ฝนตกไหม


นิยามคำว่า "ปวดใจ" ของคุณคืออะไรครับ?



ใช่การสูญเสียบุคคลหรือสิ่งของที่คุณรัก

วันที่หัวใจคุณมันสาหัสเกินทนไหวจนร่างกายต้องทรุดลงไปนอนร้องไห้บนพื้น

หรือในตอนที่ผิดหวังจากอะไรสักอย่างมากๆ




ผมเคยเชื่อ
ว่าข้อความด้านบนทั้งหมดที่ผมพยายามประมวลออกมาเป็นตัวอักษรนั้น
มันคือนิยามของอาการปวดใจอย่างไม่มีข้อครหา




แต่วันนี้ผมกลับค้นพบว่า
มันยังไม่ใช่



ผมชอบช่วงเวลากลางคืนมากกว่ากลางวัน
เหตุผลของผมก็คงธรรมดาทั่วไปล่ะมั้ง

เพราะกลางคืนมันเงียบสงบดี


แต่มันไม่ใช่กับคืนนี้


ค่ำคืนที่เงียบสงบจนได้ยินเสียงลมหายใจชัดเจน
 
ผมใช้เวลากับมันไปเรื่อยๆ

โดยไม่ได้สนใจว่าเมื่อไหร่จะเช้า

ก่อนค่อยๆข่มตาหลับลงไปในที่สุด




3:38 AM.


"WTF นี่มันเหี้ยอะไรกัน"

ผมสะดุ้งตื่นจากความฝัน
เป็นเวลาราวๆตีสามด้วยความรู้สึกภายในใจที่กำลังตีรวน


ผมหาคำตอบไม่ได้
ว่าทำไม
ภาพในฝันของผมถึงได้ปรากฏออกมาเช่นนั้น



ใบหน้าและแววตาคู่นั้นที่ผมจำมันได้ดี
ค่อยๆจ้องมองมาที่ผม

น้ำตาที่กำลังไหลลงมาอาบแก้มของเธอ
และเสียงร้องไห้ที่ค่อยๆดังขึ้น
จนเหมือนจะขาดใจนั้น

อ่า

มันกำลังกระตุกต่อมความรู้สึกที่ตายด้านของผม
ขึ้นมาเสียดื้อๆ

ผมรับรู้ได้ทันทีว่านี่มันคือความรู้สึกที่กำลัง..
"เป็นห่วง"


"ภาวนาให้มันเป็นเพียงแค่ความฝันแล้วกัน"


ผมถอนหายใจเฮือกใหญ่
พร้อมกับตัดสินใจลุกขึ้นไปเปิดไฟ
และเดินตรงไปยังชั้นวางของภายในห้องนอน





กล่องสี่เหลี่ยมสีน้ำตาลขนาดเล็ก
ที่ข้างในบรรจุสิ่งของอยู่หลายอย่างด้วยกัน
กำลังถูกเปิดอีกครั้งด้วยมือของผม


"..."


ผ้าผืนเล็กสีขาว บนนั้นมีตัวอักษรที่ปักด้วยมือ


รูปโพลาลอยด์มากกว่า 10 รูป
ที่จมอยู่ในเม็ดโฟมสีฟ้าปนขาวภายในกล่อง


แคปซูลโปร่งใสที่บรรจุแผ่นกระดาษขนาดพอดีแคปซูล
ที่ถูกพิมพ์ด้วยตัวอักษรชื่อของผมที่นับจำนวนไม่ได้


โพสอิทหลายแผ่นที่ถูกเขียนด้วยลายมือน่ารัก


และแหวน 1 วง
ที่ผมถอดเก็บไว้ในกล่องใบนี้
เป็นแหวนที่เมื่อก่อนผมใส่มันเป็นประจำบนนิ้วนางข้างซ้าย




ผมค่อยๆหยิบแหวนวงนั้นขึ้นมาวางบนฝ่ามืออีกข้างของตัวเอง
พร้อมกับเพ่งสายตามองด้วยความรู้สึกที่ไม่สามารถอธิบายออกมาเป็นคำพูดได้


จ้องมันอยู่อย่างนั้น
และอย่างนั้น




"อย่าร้องไห้ ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน"

"ให้มีรอยยิ้มไม่ว่าจะอยู่กับใคร"




ผมบรรจงสวมมันเข้าไปที่นิ้วนางข้างซ้ายของผม

ช้าๆ

อีกครั้ง




"ให้อุ่นหัวใจอยู่เสมอ"

"อย่าเจ็บปวดเลยไม่ว่ากับเรื่องอะไร"

"และให้ความสุขอยู่รอบๆตัว"




ริมฝีปากของผม...
กำลังจรดลงไปบนตัวอักษรที่สกรีนบนแหวนอย่างควบคุมไม่ได้



"มีวันที่ดีได้ไหม"

"คนเก่งของกู"


ครับ

เสียงในใจที่ผมกำลังพร่ำบอกกับเธอ
ด้วยความห่วงใยที่ไม่เคยหายไปจากใจอย่างที่ควรจะเป็น



วินาทีนั้น
ผมรู้แล้ว
รู้ว่านิยามของคำว่า "ปวดใจ" มันคืออะไร


มันไม่ใช่ตอนที่ผมพังฉิบหาย
มันไม่ใช่ตอนที่หัวใจของผมมันสาหัสจนต้องทรุดตัวลงไปนอนร้องไห้บนพื้น

แต่มันคือตอนที่ผมรับรู้ว่าเธอกำลังร้องไห้ต่างหาก

Ypoisonous

SHARE
Written in this book
ฝนตกไหม
Writer
ypoisonous
Writer
กฎข้อที่ 1 : อย่าหลงรักนักเขียน [ IG : ypxisonous , TW : @ypxisxnous ]

Comments