ความหวังปลายอุโมงค์
ตอนนี้ทุกคนมีความหวังแค่อยู่รอด ในสถานการณ์ในขณะนี้ ในภาวะที่มีโรคระบาด เศรษฐกิจแย่ ทุกคนก็อยากมีชีวิตรอดพ้นจากช่วงเวลานี้ เพื่อจะได้พบพานวันใหม่ที่สดใส ตอนนี้ทุกคนอยากอยู่รอดจากโรคระบาดนี้ แล้วกลับไปพบกับคนที่รักที่บ้าน  ทุกคนต่างเครียดกดดัน ในภาวะเช่นนี้ แต่เราไม่สามารถทำอะไรได้ นอกจากเห็นใจกัน ช่วยเหลืออะไรผู้อื่นได้ก็ทำตามกำลังของเราจะเอื้ออำนวย หมั่นฟังธรรมมะ สวดมนต์นั่งสมาธิ ทำจิตใจเป็นกลาง และ ไม่ประมาทในการใช้ชีวิต พยายามป้องกันตัวเองจากพื้นที่เสี่ยง  ไม่พาตัวเองไปในที่คนเยอะ ล้างมือ ใส่หน้ากาก ไม่ใช้ของใช้ร่วมกับผู้อื่น ออกกำลังกายในบ้าน แค่นี้ก็สามารถทำให้เรารอดพ้นจากโรคระบาดนี้ได้อย่างแน่นอน แต่เราไม่ต้องทุกข์ร้อนมาก ถ้าวันหนึ่งเราไม่ตายด้วยโรคระบาดนี้ เราก็ต้องตายด้วยสาเหตุอย่างอื่นอยู่ดี ไม่ช้าก็เร็วก็ต้องตาย ตอนนี้แค่เพียงชะลอการตายแค่นั้นเอง หรืออาจจะตายตามอายุไข พอแก่มาแล้วร่างกายก็เสื่อมสลายเป็นธรรมดา อยากให้ทุกคนเห็นสัจธรรมของชีวิต และรับมือกับสถานการณ์ต่างๆ ถ้าเรายังไม่ถึงเวลาที่จะตายทำยังไงมันก็ไม่ตาย แต่พอถึงเวลาที่เราต้องตายแล้ว ยื้อยังไงเราก็ต้องตายอยู่ดี " อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา " ไม่มีอะไรเที่ยงแท้แน่นอน จงทำวันนี้ให้ดีที่สุดแล้วเราจะได้ไม่มานั่งเสียใจในภายหลัง การที่เราเป็นผู้ให้เราก็มีความสุขอีกแบบ ถึงไม่มีเงินทองมากมายก็สามารถให้ได้ อาทิ ให้กำลังใจ ให้สิ่งของตามกำลังของตัวเองเป็นต้น


SHARE
Writer
BAIpai1988
write
มิตรภาพและรอยยิ้ม

Comments