10 สิ่งในชีวิตที่สอนเราจากการมา WAT
1. การควบคุมน้ำหนักตาม bmi ตามส่วนสูงและน้ำหนักมาตรฐานของเราเป็นสิ่งที่ควรทำ อย่าทานตามใจปากแล้วถือคติไปลดน้ำหนักทีหลัง สุขภาพคือสิ่งสำคัญ

2. “การยิ้ม” คือการเริ่มต้นที่ดีที่สุดในเช้าของทุกๆวัน ทำให้คนรอบข้างเรามีความสุขไปด้วย

3. ถ้าไม่เข้าใจภาษาหรือวัฒนธรรมอะไร อย่าตอบ yeah หรือรับปากอะไรกับใครแบบไม่เข้าใจในสิ่งที่เขาพูด จะทำให้เราและเขาเข้าใจกันผิดๆ

4. การขอโทษและการยอมรับผิด คือสิ่งสำคัญ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเล็กน้อยหรือเรื่องใหญ่ก็ตาม ไม่ว่าจะทั้งคนพูดและคนรับฟังก็ตามทำให้รู้สึกดีมากขึ้น

5. บางสิ่งในอดีตเรามีจนเราชิน เรามองข้ามความสำคัญของมันไป หรือไม่เคยเห็นคุณค่าของมัน แต่พอเราณ ปัจจุบันเราไม่มี เราจึงได้เห็นความสำคัญ เช่น ข้าว อาหารไทย ตอนเราอยู่ไทยเรามีมัน เราทานจนชิน แต่พอมาอยู่ที่นี่ ราคาแพงและหายาก พอได้ทานทีเรารู้สึกรักมาก รู้สึกดีทุกครั้งเวลาได้ทาน และที่ตื่นเต้นที่สุดคือภาพวัดพระเเก้ว คนต่างชาติบอกสวยมาก ตื่นตาตื่นใจมากและถามว่าของจริงใช่มั้ย? ฉันบอกไปว่า ใช่ นั่นทำให้ฉันภูมิใจมาก ไม่คิดว่าเขาจะชอบขนาดนี้

6. อย่าให้ความละเลยจนกลายเป็นความเคยชินใน
การกระทำของเรา ฉันคิดเสมอไม่ว่าจะมาไกลบ้านหรืออยู่ด้วยกันกับครอบครัวในทุกๆวันฉันมักจะกลับบ้านไปเล่าเรื่องในสิ่งที่ฉันเจอในวันนั้นให้ที่บ้านฟังเสมอ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องตลก เรื่องเศร้า หรือ เรื่องแปลกๆที่ได้เจอ หรือแม้แต่การที่บางทีฉันไปค่ายฉันก็มักจะถ่ายรูปที่ได้ทำ ได้เที่ยวส่งใน line group ครอบครัว ให้รับรู้เรื่องราวที่ฉันได้สัมผัสฉันเลยชินแบบนั้น พอมา WAT ฉันก็ทำแบบนั้นเสมอจนฉันชินพอวันไหนไม่ส่งรูปพ่อกับแม่มักทักมาเสมอ ฉันจึงอยากแชร์ให้ทุกคนๆอย่าลืมดูแลใส่ใจความรู้สึกคนใกล้ตัวที่รักและห่วงใยเรามากที่สุด

7. เราสามารถรักและให้ใจคนได้ภายในระยะเวลาสั้นๆ ที่ฉันจะบอกคือไม่ใช่ความสัมพันธ์แบบคนรัก แต่เป็นความสัมพันธ์แบบเพื่อน เพื่อนที่ฉันเจอตอนมาWAT มีหลายแบบหลายบุคลิก ซึ่งเป็นความแตกต่างอย่างลงตัว ฉันกล้าบอกเลยว่าตอนนี้ฉันให้ใจพวกเขาไปแล้ว ฉันรักคนจากความคิด ความอ่าน การกระทำ ฉันได้เรียนรู้อะไรหลายๆอย่างจากเพื่อนๆมากมาย มีเพื่อนคนนึงสอนให้ฉันคิดในแง่บวกแม้สถานการณ์ตอนนี้จะไม่ดีนัก แต่ฉันชอบแนวความคิดของเพื่อนคนนี้มากๆทำให้ฉันอยู่ที่นี่แบบสบายใจ อยู่กับความเป็นจริง และฉันเชื่อในสิ่งที่บอกว่าดูคนให้ดูจากหนังสือที่เขาอ่าน ดูในสิ่งที่เขาสนใจ ฉันรับรู้ได้จากคำกล่าวนี้ 

8. คนเรามักจะเสียใจในสิ่งที่ยังไม่ได้ลองทำมากกว่าเสียใจในสิ่งที่ทำไปแล้วแต่ไม่เป็นไปตามที่คิดไว้ ถึงแม้การมา WAT ของฉันในครั้งนี้มีสถานการณ์โควิดเกิดขึ้นเป็นเรื่องที่ไม่มีใครคาดคิดมาก่อนว่าจะเกิดขึ้น ก่อนมาก็ตัดสินใจยากมากว่าจะมาหรือไม่มาดี แต่ในที่สุดฉันก็ตัดสินใจมา บางทีฉันมีคิดย้อนกลับไปว่าถ้าเกิดในวันนั้นฉันตัดสินใจที่จะเททุกสิ่งอย่างล่ะ จะเป็นยังไง? แต่ฉันก็ไม่สามารถที่จะคิดแบบนั้นได้เพราะถ้าหากย้อนกลับไปแล้วให้ฉันตัดสินใจอีกครั้งฉันก็จะเลือกที่จะมา เช่นเดิม เพราะฉันคิดว่าอย่างน้อยก็ทำดีที่สุด ณ เวลานี้แล้ว ฉันไม่เสียใจเลย ถึงแม้จะมีปัญหาหรืออุปสรรคต่างๆเกิดขึ้นแต่ฉันก็ยอมรับในสิ่งที่ฉันได้ตัดสินใจ ฉันได้รู้จักเพื่อนใหม่ ได้รู้จักคำว่ามิตรภาพในเวลาสั้นๆ ได้เรียนรู้อะไนอีกมากมายในต่างแดนซึ่งเปิดประสบการณ์ฉันมาก

9. ฉันรู้สึกภูมิใจในวัฒนธรรมการทักทายของไทยมาก เช่น การไหว้ การเคารพ เพื่อนเอกวาดอร์บอกรู้สึกดีกับวัฒนธรรมแบบนี้มาก และชอบวัฒนธรรมการทักทายเช่นนี้ 

10. การมาที่นี่เปิดประสบการณ์ให้ฉันในหลายๆเรื่องที่เป็นวัฒนธรรมของที่นี่ ทำให้ฉันมองโลกในหลายมุมมากขึ้น และเคารพในสิทธิ ความคิด วัฒนธรรม ความต่างของแต่ละคน 


SHARE
Writer
RunOutOfZone
นัก(หัด)เขียนที่มีเสียงเพลงประโลมจิตใจ
ชอบการเขียน รักการอ่าน การเดินทาง แบ่งปันประสบการณ์ที่ได้พบเจอมาเล่าสู่กันฟัง บันทึกความทรงจำ

Comments