ถนอมใจเธออย่างดี


ฉันคิดถึงเรื่องราวในอดีต 
ที่มีความทรงจำดีๆ ที่เราเคยทำร่วมกัน
เเต่ตอนนี้เราต่างก็แยกย้ายไปเติบโตชั่วขณะหนึ่ง

ต่างคนต่างเคลียปัญหาในชีวิต 
ฉันสานฝันตัวเองที่จะไปเรียนจีนที่ต่างประเทศ
เธอที่กำลังเคลียปัญหาในชีวิตเธอ

เเยกย้ายกันไปเติบโต เเล้วกลับมาเจอกันอีกครั้ง
เเต่ฉันกลับไม่มั่นใจว่า มันจะเหมือนเดิมไหม
ทุกอย่างเหมือนเดิมหรือเปล่า
ความรู้สึกจะยังมั่นคงอยู่ไหม
เราจะยังปฎิบัติเหมือนเดิมกันไหม 
ฉันกลัวความรู้สึกมันจะเปลี่ยนไปมากกว่า

ในทุกค่ำคืนก่อนจะหลับตาสู่ความฝัน
ฉันมักจะนึกถึงตัวเองในอ้อมกอดของเธอ
อยากจะสูดดมกลิ่นกายเธอปนผสมกับกลิ่นสบู่

ฉันอยากนวดขมับให้เธอก่อนนอน
หวังให้เธอนอนหลับฝันดี 
เฝ้ามองเธอในความมืืด 
ลมหายใจที่เริ่มสม่ำเสมอ 
เเล้วเธอก็ผ่อนคลาย

ตกอยู่ในความฝัน  มีฉันที่เฝ้ามองเธอ
Covid 19 ไม่ได้ทำให้เศรษฐกิจเเย่ไปด้วย
แม้เเต่คนที่รักที่อยู่ห่างกัน
ยิ่งไม่มีทางที่จะได้เจอกันเหมือนเคย

ยิ่งไม่มีการพูดคุยก่อนนอนทุกวัน 
มันทำให้ฉันคิดถึงเธอแทบบ้า

ฉันหลีกเลี่ยงการอ่านนิยายโรเเมนติก
เพราะทำให้ฉันคิดถึงเธอ 
ฉันหลีกเลี่ยงการเข้าไปส่องรูปโปรไฟล์
เพราะทำให้ฉันอยากกดเข้าไปพูดคุย
แม้รู้ดีว่าเธอไม่อ่าน,ก็เธออยากอยู่คนเดียวนี่นา
ทุกอย่างที่ฉันทำตอนนี้ ก็ได้ทำหมดแล้ว
เหลือแค่การบอกรักเธอในทุกวัน
แต่ไม่เป็นไรฉันจะบอกรักผ่านความฝัน
ที่มีเธออยู่ในนั้น
บางวันฉันก็อยู่ได้ตัวเอง 
คิดว่าบางทีเส้นทางนี้ไม่จำเป็นต้องมีเธอก็ได้
เพราะมัวเเต่คิดถึงเธอ มันทำให้ใจฉันทรมาน
ทำให้สมองฉันนึกถึงอดีตที่เราเคยใช้เวลาด้วยกัน

บางครั้งฉันก็ใช้ความรักตัวเองที่ใจร้ายต่อคนอื่นนั้นเกือบมาทำร้ายเธอ 

เเต่บางวันฉันอยู่ไม่ได้ 
ฉันร้องไห้ ซึมทั้งวัน 
เพราะฉันต้องการเธอ 
ฉันคิดถึง

บางทีก็ควรปล่อยให้ตัวเองคิดถึงไปๆบ้างเถอะ
แม้จะรู้ดีว่าบางทีเธออาจจะไม่ได้คิดถึงฉันบ้างเลย
เหมือนได้กลับมาใช้ชีวิตในตอนที่ไม่มีเธอ 
เพียงเเต่คนที่คิดถึงในตอนนั้นไม่ใช่คนรักเก่า
เเต่เป็นเธอ 

การได้พูดคุยกันในทุกวัน ที่มัวเเต่คอลสายค้างไว้
เเต่ไม่ได้มีคำพูดอะไร ไม่มีเรื่องไรจะพูด
ก็ในเมื่อมันจบไปตั้งเเต่เราโทรไปหากันเเล้ว 

บางทีหากตอนนั้นเรายังแชทคุยกันทุกวัน
อาจจะเป็นฉันก็ได้ที่เดินจากไป
เพราะมันไม่มีอะไรที่น่าค้นหา
มันน่าเบื่อ

เพราะมันก็มีเเค่ ทำไรอยู่ กินข้าวยัง คิดถึงนะ
หลังจากนั้นก็เงียบหายไป 
มันไม่ได้เหมือนช่วงเเรกๆที่ต้องคุยกันตลอดเวลา
เพราะเริ่มเเรกเราไม่รู้ความเป็นตัวเขา 
พอรู้ทุกอย่างก็ไม่รู้จะคลำไปทางไหน
ฉันสารภาพว่าฉันเคยคิด


แต่ฉันเคยอ่านแง่คิดของใครคนนึง ว่า
การปล่อยช่องว่างให้กัน มันจะโหยหากันมากขึ้นและมััันก็ดันเป็นจริิิงด้วยสิ
เพราะตอนนี้ฉันโหยหาเธออยู่


ฉันจะพนันด้วยใจของฉันเอง
หากคนมันจะนอกใจ แม้อยู่ใกล้หรือไกลก็นอกใจอยู่ดี
หากคนมันซื่อสัตย์ แม้อยู่ใกล้หรือไกลก็ซื่อสัตย์อยู่่่่ดี

ความจริงในสักวันจะกระจ่าง
ว่าฉันรักถูกคนจริงๆ
 
一หวังว่าเธอจะดูแลตัวเองนะ,ที่รัก✨

SHARE
Written in this book
เรื่องราวที่มีเธออยู่ในนั้น
ไม่รู้ว่าเราจะร่วมเดินทางไปด้วยกันนานเเค่ไหน เเต่อยากให้เป็นความทรงจำดีๆในนี้ และถึงเเม้เราสองคนจบกันไปแล้ว แต่ฉันยังรู้สึกรักเธอ ฉันก็จะบอกรักเธอในหนังสือเล่มนี้จนกว่าฉันจะใจสลายเเล้วกลับมารักตัวเองมากพอ

Comments