30/3/2563
1:43
เราเปิด storylog มาอีกครั้งหลังจากที่ไม่ได้เขียนอะไรมาร่วมห้าเดือน รู้สึกว่าตอนนั้นเราก็เขียนแต่เรื่องเดิม ความรู้สึกเดิม ๆ ที่มีให้เขา และตอนนี้ฉันก็กำลังจะเขียนถึงเขาอีกครั้ง มันอาจจะเป็นเพราะฝันถึงเขาเมื่อคืนก่อน ความรู้สึกที่พยายามกดไว้ให้ลึกที่สุดเลย resurface มาอีก หรืออาจจะแค่เพราะใกล้ช่วงนั้นของเดือนก็เป็นได้ มันผ่านมาเป็นปีแล้วนะ เราไม่เคยเสียใจกับใครนานขนาดนี้มาก่อน ไม่รู้ใจมันจะอาวรณ์อะไรนักหนา 
ไม่เคยเข้าใจเลยว่าทำไมยังเสียใจกับเรื่องเดิม ๆ 
ยังร้องไห้ให้เพลงเดิม ๆ
ยังคิดถึงมุมเดิม ๆ
กลิ่นเดิม ๆ
สัมผัสเดิม ๆ
เหมือนไม่เคยออกมาจากที่ตรงนั้นได้เลย
เพลงก็แม่งร้อง hope is a heartache แต่ทำไมไม่มีความหวังแล้วใจยังเจ็บอยู่วะ คือไม่รู้จริง ๆ ว่าจะทำยังไงให้ตัวเองดีขึ้น ไปชอบคนอื่นจริงจังแต่สุดท้ายก็ยังมาร้องไห้ให้เขา ไม่รู้ว่าต้องทำยังไงให้ใจมันรู้สึกว่าได้ closure แล้ว มันจะไปทำอะไรได้ เขาก็มีคนที่เขาจริงจังด้วยแล้ว มันน่าเจ็บใจนะที่รู้ว่าคุยกันเดือนเดียวก็ได้คบแล้ว รักกันดี คนที่ใช่ยังไงมันก็ไม่ต้องพยายามจริง ๆ ความรักนี่มันยังไงกันนะ ทำไมมันยุ่งยาก น่าปวดหัวกว่าเล่นหวย พยายามแทบตายแต่สุดท้ายยังไงก็ต้องพึ่งดวง อยากให่้มันอยู่แค่ชอบไม่ชอบ ไม่ต้องไปใช่ไม่ใช่ รู้สึกดีแค่ไหน ไม่ใช่ก็จบ
เราเหนื่อยแล้วอ่ะ เราเหนื่อยที่จะเสียใจ เราเหนื่อยที่ต้องมาร้องไห้ เราเหนื่อยที่ต้องรู้สึกว่าเขาไม่เคยแคร์เราเลย เข้าใจนะว่าความรู้สึกมันไม่ใช่เกมที่จะมีกฎให้ทุกอย่างมันแฟร์ แต่เราก็ไม่โอเค เรายังพยายามอยู่ทุกวันที่จะไม่กรอเทปเรื่องเก่า ไม่ทักไปบอกว่า่คิดถึง แย่พอ ๆ กับที่คิดถึงแค่ไหนก็บอกไม่ได้คือแค่คิดถึงก็ผิดแล้ว 
SHARE
Writer
cattalker
student
if you can read my mind

Comments