ฉันไม่ได้ชอบเธอ ฉันแค่ชอบตัวเองเวลาที่ชอบเธอ

คืนแรกของเคอร์ฟิว
03.00 / สองชั่วโมงก่อนที่เซเว่นใต้คอนโดจะเปิด

อาบน้ำแล้ว เช็ค
แปรงฟันแล้ว เช็ค
ทาสกินแคร์...
เอ่อ ขี้เกียจ ข้ามไปก่อน
เสียบไอแพดเข้าที่ชาร์จ เรียบร้อย
หยิบมือถือมานอนเล่นบนเตียง
ไหน เปิดแอป spotify เข้าเพลย์ลิสต์เพลงอกหักสักหน่อย เผื่อได้สวมบทนางเอกเอ็มวีสักเพลงก่อนนอน 

...
...
...

หัวโล่ง
เงียบสงบมาก สงบเหมือนก่อนจะเกิดพายุ

ก่อนนอนทุกคืนฉันมักแชร์สตอรี่เพลงจาก spotify เอาไว้บันทึกอารมณ์ของตัวเองในคืนนั้น และส่งความหมายโดยนัยผ่านเพลง เผื่อว่าเธอจะมาเปิด

และนี่เป็นครั้งแรกในรอบหลายเดือน ที่ฉันฟังเพลงรักแล้วไม่นึกถึงใครเลย ไม่ได้นึกถึงเธอด้วย
อาจจะเป็นเพราะเราไม่เจอกันนานเกินไป ฉันยอมรับกับตัวเองได้ตั้งแต่แรกๆ ว่าฉันคงเลิกชอบเธอได้แล้วจริงๆ อันผิดปกติวิสัยคนหน้าด้านอย่างฉัน โดยปกติแล้ว ฉันจะตัดใจจากใครได้จริงๆ ก็ต่อเมื่อเมาหัวราน้ำตลอดสัปดาห์ หรือไม่ก็เจอคนใหม่ที่ถูกใจแล้วเท่านั้น

แปลกนิดหน่อยที่ฉันไม่ได้รู้สึกสุขใจ จริงๆ ออกจะเหนื่อยด้วยซ้ำ เวลาจะต้องแกล้งทำตัวปกติเวลาได้ยินเรื่องของเธอ ฉันยังยิ้มเวลาดูรูปเธอ ยังคงขำกับบทสนทนาห่วยๆ ที่เราปั้นแต่งมาต่อเติมให้กันได้ไม่รู้จบ ยังคงเจ็บเล็กน้อยเวลาเห็นรูปคู่ของเธอกับเขา ยังสาปแช่งแบบเล่นๆ ให้เธอเลิกกับเขาเร็วๆ ฉันจะได้ไปแย่งเธอกลับมา

แต่เชื่อมั้ย ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้นเลย สมองส่วนหนึ่งของฉันยังคงเชื่อว่าฉันไม่ได้ชอบเธอแล้ว

...

โอเค ณ ขณะที่พิมพ์อยู่นี้ ฉันเหงื่อออกที่ตีน แยกไม่ออกว่าตอนนี้ฉันโกหกตัวเองอยู่มั้ยด้วยซ้ำ 

(ฉันยื่นนิ้วเท้าออกมารับลมแอร์)

เดาเอาเองว่าอาการที่เป็นตอนนี้อาจเกิดจาก : ฉันเลิกชอบเธอแล้วแหละ แต่ไม่รู้จะทำอะไรต่อดี

เมื่อการชอบเธอกลายเป็นกิจวัตรประจำวัน กลายเป็นสิ่งแรกที่ฉันคิดเมื่อตื่นนอน เป็นสิ่งสุดท้ายที่ฉันคิดก่อนจะหลับตา เป็นสิ่งเดียวที่กวนใจฉันในความฝัน จนวันนี้พอจะหนี ดันหนีไม่ได้ซะงั้น

