คุุุุุณใช้เงินลงทุนแต่เราใช้ใจและทั้งชีวิตเป็นสิ่งตอบแทน
น่าผิดหวัง
     นี่คือคำพูดที่มาพร้อมแววตาดูแคลนจากบุคคลหนึ่งซึ่งครั้งหนึ่งเราเคยมองและพูดคุยด้วยสิ่งที่นุ่นนวลกว่านี้ คำพูดนั้นแววตานั้นช่างฝังลึกลงไปดั่งรอยแผลในความทรงจำ


ในทุกๆการลงทุน เป็นเรื่องธรรมดาที่ผู้ลงทุนต้องการสิ่งตอบแทนนั่นคือกำไร แต่หากวันใดที่การลงทุนนั้นเริ่มเสียเปล่าสิ่งที่ได้รับมาคือการขาดทุน อาการหัวร้อน หงุดหงิด ด่าทอและเฉยเมยคงเป็นสิ่งที่เข้าใจได้ไม่ยากนัก


แต่แปลกน่ะ
เขาใช้เงินและกายลงแรงไปมากมายแต่เรากลับต้องใช้ใจและทั้งชีวิตของเราเพื่อตอบแทนไม่ว่าสิ่งนั้นจะดีหรือร้ายในความรู้สึกของเราขนาดไหน 


มันแฟร์หรอ?
สำหรับฉัน....ไม่ซักนิด 
สิ่งที่ผู้ลงทุนต้องการเป็นสิ่งตอบแทนมันเริ่มเข้มงวดและรุนแรงขึ้นทุกวัน ฉันเริ่มรู้สึกเสียตัวตนของตัวเอง ความฝัน ความเชื่อในวัยเด็กเริ่มจางหายไปถูกแทนที่ด้วยโปรแกรมคำสั่งที่ต้องปฎิบัติตามอย่างเคร่งคัด เหมือนตัวฉันเป็นหุ่นยนต์


ทำไมเธอไม่หนีไปล่ะ ทนทำไม?
ทำไมเธอไม่เจรจากับเขาล่ะ?


ขอโทษน่ะ...คุณคิดว่าฉันไม่ทำเหรอ?
แต่ยิ่งฉันกระทำสิ่งเหล่านี้ มันยิ่งย้ำเตือนว่าการลงทุนนี้เป็นสัญญาเลือดที่ไม่อาจบอกเลิกหรือกลายเป็นโมฆะ ตราบใดที่เลือดทุกหยดในร่างกายนี้ไม่ใช่ของของฉันตั้งแต่แรกแต่มันคือหลักประกันในสัญญาว่าฉันจะไม่มีวันหลบหนีจากการตอบแทนนี้ได้เป็นอันขาด
         คงเป็นฉันไม่ก็เขาที่ต้องหายไป.           สัญญาเลือดนี่จะได้จบไปซักที



➡ความคิดเห็นส่วนบุคคล



SHARE
Written in this book
L I F E , M O O D Y
Writer
Redsneakers
A little reader
I really like to wear my favorite shoes and walk in to the same place. I like to look at the moon through a small window from my bedroom which is like my only shelter.

Comments