จากเด็กกะโปกในวันนั้น สู่การเป็นราชการในวันนี้
มันไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรครับ ออกตัวก่อน เพราะนี้คือประสบการณ์ชีวิตล้วนๆ

เริ่มใครจะไปรู้ว่าอนาคตเราจะเป็นยังไง ตอนนี้ผมเป็นชายฉกรรจ์อายุ 27 ปี การทำงานเป็นราชการ บอกได้เลยว่า ไม่คิดที่จะเป็นเลย จริ๊งๆ แต่ใครจะรู้ละว่าอนาคตจะเป็นยังไง 
เรื่องมันเริ่มที่จาก ตัวผม ได้เจอกับแฟนคนที่คบอยู่ปัจจุบัน โดยเดิมทีที่เราคบกันครั้งแรก ตอนนั้นผมทำงานโดยการเป็น "พ่อค้าขายขนม" ใช่ครับ พ่อค้า ซึ่ง ผมไม่รู้มาก่อนเลยว่า ทางบ้านแฟนเค้ามีฐานะยังไง
อ่ะ ต่อมาหลังจากที่เราได้รู้ว่าทางบ้านแฟนฐานะยังไงแล้วนะ ในหัวก็คิดตลอดเลยว่า 
"กูต้องทำให้ดีกว่านี้" แต่ก็นะ เราไม่รู้อนาคต การเป็นพ่อค้าขายขมมันไม่ตอบโจทย์ที่จะดูแลคนอื่น หรือครอบครัวได้ หลังจากนั้นผมเลย ไปทำงานกับพ่อตัวเอง โดยที่ได้ทำงานเป็น "ครู" ใช่ครับ ครู วิทยาลัยเอกชนแห่งนึงครับ 
แต่ก็สอนได้แค่เทิมเดียว ก็เหตุผลเดิมแหละครับ ความมั่นคง เงินเดินครูก็ไม่ได้เยอะอะไร สุดท้ายแล้ว ผมก็ลองไปสอบ ครั้งนี้เป็นครั้งที่ 2 ที่ผมเริ่มสอบเพื่อรับราชการ ครั้งแรกคือ ก.พ. 
ส่วนครั้งนี้คือ "สอบทหารอากาศ" บอกเลยว่า เป็นอะไรที่โคตรลุ้น "กูจะสอบผ่านมั้ยว๊าา"
แต่พอผลสอบครั้งแรกออกมาแล้ว "เห้ยยย กูสอบติดเว้ยยย" แล้วหลังจากนั้นก็มีการสอบ รอบ 2-3 ตามมาเรื่อยๆ 
อ่ะ ถึงตรงนี้อาจจะสงสัยว่า งานครูละ เค้าว่ายังไง บอกเลยครับว่า เค้าให้ผมออกตั้งแต่ ผมยังไม่รู้ผลสอบรอบ 2 ด้วยซ้ำครับ ผมบอกเลยว่า มันเป็นช่วงเวลาที่โหดมาก เพราะเราไม่รู้ว่าจะติด 100% หรือเปล่า แต่เราก็โดนให้ออกไปซะแล้ว ทำไงได้ละครับ ตอนนั้นก็พอดีที่ บ.แกร๊บ มาเปิดที่ จ.ของผมพอดี ผมเลยพอได้มีรายได้พิเศษรอ "ถือว่ารอดตาย"
จากวันที่สอบ เดือน เม.ษ 62 บรรจุจริงๆ เดือน พ.ย.62 เป็นช่วงเวลา 5-6 เดือนที่ผมรอการบรรจุ
ทุกครั้งที่มีการสอบ หรือ เรียกไปรายงานตัว บอกเลยว่า ผมไม่มั่นใจเลยว่าจะได้บรรจุ จริงๆ
เพราะถึงยังไม่ถึงวันเริ่มทำงาน หรือวันเริ่มทำสัญญาบรรจุ คุณมีสิทธิ์ที่จะหลุดได้ทุกเมื่อ ถ้าหากคุณทำผิด แต่สุดท้าย ใครจะรู้ละครับว่าอนาคตจะเป็นเช่นไร 
ตอนนี้ผมอายุ 27 อาจจะเริ่มต้นสร้างชีวิต สร้างรากฐานสำหรับครอบครัวช้ากว่าคนอื่นบ้าง แต่ผมก็โชคดีที่ได้เริ่มต้นในหน่วยงานที่มั่นคง 
ทิ้งท้ายนะครับ "ผมไม่มีเส้นสาย หรือผู้ใหญ่สนับสนุนในการรับราชการนะครับ ผมแค่สอบ ทำตามขั้นตอนของหน่วยงานที่จัดสอบ เท่านั้นเองครับ"
แต่จุดสังเกตุของการจัดสอบ ถ้าเป็นหน่วยงานเล็กๆ หรือสอบภายใน บอกได้เลยครับว่า 10% หรือน้อยกว่านั้นครับ ที่คนนอกจะสอบเข้าไปทำงานได้ 
และสุดท้ายละครับ อนาคตเราไม่รู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้น การมีแผน หรือวางแผนไว้ถือเป็นเรื่องที่ดีมากๆ ครับ
แล้วผมคิดว่าสำคัญที่สุดนะครับ พลังความรัก พลังของการที่อยากจะปกป้องดูและใครซักคน พลังนั้นจะทำให้เราก้าวผ่านอุปสรรคไปได้ 
บอคุณครับ 
SHARE
Writer
songphan
Prame
ทุกอย่างเริ่มต้น เพื่อให้จบลง

Comments