Smoke and Fire
“เป็นคนสูบบุหรี่ป่ะ”
“ไม่อ่ะ”
“เหมือนกัน เราแพ้บุหรี่”
“แล้วจะไปไหน?”

เขาถามเมื่อร่างของอีกฝ่ายลุกขึ้นเดินไปที่ประตูระเบียงและทำท่าจะเปิดมันออก

“สูบบุหรี่มั้ง”
“ไหนว่าแพ้”
“ก็กวนตีนมั้ยล่ะ”
“แล้วจะออกไปทำไม”
“ห้องมันเสียงดัง”

ออกมาด้วยกันหน่อยดิ
ทั้งสองยืนอยู่ที่ระเบียง ลมเย็นพัดกระทบร่างและผมของทั้งสอง คนตัวเล็กยกมือขึ้นรวบผมตัวเองไว้ส่วนอีกมือก็ถูแขนตัวเอง

“หนาว?”
“ร้อนมั้งถามได้ นี่เดือนตุลานะ”

อีกฝ่ายไม่พูดอะไร เขาเคลื่อนตัวเข้ามาใกล้และสวมกอดอีกฝ่ายไว้จากด้านหลัง คนตัวเล็กในอ้อมกอดไม่พูดอะไร ทำเพียงเอาหัวพิงไหล่ของอีกฝ่ายไว้

เสียงเพลงข้างในยังคงดัง ผองเพื่อนทั้งกิน ดื่ม สังสรรค์ และเต้นรำ ไม่มีใครสนใจว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง ด้านนอกจึงเงียบสงบ

มือสองข้างจับหัวไหล่เล็กหันกลับไปเผชิญหน้ากับเขาก่อนจะก้มลงมอง อีกฝ่ายจ้องตาเขานิ่งด้วยแววตาไม่เกรงกลัว เขายิ้มมุมปากแล้วโน้มหน้าลงประทับริมฝีปากของเขากับเธอ

คนตัวเล็กที่ถูกจู่โจมหลับตาหยี๋ มือสองข้างกำเสื้อเชิ้ตของเขาไว้เมื่ออีกฝ่ายเริ่มรุกล้ำเข้ามา

เธอเป็นหญิงแกร่ง ไม่เกรงกลัวอะไร ทำได้ทุกอย่าง แต่นั่นเป็นเพียงแค่เปลือกหนาๆที่ทุกคนเห็นเธอเท่านั้น

เขารู้ดี รู้ดีกว่าใครทั้งหมด

“คุณ..คุณ..หายใจไม่ออก..”

คนตัวเล็กอ้ากปากหายใจเมื่ออีกฝ่ายยืดตัวขึ้น

“อยากน่ารักเองนะ”

คำพูดนั้นทำเอาอีกฝ่ายนิ่งไป เธอแกะมือที่รัดตัวเธออยู่ออกและเดินไปที่ประตูทันที

“ไม่อยู่ต่อหรอ?”
“อยากกินเบียร์..”

ก็แค่ข้ออ้างที่ทำให้เขายิ้มกว้างออกมา เพราะเห็นหูที่แดงของอีกฝ่าย ก่อนจะได้ยินเสียงปิดประตูดังปัง

“ไม่ว่าคุณจะอยู่ที่ไหน ผมก็จะอยู่ที่นั่นเสมอ”

I'm smoke, you're fire
SHARE
Written in this book
Sound Of Silent
one shot stories, idea, bla bla bla...
Writer
grima
คนไข้จิตเวชที่ชอบเขียนหนังสือ
แม่มดที่ป่วยเป็นโรคซึมเศร้าและไบโพลาร์ เด็กสาวผู้ถูกโลกทั้งโลกทอดทิ้ง ความรู้สึกต้องหาที่ระบาย เพราะไม่สามารถร้องไห้ออกมาได้...

Comments