บ้ามาก ฉันมันบ้า หลายเดือนที่อีบ้านี่ทำอะไรตั้งมากมายเพื่อให้เธอมีความสุข

เธอไม่รู้หรอก และจะไม่มีวันรู้ด้วย

ตอนทำละคร เคยได้ยินพี่คนหนึ่งบอกว่า การแสดงที่ดี คือการเชื่อว่าเราคือตัวละครนั้นจริงๆ

อืม งั้นนี่คงเป็น method acting ชั้นดี
ฉันจึงเลือกแสดงเป็นตัวฉันเอง ตัวฉันในเวอร์ชั่นที่ดีขึ้นกว่าคนอื่นเห็น โดยมีผู้ชมคือเธอคนเดียว

เหตุผลเพราะฉันชอบเธอ ทำให้ฉันลุกขึ้นมาแต่งตัว ฉันซื้อสกินแคร์ ฉันวิจารณ์งานศิลปะ ฉันออมเงิน ฉันดูหนังนอกกระแสที่เธอบอกว่าดี ฉันลงสตอรี่ไอจีบ่อยขึ้น หัวเราะบ่อยขึ้น และไลน์หาแม่บ่อยขึ้น

เหตุผลเพราะฉันชอบเธอ ทำให้ฉันเริ่มชอบตัวเอง
คนที่ฉันแสดงให้เธอเห็น เริ่มกลายเป็นตัวฉันจริงๆ 

จนวันนี้ฉันเชื่อว่าฉันเลิกชอบเธอแล้ว 
แต่ฉันก็ยังออกจากคาแรกเตอร์ไม่ได้
...
แล้วก็ไม่ได้พยายามจะออกด้วย

พรุ่งนี้หากเลือกได้ ฉันก็คงทาลิปสติกสีเดิมกับที่ทาตอนชอบเธอ คงใส่สายเดี่ยวตัวเดิมที่ใส่ไปหาเธอ และคงตั้งสเตตัสถึงประเด็นการเมืองที่เธอสนใจเหมือนเดิม

แต่มันเปลี่ยนไปตรงที่ ฉันไม่ได้ทำสิ่งเหล่านั้นเพื่อเธออีกต่อไปแล้ว แต่ฉันทำเพื่อตัวฉันเอง

จบห้วงความคิด กลับมาเปิด spotify
เพลย์ลิสต์ขึ้นเป็นเพลง sol ที่เป็น end credit ของหนังฟรีแลนซ์ที่เปิดดูในเน็ตฟลิกซ์เมื่อวันก่อน

'จากไปนานเนิ่นนานเหลือเกิน 
ได้เวลากลับมาเสียที...'




SHARE

Comments

Darlinns
2 months ago
😘
Reply
chomchychomchu
2 months ago
❤️
RunOutOfZone
2 months ago
ชอบตัวเองเวลาชอบเธอ นี่คือจริงสุด. :)
Reply
chomchychomchu
2 months ago
หัวอกเดียวกันค่ะ 5555 🤣
MissKitten
2 months ago
เขียนได้ดีมากค่ะ
Reply
chomchychomchu
2 months ago
ขอบคุณมากๆ เลยค่า ❤️
bright633
2 months ago
ตอนเเรกเราไม่เข้าใจความรู้สึกตัวเองเลย มันเป็นอะไรที่อธิบายไม่ถูก5555 เเต่พอได้อ่านที่คุณเขียนก็เข้าใจเเล้วว่าเราคงชอบตัวเองเวลาชอบเค้ามากกว่า คุณเขียนดีมากเลย
Reply
saranniic
1 month ago
ผมคิดว่าผมยังชอบเธอ เพราะสิ่งที่ผมทำผมยังมีแต่เธอ หรือจริงๆมันเป็นแบบที่คุณเขียนว่า ‘ไม่ได้ทำเพื่อเขาแต่ทำเพื่อตัวเอง’ มันเป็นเพราะผมชอบที่ตัวเองทำอยู่ใช่มั้ย ไม่ได้ชอบเธออีกต่อไปแล้ว
Reply