ความผิดหวังในอดีต

ปัจจุบันต่างคนต่างก้าวหน้าไปหลายก้าว
พอย้อนเวลาในอดีต ด้วยความทรงจำเเละเสียงเพลง

แม้ฉันจะปล่อยวางเรื่องอดีตที่เจ็บปวดไปแล้ว
เเต่มันก็ยังคงหลงเหลืิอความรู้สึกและความทรงจำที่เลือนลางเเล้วจางหายไปตามกาลเวลา 

เมื่อตอนที่ฉันยังเป็นเด็กหญิงคลั่งรัก 
ทำร้ายใจตัวเองมานักต่อนัก


ฉันตกหลุมรักรุ่นพี่คนนึง 

เขาช่างเป็นชายหนุ่มออกสาวตั้งเเต่เจอครั้งเเรก
เเละดูมีเสน่ห์์์์์์์์ดึงดูดให้ใจฉันเต้นไม่เป็นจังหวะเเต่เขาไม่รู้ตัวเองเลยนะว่าเป็นคนมีเสน่ห์เเละอบอุ่น 

ความรู้สึกใจเต้น เเละเเน่นอน
ฉันไม่เคยได้พูดออกไป
แม้เเต่ตอนนี้ก็ไม่เคยได้ปริปากพูดมันออกไป   



เราร่วมทำงานกัน ฉันคือเด็กหญิงที่ร่าเริงสดใส
ยังไม่เคยได้้้้้้้้พบกับความเจ็บปวด  
เป็นคนที่ทุกคนเข้าถึงง่าย


เมื่อรู้สึกว่าพวกเขาได้พบกับความผิดหวัง

ฉันมักจะเป็นผู้รับฟัง บางครั้งก็ออกความเห็น 
เเต่ก็ไม่เข้าใจนักในเมื่ออยากขอความเห็นทำไมถึงไม่ทำตามกัน เเต่เลือกจะทำแบบเดิมซ้ำไปซ้ำมา
เเล้วก็พบกับความผิดหวังซ้ำไปซ้ำมา
แต่มันก็็็็็็็็ไม่ได้กระทบถึงฉันมากนัก  

เขาคือนักดุริยางค์ของโรงเรียน
ฉันคือนักดนตรีใหม่ของวงลูกทุ่ง

เราทำงานร่วมกัน 
ไม่รู้ว่าพอจะเรียกว่าสนิทได้ไหมในตอนนี้  
เเต่อย่างน้อยเราก็สนิทกันในช่วงเวลาหนึ่ง

ฉันค้นพบว่า ใจที่ว่างเปล่า ไม่เคยมีผู้ใด
มีเขาอยู่ข้างในนั้นทั้งหมด มันคือการแอบรัก
ที่ทุกคนในวงต่างก็ พูดเชิงขำขันว่าเราเหมือนคู่รักกัน

ปากฉันเเข็งนัก เเต่ในใจอ่อนปวกเปียก
ยินดีเเละดีใจที่ได้ยินพวกเขาพูดแบบนั้น
ฉันเหลือบมองดวงตาคู่นั้นที่ไม่รู้ว่าคิดอะไรอยู่ 

จนกระทั่งเพื่อนสนิทเปิดใจพูดคุยกับฉันว่า
เธอเองก็ชอบพี่คนนั้น เป็นคนๆเดียวที่ฉันเองก็ชอบ

ไม่เคยคิดว่าครั้งนึง จะชอบคนเดียวกับเพื่อนสนิท
เเต่ไม่เป็นไรฉันถอยให้ ถ้าเพื่อนฉันให้ทุกอย่าง
เเค่ผู้ชายคนเดียวทำไมฉันจะให้ไม่ได้ 
แม้ตอนนี้คำว่าเพื่อนจะจางหายไปตามกาลเวลาก็ตาม
ฉันยิ้มเเล้วขำ 

"ทำไมถึงไปชอบพี่ที่ออกสาวขนาดนั้นล่ะ"เธอยิ้มเเล้วหันมามองฉัน ในตอนที่เเสงอาทิตย์กระทบใบหน้าของเธอ

"กูอิจฉานะเว้ย ที่มึงกับเขาสนิทขนาดนั้น เเต่มึงไม่ชอบเขา"

ใครว่าฉันไม่ชอบล่ะ ฉันน่ะชอบตั้งเเต่เจอครั้งแรกเเล้ว ฉันหัวเราะกับความคิดตัวเอง ปากแข็งใช้ได้นี่นา
เรียกว่ารักแรกพบหรือเปล่านะ
"กูไม่ได้ชอบผู้ชายออกสาวหรอก ตีกันขนาดนั้นให้กูชอบมึงล้อกูเล่นเเน่ๆ" ฉันหัวเราะออกมาเสียงดัง เเล้วลุกขึ้นจากท่าน้ำที่ฉันกับเพื่อนชอบมานั่งประจำ 

