ละครชีวิต
ในครอบครัวปัจจุบัน มีพ่อแม่ลูก พี่น้อง ทุกคนในครอบครัวควรจะรักและเป็นห่วงกัน ในบางครอบครัวคนเป็นพ่อในบางบ้านมักอยากได้ลูกผู้ชายมากกว่าผู้หญิง แต่โชควาสนาบางทีอยากได้ลูกผู้ชายยังไงมันก็ไม่ได้ ดันได้ลูกผู้หญิงทั้งบ้าน คนที่ใส่ใจมากที่สุดกลายเป็นแม่ ส่วนคนเป็นพ่อก็ไม่ค่อยอยากสนใจลูกสักเท่าไหร่  บางทีมันก็มีเหตุการณ์อะไรสักอย่างทำให้ครอบครัวแตกแยกพ่อไปทางแม่ไปทาง ลูกไปทาง ตั้งแต่เล็กจนเติบใหญ่ลูกคนโตที่เป็นผู้หญิงไม่เคยได้ของขวัญอะไรจากคนเป็นพ่อเลย แม้กระทั่งเรียนหนังสือถึงสอบติดมหาลัยของรัฐเหรอ เป็นพ่อคนอื่นเขาคงจะดีใจ แต่พ่อของเราบอกว่าถ้าอยากเรียนก็ต้องทำงานเองนะ ตอนนั้นยังเด็กมากทำงานเองเรียนเองมหาลัยปิดคงจะทำได้ยาก เลยตัดสินใจสละสิทธิ์ แล้วเรียนสายอาชีพแล้วค่อยหาเงินเรียนในระดับปริญญาตรีเอง เรียนไปด้วยทำงานไปด้วย สู้ชีวิตเนาะแต่ก็ไม่ท้อ แต่มาท้อตรงที่พ่อของเรานิแหล่ะ ถ้าเขาไม่มีธุระอะไรก็ไม่เคยโทรหาเลย ไม่เคยถามว่าสบายดีไหม แม่ยังมีถาม บางทีเราไม่ได้ต้องการอะไรเลย อยากได้ยินแค่คำถามว่าสบายดีไหมแค่นี้เอง ในวิกฤตแบบนี้เคยเป็นห่วงบ้างไหมนอกจากถามเรื่องเงิน ไม่อยากคิดอะไรที่ไม่ดียังไงเขาก็เป็นพ่อเนาะ ทำอะไรไม่ได้เลยชีวิต คิดไปคิดมาเหมือนอยู่ตัวคนเดียวเลย ไม่มีใครเป็นห่วงเลยสักคน แต่ก็ไม่เป็นไรอย่างน้อยเราก็มีตัวเอง เราคงผิดเองแหล่ะที่เกิดมาเป็นผู้หญิง ไม่ใช่ผู้ชาย ไม่เป็นไรหรอกเราก็แค่น้อยใจ เดี๋ยวมันก็ดีเองนะ มันเป็นหน้าที่ของเรานินะ การอยู่ในเมืองหลวงเพื่อทำงานอยู่คนเดียวมันเหงาขนาดไหน ทำเพื่อทุกคนขนาดไหน ไม่เคยมีใครเห็นใจเลยสักคน มีแต่ตัวเองที่นั่งปลอบใจตัวเอง อยากกินของดีๆแพงก็ไม่กิน แต่พอเป็นคนที่เรารักจะแพงแค่ไหนก็ซื้อเพราะอยากให้เขาได้กินกัน สงสัยต่อไปนี้เราคงต้องหันมารักตัวเองมากๆแล้ว ส่งน้องเรียนจนจบม.6 เขาไม่อยากเรียนต่อ เขาอยากมีแฟน พอมีแฟนแล้วก็ไม่เคยสนใจเราหรอก จะเหลือก็แต่แม่ที่ยังเป็นห่วง แต่ก็ยังดีกว่าไม่เหลือใครสักคน ทุกคนอยากมีครอบครัวที่อบอุ่นอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากัน ทุกคนรักใคร่กลมเกลียว ถ้าคุณมีครอบครัวแบบนี้ก็โชคดีที่สุดแล้ว แต่บางคนมันเลือกเกิดไม่ได้แต่เราเลือกทางเดินได้ ไม่ได้รวยด้วยกลีบดอกกุหลาบ แต่รวยไปด้วยทางลูกรังที่พยายามสร้างถนนให้มันเรียบเองนะ สู้ๆนะตัวเรา บอกตัวเองเสมอให้มีแรงสู้ต่อในวันพรุ่งนี้
SHARE
Writer
BAIpai1988
write
มิตรภาพและรอยยิ้ม

Comments