Dear Mom
หลายวันมานี้ฉันเครียดมากเสียจนกินนอนไม่เป็นเวลา

หิวก็ไม่อยากกิน พอกินอิ่มก็คลื่นไส้

จนถึงวันที่ฉันรับความตึงเครียดไม่ไหว บอกจบความสัมพันธ์กับเธอไป ก็ยังคงเสียใจไม่หาย

ฉันไม่อยากทำอะไรเลย ยังคงคิดมาก ยังคงตัดสินใจไม่เด็ดขาด

ฉันกำลังนึกถึงผู้หญิงคนนั้น ที่รักแม่ของตัวเองมาก เสียจนกลัวจะทำให้แม่เครียดและผิดหวัง

ฉันไม่อยากเป็นสาเหตุให้แม่ของเธอต้องกังวลหรือผิดหวังในตัวเธอเลย

เธออุตส่าห์เต็มใจแบกรับความคาดหวังนั้นไว้มาตั้งหลายสิบปี หากไม่มีฉันเข้าไป ก็ยังไม่มีวี่แววว่าเธอจะวางมันลงด้วยซ้ำ แล้วมันเรื่องอะไรที่ฉันจะต้องไปเจ้ากี้เจ้าการ อยากให้ทุกอย่างเป็นไปตามใจตัวเอง

ตอนนี้ฉันทำตัวแย่มาก

ฉันกำลังทำรัายตัวเอง ฉันไม่น่ารักกับแม่ที่น่ารักของฉันเลย

ด้วยการทำตัวอมทุกข์ ปวกเปียกอ่อนแออยู่อย่างนี้ ไม่ค่อยได้ช่วยงานแม่ด้วย

ฉันก็รักแม่มากเหมือนกัน

ตอนเด็กๆ เคยคิดว่าความรักของแม่ช่างเต็มไปด้วยเงื่อนไขและความกดดัน

แต่พอโตมา ก็ได้พบว่ามันไม่ใช่เลย 

ในวันที่เหลวไหลที่สุด แม่ก็ยังรักฉันเหมือนเดิม

ในวันที่ก้าวร้าว โกรธเกรี้ยว ไม่ว่าฉันจะพูดจาทำร้ายจิตใจแม่ออกไปมากแค่ไหน แต่สุดท้ายแม่ก็ยังรักฉันเหมือนเดิม

ในวันที่ฉันถอนหายใจออกมาเพียงครั้งเดียว แม่ก็สังเกตได้ และเป็นฝ่ายเข้ามาถามไถ่ และพร้อมจะรับฟังทุกความทุกข์ใจของฉัน

ในวันที่ฉันทำเสียงแข็งใส่แม่ บอกให้แม่ยอมรับได้แล้วว่าฉันไม่ได้ชอบผู้ชาย แม่เพียงแต่ยิ้มและบอกว่า

"แม่ไม่ได้จะห้ามหนูคบกับพี่เขา แม่แค่สงสัยว่าจะไปกันรอดมั้ย เห็นที่ผ่านมาก็คบๆ เลิกๆ"

ฉันคิดในใจว่า 'เดี๋ยวจะทำให้เห็น'

แม่เคยพูดว่า "หนูรักใคร แม่ก็รักด้วย" 

มันอาจจะฟังดูเหลือเชื่อ แต่แม่ก็ทำอย่างที่พูดจริงๆ แม่ยอมรับทุกคนที่ฉันรัก โดยที่ไม่เคยรู้ด้วยซ้ำว่าแต่ละคนรูปร่างหน้าตาเป็นยังไง เป็นลูกเต้าเหล่าใคร

แม้แต่วันที่ฉันหงุดหงิด อยากจะเลิกกับผู้หญิงคนนั้น แต่พี่เขาดูยังไม่อยากเลิก แม่ก็เพียงแต่พูดง่ายๆ ว่า

"ไปบอกเขาสิว่าแม่ให้เลิก"

