำนวนมากบนดาวเคราะห์นี้คิดว่าเธอเป็นคนประหลาด 

สำหรับคุณเธอเป็นคนประหลาดหรือเปล่า...

แล้วคุณ...
ยังอยากที่จะลองอ่านเรื่องราวของเด็กหญิงประหลาดคนนี้ดูไหม?



SHARE
Written in this book
จดหมายในฤดูฝน
ปีศาจซึมเศร้ากับเจ้าหญิงสีขาว
Writer
gypsodeoch
ยิปโซเดโอช
อธิษฐานให้เรื่องราวของฉันเป็นชิ้นส่วนหนึ่งในหัวใจของคุณ

Comments

Seon-O_19
26 days ago
ราวกับอ่านหนังสือ "ประวัติศาสตร์หยาดฝน" ...หวังว่าคุณจะชอบ... :) 
Reply