ดาวอังคารที่เย็นชา
จากที่เคยเฝ้าดูมานาน จู่ๆ ก็เหมือนจักรวาลเป็นใจ 

ทันทีที่ยานของเขาลงจอดที่โลกของฉัน 

มันเป็นไปได้ยังไงกันนะ
ลำพังฉันเองไม่เคยคิดจะทักเขาไปอยู่แล้ว ไม่มีทางแน่ๆ 

แต่แล้ววันนึง เขาก็ทักมา 
เราคุยกันไม่เยอะ 
สองประโยคเราคุยกันอยู่สามวัน :) 

แต่ทำไมนะ ทำไมเราดีใจทุกครั้งที่เธอตอบ
 
เธอในข้อความกับตัวจริง ไม่เหมือนกันเลย 
คนนั้นพูดเก่ง ยิ้มเก่ง พยามหาเรื่องเล่าตลอดเวลา 
เธอชอบดูหนัง อ่านหนังสือในร้านกาแฟ 
เธอเล่าอะไรหลายๆอย่างให้ฟัง ในเวลาแค่หนึ่งวันที่เราอยู่ด้วยกัน แต่ทำไมนะ... 

ฉันจำมันได้ทุกอย่างเลยจนถึงตอนนี้
วันนั้นฉันมีความสุขมากๆ 
แบบที่ไม่เคยรู้สึกแบบนั้นมาก่อน 

แต่ก็นั่นแหละ 

เธอที่อยู่ในข้อความ ช่างต่างจากคนวันนั้นเหลือเกิน 

ทำไมเย็นชาจังนะ บางทีก็ขรึมๆ บางครั้งก็ดูเป็นเด็กน้อย น่ารักจัง

 
ฉันก็พอจะดูออก ว่าเธอคงไม่ชอบฉัน 
ถ้าฉันบอกความในใจกับเธอไป 
มันคงพังแน่ๆ และเธอคงจะไม่ทักมาอีก 

เอาเป็นว่าจะไม่พูดออกไปแล้วกัน 
แต่เธอไม่หายไปได้ไหม ทำเหมือนไม่รู้อะไรก็ได้ :(



SHARE

Comments