แต่ฉันจะไปโกหกทำไม แม่ไม่เคยบังคับอะไรฉันเลย

แต่สุดท้ายฉันก็ต้องเลิกกับพี่เขาจริงๆ

คนส่วนมากก็รักแม่ของตัวเองแหละ

ฉันได้ยินจากเพื่อนของพี่เขาว่าแม่ของพี่เขาคาดหวังกับลูกสาวคนโตไว้มากในเรื่องคู่ครอง

แต่แม่ของฉันสอนให้รักตัวเอง แม่สอนให้ฉันมีศักดิ์ศรี สอนให้เป็นคนน่ารัก รู้จักดูแลคนรอบข้าง ทำตัวให้เป็นที่รักของญาติพี่น้องและผองเพื่อน อย่ายึดติดกับใครจนสูญเสียความเป็นตัวเอง

ดูเหมือนว่าฉันจะทำตามได้ไม่มีติดขัด  

เพียงแค่ฉันทวีตว่าฉันเลิกกับคุณเจ้แล้ว เพื่อนร่วมสิบคนก็ทักมาเป็นห่วงเป็นใย

ฉันยังรักพี่เขามากอยู่เลย ยังเป็นห่วง ยังทำใจไม่ได้

แต่หากจะเหนี่ยวรั้งความรักเอาไว้ แต่ต้องทุกข์ใจ ต้องรู้สึกไม่เป็นตัวเอง

รู้สึกไม่ได้รับการยอมรับ เหมือนฉันกำลังทำอะไรผิด ทั้งที่ฉันไม่ได้ทำผิด

มันก็เหมือนฉันกำลังทำร้ายตัวเองอยู่

แม่อาจจะไม่ได้มากังวลอะไรหรอก เพราะรู้ว่าคนอารมณ์อ่อนไหวอย่างฉัน ก็มีอาการแบบนี้บ่อยๆ อยู่แล้ว

ผู้หญิงคนนั้นอยากจะเป็นลูกสาวที่ดีของแม่ตัวเอง

ฉันเองก็อยากเป็นลูกสาวที่มีความสุขของแม่เหมือนกัน

รอยยิ้มและเสียงหัวเราะของฉัน ที่ทำให้แม่ที่น่ารักของฉันได้ยิ้มและหัวเราะตาม

ฉันจะไม่ยอมให้ใครมาพรากมันไปหรอกนะ

ครอบครัวอื่นจะมองฉันยังไง จะยอมรับฉันได้มั้ย ฉันไม่สน

แต่ในบ้านของฉัน ฉันรู้ชัดเจนเสมอว่า

ความรักของพ่อกับแม่ที่มีให้นั้น ไม่เคยมีเงื่อนไขใดๆ เลย






SHARE
Writer
Shallot
บันทึกบำบัด
บันทึกประสบการณ์และเขียนสะท้อนตัวเองเพื่อเยียวยาจิตใจ

Comments

nananatte
4 months ago
ประโยคที่แม่บอกว่า "ไปบอกสิว่าแม่ให้เลิก" แม่! แม่เท่อ่า..... คุณแม่เท่สุดๆ ไปเลย สปอร์ตมากๆ และน่ารักสุดๆ ค่ะ

ดูแลจิตใจตัวเองนะคะ ขอให้ผ่านพ้นช่วงระยะทำใจไปได้ด้วยดีค่ะ
Reply
Shallot
4 months ago
ขอบคุณนะคะคุณณัฐ เป็นสัปดาห์ที่ผ่านมายากพอสมควรเลยค่ะ ตอนนี้โอเคขึ้นแล้วค่ะ 😊
Clearyhuman
4 months ago
สู้ๆนะครับ!! คุณเเม่ของคุณนี้ สุดยอดมากๆ ผมนับถือเลย:)
Reply
Shallot
4 months ago
ขอบคุณค่า :D