ฉันตัดปัญหาด้วยการหันไปชอบคนอื่น
เเละคนนั้นก็คือเพื่อนสนิทเขา 
เขาเองก็ดูน่ารัก ฉันเลยพุ่งความสนใจไปทางนั้น

เเต่มันก็ทำให้ฉันเเละพีี่เขาได้คุยกันบ่อยขึ้น 

มีครั้งหนึ่ง  มันเป็นคำพูดที่เลือนราง เเต่ฉันเเน่ใจว่าเขาเองก็เคยมีท่าทีเช่นนั้น 

ฉันไม่เเน่ใจว่าเขาพึมพำอะไร เเต่จำได้เพียงคร่าวๆว่า
"ทำไมเป็นมันนะ" พร้อมกับท่าทีที่ดูอยากจะโวยวายออกมา  เเล้วกัดเล็บตามเอกลักษณ์ของเขา

ฉันที่ดูท่าทีของเขาด้วยความใจเต้น เเต่เมื่อหันไปมองเพื่อนตัวเอง ก็คิดดีเเล้วที่หาทางออกแบบนี้

ก็แค่ไปชอบใครสักคน เเค่นี้เราก็ไม่ชอบเขาเเล้ว

สักวันหนึ่ง เเต่ทำไมยากจังนะ

จนวันนึงฉันทำสำเร็จ ฉันไม่ได้ชอบพี่เขาเเล้ว
เเต่เป็นเพื่อนสนิทเขาแทน 

ฉันพยายามอย่างมากที่ตามจีบเขา 
เราต่างก็มีความชอบเหมืิอนกัน

ฉันตกหลุมรักเขาด้วยรอยยิ้มที่สดใส
ฉันชอบมองการกระทำทุกอย่างที่เขาเเสดงออกมา
ชอบมองรอยยิ้มของเขา เเละดวงตาที่ยิ้มตามไปด้วย
ชอบความเงอะงะของเขา
ที่จะเตะลูกบอลโชว์เเต่เตะโดนอากาศ  

ฉันใช้เวลาตามจีบเขา 
บางครั้งก็ท้อใจเเล้วก็หายไปจากเขาช่วงเวลาหนึึ่ึ่ึ่ง
เเล้วกลับมาอีกครั้งเมื่อใจของฉันบอกว่า 
คราวนี้แหละเธอต้องทำได้เเน่ๆ 


วันกีฬาสีวันสุดท้าย ของปี 2018 ฉันเกลียดที่สุด
เพราะฉันค้นพบความจริงที่ว่า 
เขาเองก็กำลังคุยกับใครบางคน นอกจากฉัน 
และเขาเองก็ตกหลุมรักหล่อน
ไม่ต่างจากฉัน ที่ตกหลุมรักเขาเช่นกันราวกับฉันโดนทรยศโดยเขาเอง
ฉันมาขอนั่งเล่นกับเขาเพื่อรอเพื่อนกลับบ้านด้วยกัน  เเต่มันก็แค่ข้ออ้าง ฉันเเค่อยากจะอยู่กับเขา
ฉันนั่งมองเขาเล่นบาสเพลินๆ

เริ่มเเรกฉันเป็นคนเริ่มเเละตอนจบฉันก็ควรจบมันไปและตอนจบของเรื่องนี้คือ 
เขายืนสบตากับใครอีกคนเเละฉันคือผู้มองที่ดี
ฉันไม่รู้สึกว่ามันเจ็บ  มันก็แค่หนึบๆ
ก่อนจะจากกันจริงๆ เขาบอกลาก่อนกลับบ้าน
ฉันยิ้มตอบรับ เเล้วบอกกลับบ้านดีๆนะใครจะรู้ว่านั่นคือการบอกลาครั้งสุดท้ายที่ฉันจะจบสักที
หลังจากนั้นก็เหลือเเค่ฉันที่นั่งอยู่ตรงขอบสนามบาส 
ไม่รู้สึกอะไรเลย ไม่รู้สึกเจ็บด้วย มันก็แค่พูดไม่ออก
เเต่น้ำตาฉันมันไหลแทนคำพูดของฉันหมดเเล้ว  

บางทีนี่อาจจะไม่ใช่ความคิดที่ดีเท่าไหร่ กับคำว่า 
"ก็แค่ไปชอบใครสักคน เเค่นี้เราก็ไม่ชอบเขาเเล้ว"



พอผิดหวังรักครั้งเเรก ก็มาผิดหวังครั้งที่สอง
มีเเต่ความผิดหวังที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ไม่เคยได้สมหวัง
ไม่เคยได้รับความทนุถนอมจากใคร

มีเเต่ตัวเราเองที่เอาตัวเองไปเจอเเต่ความผิดหวัง
ความรู้สึกที่เสียไป มันสร้างฉันขึ้นมาใหม่ 
สร้างกลไกการป้องกันตัวเองจากความเสียใจ
ทีละนิด ทีละนิด เเล้วเย็นชากับความรูููููู้้้้้สึก
ใจร้ายอีกหน่อยเพื่อถนอมหัวใจตัวเอง


