ด้วยรักที่เป็นคำตอบเสมอ,








     ( 14 )

     แค่ผีเสื้อขยับปีกก็อาจทำให้เกิดพายุ, แค่ลม ทะเลที่พัดผ่าน ก็อาจทำให้หัวใจเต้นช้าลง หรือแค่ท้องฟ้าที่เปลี่ยนสี ก็อาจทำให้ใครบางคนสลายไป





     24 ธันวาคม ปี 1952

     จ่าหน้าซองถึงคุณ , บ้านเลขที่ 41/7 ซอยเวสเอนด์

     กว่าคุณจะได้เปิดอ่าน ผมก็คงจะไปถึงอีกฟากโลกเรียบร้อยแล้ว ที่นั่นคงไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงไปมากนัก ขอให้ดวงอาทิตย์ยังคงขึ้นทางสวนดอกไม้หน้าบ้าน คอยส่องแสงอย่างเป็นมิตรให้กับดอกไม้รายทางทุกดอก ขอให้ไอศกรีมร้านโปรดตรงซอยหัวมุมยังไม่ถูกปิดกิจการ ขอให้คุณไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงเช่นกัน ทั้งกิจวัตรประจำวัน, และรอยยิ้มที่ทำให้ดอกไม้ในใจผมบานทั้งทุ่ง 

ขอให้คุณสบายดีเสมอ มีชีวิตอย่างเรียบง่าย เป็นสุข

ความปรารถนาเหล่านี้ของผมอาจไม่เกิดขึ้นจริงสักข้อ หรืออาจเกิดขึ้นจริงเพียงบางข้อ หรืออาจเกิดขึ้นจริงทั้งหมดทุกข้อ แต่นั่นไม่สำคัญเท่ากับสิ่งที่ผมกำลังจะเขียนต่อไปนี้


      ผมขอให้คุณยังรักผม , ไม่ว่ายังไงก็ตาม


      ช่างเป็นคำขอที่เห็นแก่ตัว ผมรู้ดี 


      แต่นั่นก็เป็นความสัตย์จริงจากหัวใจของผม ผมยังอยากให้คุณรักผมอยู่ ผมที่ไม่เคยสมบูรณ์แบบคนนี้

     


    (14/2.)

    ผมจำที่ตัวเองเคยบอกคุณได้เสมอ 

    ก่อนเจอคุณ ผมไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่าชีวิตแหลก ๆ ของผมจะสามารถประกอบขึ้นมาได้อีก แต่พอคุณตั้งใจสร้างมันขึ้นมาใหม่ ผมก็ทำให้มันสลายไปอีกจนได้

    คุณเคยบอกว่า ไม่ว่าจะเสียใจแค่ไหน วันพรุ่งนี้ก็จะเริ่มต้นใหม่ได้เสมอ เพราะแม้แต่พระอาทิตย์ก็ยังขึ้นใหม่ได้ในทุกเช้า เราทุกคนก็คงเริ่มต้นใหม่ได้ในทุกวัน

    แต่ตั้งแต่วันที่เราหันหลังให้กัน พระอาทิตย์ในโลกของผมก็ไม่เคยกลับขึ้นมาอีกเลย

    แต่ผมก็จะพยายามมีความสุข ขอให้คุณเชื่อว่าผมจะมี

    ผมเอื้อมไปแตะที่หัวใจของคุณด้วยเศษเสี้ยวที่สลายไปของผม เอื้อมไปด้วยความกลัว ความไม่แน่ใจ และความหวังสุดท้ายของผมเอง ผมหวังว่าจะมีคนช่วยรักษา ช่วยเยียวยาความว่างเปล่าที่ผ่านมาทั้งหมด

     ไม่ใช่เรื่องที่ถูกนัก กับการที่ผมดึงใครสักคนเข้ามาในโลกของผม — โลกบิด ๆ เบี้ยว ๆ ที่มันสลายไปไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง บาดแผลที่เกิดจากคมมีดกรีดลงบนใจดวงนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า จากตัวผมอีกคนในระหว่างที่เติบโตนั้น

     ทุกครั้งที่เจ็บปวด ทุกครั้งที่เสียใจ ทุกครั้งที่ร้องไห้ ทุกครั้งที่ผมคิดว่าไม่มีแล้ว ไม่มีหรอกหนทางที่จะทำให้หัวใจของผมกลับมามีชีวิตชีวาและรักได้อีกครั้ง

     ผมมองไปที่รอยยิ้มนั้นของคุณ

     แล้วผมก็รู้ว่ามันมี


     .

     เขาว่ากันว่าผีเสื้อจะตายลงหลังจากผสมพันธุ์ คนเราจะร่วงหล่นหลังจากได้มอบรักแล้ว นั่นทำให้ผมแน่ใจมากขึ้นไปอีก ว่าการร่วงหล่นและการละทิ้งตัวตนของเราสองคนในรักครั้งนี้ ช่างเป็นเรื่องที่น่ายินดีเหลือเกิน

    ผมอยากจะขอบคุณตัวเองไปทั้งชีวิต กับการได้รักคุณ

   



     (15.)

