Happiness of Sad Stone
กาลครั้งหนึ่ง ณ เมืองก้อนหิน ซึ่ง ก้อนหินแต่ละก้อนจะมีชื่อตามบุคลิกหรืออารมณ์ของมัน 
—————
          ณ โรงเรียนก้อนหินแห่งหนึ่ง มีก้อนหินน้อยอยู่ก้อนนึง ชื่อว่า เศร้าหมอง  เศร้าหมองเป็นเด็กที่ค่อนข้างเงียบ ไม่พูดไม่จา กับใคร เพราะไม่มีใครคุยด้วยนั่นแหละเพราะเพื่อนๆเห็นว่าเศร้าหมองเป็นก้อนหินที่หน้าตาประหลาด เหตุที่ชื่อเศร้าหมองเพราะเวลาเศร้าหมองไปโรงเรียน เศร้าหมองมักจะโดนแกล้งจากเพื่อนๆ  โดนปากระดาษขยำๆใส่บ้าง  โดนสาดน้ำใส่บ้าง โดนผลักจนล้มบ้าง  

จนมีอยู่มาวันหนึ่ง. คุณครูประจำชั้นได้ประกาศเรื่องมีนักเรียนมาเรียนใหม่ ก้อนหินทุกก้อนต่างให้ความสนใจกับนักเรียนใหม่ เพราะนักเรียนใหม่เป็นก้อนหินที่น่าดึงดูดและสวยงาม  ก้อนหินก้อนนี้ก็มีชื่อว่า สดใส นั่นเอง
ตอนพักกลางวัน เศร้าหมองนั่งกินข้าวอยู่คนเดียวข้างๆสนาม เพราะไม่มีเพื่อนคนไหนกล้าให้เศร้าหมองนั่งร่วมโต๊ะเลยที่โรงอาหาร
“เราขอนั่งกินข้าวตรงนี้เป็นเพื่อนเธอได้ไหม”. เสียงใสกังวาลดังขึ้นข้างๆหูเศร้าหมอง.  เศร้าหมองหันไปตามเสียงก็เจอกับสดใสพอดี
“เออ คือ” เศร้าหมองตกใจเมื่อเห็นดวงตาอันสดใสของสดใสซึ่งทำให้ใจของเศร้าหมองพองโต เพราะนานแล้วที่ไม่มีใครอยากจะพูดคุยกับเศร้าหมอง
“มันจะดีหรอ ถ้ามีคนมาเห็นเข้า เธออาจจะถูกเกลียดไปเลยก็ได้นะ”
 เหตุที่เศร้าหมองพูดแบบนั้นไปเพราะเคยมีเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นว่า มีเพื่อนหินก้อนหนึ่งมาคุยกับเศร้าหมองและแบ่งปันของให้เศร้าหมองใช้หลังจากนั้น เพื่อนหินก้อนนั้นก็ถูกเพื่อนบูลลี่และถูกกระทำเช่นเดียวกันกับเศร้าหมอง แต่ตอนนี้ก้อนหินก้อนนั้นได้ย้ายออกไปนอกเมืองแล้วเพราะต้องย้ายตามพ่อแม่ไป 
“ดีสิ ฉันอยากเป็นเพื่อนกับเธอนะ ฉันชื่อสดใส เธอชื่อว่าอะไรหรอ”
“ฉันชื่อเศร้าหมองหน่ะ”
“ยินดีที่ได้รู้จักนะเศร้าหมอง ว่าแต่ ทำไมเธอถึงมากินข้าวตรงนี้อยู่คนเดียวหน่ะ”. สดใสถามเศร้าหมองด้วยเเววตาอันอ่อนโยนและช่างสงสัย
“เธอลองมองมาที่เราสิ. หน้าตาเราน่าเกลียด แปลกประหลาด ไม่มีใครอยากคบด้วย แถมก็ยังโดนแกล้งอีก เราต้องมานั่งตรงนี้แหละ ไม่มีใครเห็นเรา ดีที่สุดแล้ว” เศร้าหมองบอกกับสดใสด้วยเเววตาอันเศร้าหมอง
“เธอไม่ต้องกังวลนะ เศร้าหมอง เรานี่แหละจะเป็นเพื่อนกับเธอเอง”
หลังจากวันนั้นเศร้าหมองกับสดใสก็เป็นเพื่อนกัน ไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด เพื่อนๆที่เคยสนใจและรักสดใสต่างก็พากันออกห่างเพราะเห็นสดใสอยู่กับเศร้าหมอง ก้อนหินบางกลุ่มก้อนก็พากันหาว่าสดใสถูกเศร้าหมองหลอก บางกลุ่มก็หาว่าสดใสบ้าไปแล้วที่ไปคบหาเป็นเพื่อนกันกับเศร้าหมอง
แต่สดใสก็ไม่สนใจก้อนหินพวกนั้น เพราะสดใสรู้ว่าเศร้าหมองคือเพื่อนที่จริงใจที่สุดเเล้ว
เศร้าหมองเองก็รับรู้ได้ด้วยใจว่าสดใสก็เป็นเพื่อนที่จริงใจ เป็นเพื่อนที่จะคอยอยู่ข้างๆเศร้าหมองไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นเป็นเพื่อนที่คอยปลอบใจและมอบพลังบวกให้กันอยู่เสมอ   และแล้ว ชื่อของเศร้าหมองก็เปลี่ยนเป็นความสุข เพราะมีสดใสที่อยู่เป็นเพื่อนคอยเติมเต็มความสุขให้กันตลอดไป
___________






SHARE
Writer
WNS
Reader, Dreamer
Feeling through the letter

Comments