เหนื่อย
เคยมีคนบอกว่าอย่าพูดว่า"เหนื่อย"
เพราะมันจะทำให้ยิ่งรู้สึกเหนื่อยไปกว่าเดิม
ก็แล้วทำไมก็ฉันเหนื่อยหนิ จะพูดแล้วจะทำไม
แต่ยิ่งพูดคำว่า"เหนื่อย" ฉันกลับรู้สึกว่ามันเหนื่อยขึ้นจริงๆ เป็นเพราะอะไรกัน จิตใต้สำนึก หรือการพูดซ้ำๆมันมีผลจริงๆ

ความตั้งใจที่เคยทุ่มเทให้กับงานทั้งหมดทำให้ความเหนื่อยเป็นเรื่องปกติของชีวิตฉันไปซะแล้ว
ทำแบบเอาเป็นเอาตายไม่ยอมหยุด 
แต่พอหยุดก็เหนื่อยจนแทบไม่มีแรงสูดลมหายใจให้เต็มปอดด้วยซ้ำ
บางทีก็ไม่ชอบเลยที่ตัวเองเป็นคนแบบนี้ 

"พักบ้างนะลูก เป็นอะไรไปไม่คุ้มกัน"
"เหนื่อยก็พักบ้างนะมึง"
"พักมั้ย นอนก่อน"
"มึงทำติดๆกันขนาดนี้ ไม่เหนื่อยบ้างหรอวะ"

หลายคนบอกให้ฉันพักบ้าง อันที่จริง มันก็ควรจะเป็นแบบนั้น งานไม่ใช่ทุกอย่างในชีวิต แต่ถ้าไม่ทำละจะมีอะไรไปส่ง ความเหนื่อยค่อยๆกัดกินความสุข และรอยยิ้มของฉัน ไม่อยากจะยุ่งกับใคร ไม่อยากจะเอาเรื่องอื่นมาวุ่นวายกับชีวิตเลย แค่เรื่องงานก็เหนื่อยจนแทบจะไม่ไหวแล้ว
ฉันกลายเป็นคนแบบนี้ไปเมื่อไหร่
คงตั้งแต่เริ่มเรียนคณะนี้แหละ
สร้างกำแพงให้ตัวเอง ไม่กล้าเอาตัวเองเข้าไปเสี่ยงในความสัมพันธ์ใดๆ เพราะกลัวกระทบกับงาน 
ที่เป็นแบบนี้ มันตัวฉันอยากจะเป็นจริงๆหรอ
บางก็หลงลืมสิ่งที่ชอบอื่นๆอีกตั้งมากมายไว้ข้างหลัง 
จนต้องกลับมาถามว่าชีวิตคืออะไรกันแน่ 
อยากจะไปเจอเพื่อนแต่ก็ต้องทำงาน บ
างทีก็หงุดหงิดใส่คนที่หวังกับเราด้วยซ้ำ 
ทำไมความเหนื่อย ถึงได้กัดกินเราได้มากถึงขนาดนี้
หรือเป็นเพราะเราเองกันแน่
ไม่อยากจะพูดว่าเหนื่อยหรอกนะ  แต่ฉันเหนือยมากจริงๆ ขอโทษนะตัวฉันเองที่ปล่อยให้มันมากัดกินตัวตนของเธอ
พักบ้างนะ ก่อนที่จะถูกกัดกินจนลืมว่าอะไกันแน่ที่เธอต้องการ

SHARE
Writer
millin
wonderer
ดีแค่ไหนที่เรายังรู้สึก

Comments

Gwind
25 days ago
🥺
Reply