My world
โลกของฉัน

โลกของฉัน เต็มไปด้วยปัญหาต่างๆ มีสิ่งรอบๆตัวมากมายเข้ามาพร้อมๆกัน ผู้คนต่างคิดว่า เป็นฉันมันดีมากๆ แต่มันกลับไม่ใช่แบบนั้นซ่ะแล้วสิ สิ่งที่ทุกคนต่างเจอ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของ ความรัก ครอบครัว หน้าที่การงาน อนาคต ทุกคนล้วนใส่ใจกับมันเพียงเพราะคำว่า ยังมีความหวัง 
ความรัก
ทุกคนบนโลก จะต้องหวังเรื่องความรัก มีผู้คนก็ต้องมีรัก ผู้คนมากมายล้วนเจอ แต่ความผิดหวัง ความเสียใจ ไม่ว่าจะหนักแค่ไหน คุณลองคิดดูสิ ว่าสุดท้ายแล้ว คนที่ผ่านมันมาได้ ก็คือตัวของเราเอง..
ครอบครัว
ครอบครัว คำนี้สำหรับทุกคนมันคืออะไร แต่สำหรับฉัน ฉันเคยคิดมาตลอด ว่าครอบครัว มันคือ เซฟโซนที่ดีที่สุดสำหรับวัยที่กำลังจะโตขึ้นไปเป็นผู้ใหญ่แต่หลายครั้งปัญหาต่างๆในครอบครัวมันโจมตีเข้ามาพร้อมๆกัน จนฉันคิดว่า นี่น่ะหรอ..คำว่าเซฟโซนของฉัน คุณลองคิดดูสิว่า.. ต่อให้คุณเข้มแข็งมาจากที่ไหน เข้มแข็งมากเท่าไหร่ พอมาเจอปัญหาในครอบครัว ใครๆก็อดที่ตะร้องไห้ เสียใจไม่ได้หรอก เพราะพวกเขา คือคนที่เรารัก คนที่เราเคารพไงล่ะ ปัญหาต่างๆ ก็กลายเป็นเราที่แบกรับมันเอาไว้
หน้าที่การงาน
ใช่แล้ว ทุกคน...ล้วนมีความหวังที่จะประสบความสำเร็จในหน้าที่การงานจึงพยายามทำสิ่งต่างๆเพื่อที่จะได้มันมา นั่นหมายถึง โอกาส บางคนพยายามปรับปรุงตัวให้ดีขึ้น แต่บางคนกลับไม่พยายามทำอะไรเลย ได้แต่หวังลมๆแล้งๆว่าโอกาสจะมาหา คนเราหากไม่พยายามไม่มีทางประสบความสำเร็จหรอกนะ จริงไหมล่ะ
อนาคต
อนาคตทุกคนตั้งความหวังว่าอยากเป็นนู้น อยากเป็นนั่น อยากเป็นนี่ บางคนทำได้แต่ตั้งความหวังเอาไว้ บางคนลองมือทำมันด้วยตัวเอง แล้วคุณคิดว่า ใครจะประสบความสำเร็จล่ะ ระหว่างคนที่ได้แต่คิด กับคน ที่ลงมือทำแล้ว 

SHARE
Written in this book
my world

Comments