Dear Liar
เราไม่โกรธเรื่องอดีตของคุณหรอกนะ
เราโกรธ ที่คุณเลือกที่จะโกหก
แล้วปล่อยให้เราเข้าใจผิดอยู่อย่างนั้น 
มันเกิดขึ้นแล้วเมื่อคืน
การทะเลาะกันครั้งแรก ....
จริงๆแล้วมันไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรเลย
เนื้อหาของเรื่องที่ทะเลาะกันน่ะ
เราสามารถฟังแล้วเอามาพูดเล่นได้ด้วยซ้ำ
ถ้าคุณเล่าให้ฟังแบบปกติ
แต่มันต่างออกไป ตรงที่วิธีที่เราได้รู้ความจริง
เอาจริงๆก็พอจะเข้าใจคุณนะ
กับความกังวลที่จะพูดเรื่องจริงออกมา
ความกลัวว่าเราจะไม่เข้าใจ หรือจะมองคุณไม่ดี
เพราะตอนที่เราถามครั้งแรก
เราก็ยังไม่ได้รู้จักกันดีเท่าตอนนี้อ่ะเนอะ

"คิดจะบอกเราเมื่อไหร่"
"ถ้าไม่มีอะไรที่วนมาเกี่ยวกับเรื่องนี้ ก็อาจจะไม่บอก"

มันก็จริงอย่างที่คุณว่า
เราเข้าใจว่ามันยาก
ที่จะมาบอกความจริงทีหลัง
ปล่อยไว้แบบนั้นมันเลยง่ายกว่า

แต่พอได้ยินแบบนั้น
เราห้ามตัวเองไม่ให้โกรธไม่ได้
อย่างที่บอก เราไม่ได้โกรธเรื่องอดีตหรอก
แต่มันเป็นเพราะการที่คุณเลือกที่จะโกหกแบบนั้น
มันทำให้เรานึกถึงสิ่งทีี่เขาเคยทำไว้

นิสัยที่เราเกลียดที่สุดในตัวเขา
ไอ่ความมักง่าย โกหกให้เรื่องมันจบๆไป
จนสุดท้าย...ก็ไม่เหลือความเชื่ิอใจกันอีก

เรายอมรับว่าหลอนกับความสัมพันธ์แบบนั้น
หลอนกับการที่ไม่เข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้น
แล้วเอาแต่โทษว่าเป็นความผิดของตัวเอง
เราไม่อยากให้มันเกิดขึ้นอีก
กับเรื่องของเราสองคน

"ไปปิดไฟได้แล้ว เราจะนอนแล้ว"
เราโกรธจนต้องพยายามคุมให้ตัวเองหายใจช้าลง
เพราะไม่อยากเอาอารมณ์ร้ายๆไปลงใส่คุณ
เราอยากให้ห้องมืดซักที
คุณจะได้ไม่เห็นถ้าเราร้องไห้
ใจจริง เราอยากจะลุกออกไปจากตรงนั้น
แต่เวลาที่เราได้อยู่ด้วยกัน
มันก็น้อยมากอยู่แล้ว
ถ้าจะทิ้งให้คุณเคว้งอยู่คนเดียว
ก็คงไม่ดีเท่าไหร่
เราเลยเลือกที่จะก้มหน้า หาอะไรดูในมือถือ
พยามไล่ความคิดที่จะหนีออกไป
หางตาเราเห็นคุณยืนลังเลอยู่ที่สวิตช์ไฟ
คุณนิ่งมองเราอยู่นาน จนเราต้องพูดซ้ำอีกครั้ง
"เราจะนอนแล้ว"
เราตกใจกับน้ำเสียงที่ตัวเองพูดออกไป
แล้วก็รู้สึกตัวขึ้นได้ว่่า
วันนี้ได้เจอกันทั้งที แล้วก่อนหน้านี้เราก็มีความสุขกันมาก
คุณดูแลเรา ตามใจเราทุกอย่างขนาดนั้น
นี่เรา...ใจร้ายกับคุณมากไปรึเปล่านะ

....ในความมืด....
คุณค่อยๆขยับมาซบไหล่เรา
คุณไม่พูดอะไรต่อ
ห้องเงียบจนเราได้ยินเสียงหายใจตัวเอง
เรารู้สึกผิด ไม่อยากให้คุณรู้สึกแย่นานไปกว่านี้

เอาเถอะ ยังไงมันก็ครั้งแรก
ลองคุยกับคุณตรงๆ ก็คงไม่เสียหายอะไร
เราถอนหายใจครั้งสุดท้าย
ก่อนเอื้อมมือไปลูบหัวคุณแบบที่ชอบทำประจำ
คุณจะได้สบายใจขึ้นมาหน่อย
(เอาวะ คุยก็คุย)
เพราะคุณไม่เหมือนเขา
พอเป็นคุณแล้ว...
เราเชื่อว่าถ้้าคุณเข้าใจ
คุณจะไม่ทำให้เราเสียใจอีก :))
ถึง..คุณ
อย่ามาหลอกกันแบบปริซึ่มในพิพิธภัณฑ์ดาราศาสตร์ดิ
ไม่เอาแล้วนะแบบเนี้ย เสียเวลากอด .___.



SHARE
Written in this book
🐢
Writer
BTB
Learnner
Just a very private person with many stories. Now, I trying to open my mind and share some of them to 🐻 you 🐻

Comments