พวกเขาขึ้นสถานะกัน ฉันเห็นเเล้วทำได้แค่
ทำใจยอมรับ แสดงความยินดีในสิ่งที่เขาเลือก

"ขอให้คบกันนานๆนะ"น้ำเน่าจริงๆ เเต่ฉันไม่่่่่่ให้อยากให้เขาคิดมาก
หรืออาจจะไม่ได้คิด เเต่ฉันอยากให้เขารู้ว่าฉันอยู่ได้

ฉันใช้เวลาอยู่กับตัวเอง อยู่ในภวััััังค์ความเสีีีียใจ
จนฉันได้ข่าวว่า พี่เเละเขาจบความสัมพันธ์ลง
เขาเป็นคนบอกลา  พี่เป็นคนเสียใจ


แวบเเรกฉันดีใจมากเลยนะ เเละสะใจเขาทีี่ทิิ้ิ้ิ้งฉัััน เเล้้้วเลืืืือกใครอีกคน 

หลังจากนั้น ฉันก็เสียใจ 


ฉันเข้าใจแล้วว่าทำไมพวกเขาที่เจอความผิดหวังซ้ำเเล้วซ้ำเล่า ทำไมถึงยังเลือกทางเดิมอยู่ทั้งๆที่คำตอบมันก็เหมือนเดิมมันไม่ใช่เรื่องง่ายๆที่จะปล่อยเเล้วเดินไปอีกเส้นทางในขณะที่ใจไม่ยินยอมจะจากไปเสียทีฉัััััันนึกโกรธและเกลียดผู้หญิงคนนั้นที่ทำเขาเสียน้ำตา
ผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร
ฉันเฝ้าทนุถนอมเขาเป็นอย่างดี
 เเต่เธอกลับทำร้ายเขา
ทำไมกันนะ เเล้้้วทำไมจุดนั้นไม่ใช่ฉัน
เเละทำไมฉันถึงไม่เดินต่อไปเเล้วตัดใจไปสักที 
มัวเเต่ยืนอยู่ที่เดิมอยู่ได้
.

.

.
กาลเวลาผ่านไป ฉันติดอยู่ในนั้น 
ติดกับความทรงจำที่ล้ำค่า 2 ปี แม้มันจะไม่สมหวัง 
เเต่ความรู้สึกดีๆ เขาเองก็เคยมอบให้ 
เเต่ฉันเองไม่ไขว่คว้า
เพราะไม่มั่นใจว่าเธอเองรู้สึกเหมือนฉันไหม 

ผู้คนมากมายเข้ามาในชีวิตฉัน
เเล้วเขาก็เจ็บปวดเเล้วเดินจากไป
ใครจะไปทนกับความใจร้ายของฉัน 
เเล้วใครจะอยู่กับคนที่มีคนในใจอยู่เเล้วตอนนี้เขาเองก็จบ ม.6  เเล้ว ส่วนฉัน ม.5 
พอมาทบทวนอีกครั้ง  
ฉันพยายามทุ่มเทอย่างมาก
เพื่อให้เขาอยู่ในสายตาฉันตลอดเวลา 
ฉันลงเรียน ร.ด เพื่อได้เจอเขาทุกวัน
ลงเรียนวิทย์-คณิตเพื่อหวังว่าจะได้เป็นน้องรหัสเขา
เเต่มันก็แค่หวัง ต่อให้พยายามเเค่ไหน


โชคชะตาก็พามาแค่อยู่ยืนมองเขา 
ไม่ใกล้ไม่ไกล
เเต่ไม่เคยได้ยืนข้่างเธอ 
เพราะเธอมีใครอีกคนที่ดีกว่า


ฉันไม่ได้พูดความในใจออกไป 
เพียงเเค่อวยพรให้เจอเเต่สิ่งดีๆ
ในวันปัจฉิมนิเทศ

เราต่างก็มีใครอีกคนอยู่ข้างกัน

เธอยิ้มให้ฉัน ฉันไม่เคยได้รอยยิ้มนี้ตอนที่ฉันวิ่งตาม
แต่ตอนนี้ฉันได้รับเเล้ว โดยที่ไม่ได้พยายามเลย
แค่นี้ฉันก็มีความสุขเเล้ว 

"โชคดีนะพี่"
-🍯💛🌻















SHARE
Written in this book
เรื่องราวที่มีเธออยู่ในนั้น
ไม่รู้ว่าเราจะร่วมเดินทางไปด้วยกันนานเเค่ไหน เเต่อยากให้เป็นความทรงจำดีๆในนี้ และถึงเเม้เราสองคนจบกันไปแล้ว แต่ฉันยังรู้สึกรักเธอ ฉันก็จะบอกรักเธอในหนังสือเล่มนี้จนกว่าฉันจะใจสลายเเล้วกลับมารักตัวเองมากพอ

Comments