     สิ้นการปรากฏตัวของยมทูต,      
     สิ้นแสงสีขาวอันเย็นเฉียบ

     และในตอนนั้นเอง คนที่ผมรักปรากฎตัวอยู่ตรงหน้าชายผู้ครอบครองวัยเยาว์ของผม เจ้าของบ้านเลขที่ 41/7 เขาเงยหน้าขึ้นมาสบตาแล้วยิ้มให้ผม ยิ้มแบบเดียวกับที่เคยยิ้มให้มาตลอด เขาค่อย ๆ ขยับตัวเข้ามากระซิบด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวลแบบเดียวกับตอนก่อนจากกัน

     “ศพของผมถูกฝังอยู่ทางตอนเหนือ”

     นั่นคงเป็นเหตุผลที่ทำให้เขายิ้มทั้งที่แววตาเศร้าโศกเสียขนาดนั้น

    “ผมได้พยายามอย่างถึงที่สุดที่จะกลับมาให้ทันตามสัญญาที่ให้ไว้....นานเหลือเกิน นานเหลือเกินที่ผมรอคอยให้คุณเดินทางมาหา รอให้เราได้พบกันอีกในโลกนี้”

     โลกแห่งความตายที่วิญญาณสูญไปแต่ความรักจะดำรงอยู่ไม่รู้จบ


     ในตอนที่รอคอย, ผมคิดว่านานเหลือเกินกว่าที่จะได้มาอยู่ที่นี่ พอมาถึงตอนนี้ผมกลับคิดว่ามันก็แค่ชั่วขณะเดียวเท่านั้น ผมได้ยืนอยู่ตรงหน้าคนที่ผมรักอย่างกล้าหาญที่สุด ขณะมองเสี้ยวหน้านั้นหัวใจผมพลันเต้นช้าลง ทว่ายังคงเต้นอยู่, แต่เขาไม่แล้ว และไม่อีกต่อไป

    ฤดูใบไม้ผลิที่เขาลูกนั้น ดอกกุหลาบจะบานสะพรั่ง ด้วยรักที่เป็นคำตอบเสมอ ด้วยผมที่พยายามค้นหาอยู่นาน ด้วยคุณที่เข้ามามอบมันให้อย่างแสนดี อ่อนโยน และส่งต่อได้อย่างไม่รู้จบ

    รอหน่อยนะครับ ผมจะพยายามเติบโตขึ้นอย่างดี

    ผมหวังว่าสักวันเราจะได้กอดกันด้วยความปิติยินดีที่ได้เจออีกครั้ง , ป้ายหน้าหลุมศพของคุณผมจะเขียนมันด้วยศรัทธาอันแรงกล้าทั้งหมดของผม


    แด่ผู้รับรักและผู้มอบรัก ผีเสื้อพันตัวหลับใหลอยู่ที่นี่





    แด่ใบเมเปิ้ลที่แห้งกรัง แด่ไดอารี่เล่มเดิม , แคนาดา

    จะเป็นฝนมาหา เป็นหิมะแรกมาเจอ

    cewlixm, เขียน







    เขียนจากซีรีส์ที่ชอบที่สุดในชีวิต, Guardian











SHARE
Writer
cewlixm
mondaemoods
ชอบคุยกับปลาวาฬ, เป็นนักสะสมผีเสื้อ

Comments

simmie
21 days ago
หลงไหลภาษาเหลือเกินค่ะ หัวใจที่บอบช้ำดวงนี้เหมือนมีน้ำมาชะโลมให้ดีขึ้น เป็นงานเขียนที่น่ายกยอได้ว่าบรรจงเขียนมาอย่างดี อวยพรคนเขียนอย่าได้มีจิตใจที่แหลกสลายนะคะ
Reply
simmie
21 days ago
หลงไหลภาษาเหลือเกินค่ะ หัวใจที่บอบช้ำดวงนี้เหมือนมีน้ำมาชะโลมให้ดีขึ้น เป็นงานเขียนที่น่ายกยอได้ว่าบรรจงเขียนมาอย่างดี อวยพรคนเขียนอย่าได้มีจิตใจที่แหลกสลายนะคะ
Reply
simmie
21 days ago
หลงไหลภาษาเหลือเกินค่ะ หัวใจที่บอบช้ำดวงนี้เหมือนมีน้ำมาชะโลมให้ดีขึ้น เป็นงานเขียนที่น่ายกยอได้ว่าบรรจงเขียนมาอย่างดี อวยพรคนเขียนอย่าได้มีจิตใจที่แหลกสลายนะคะ
Reply
simmie
21 days ago
หลงไหลภาษาเหลือเกินค่ะ หัวใจที่บอบช้ำดวงนี้เหมือนมีน้ำมาชะโลมให้ดีขึ้น เป็นงานเขียนที่น่ายกยอได้ว่าบรรจงเขียนมาอย่างดี อวยพรคนเขียนอย่าได้มีจิตใจที่แหลกสลายนะคะ
Reply
simmie
21 days ago
หลงไหลภาษาเหลือเกินค่ะ หัวใจที่บอบช้ำดวงนี้เหมือนมีน้ำมาชะโลมให้ดีขึ้น เป็นงานเขียนที่น่ายกยอได้ว่าบรรจงเขียนมาอย่างดี อวยพรคนเขียนอย่าได้มีจิตใจที่แหลกสลายนะคะ
Reply