วัดคุณค่าด้วยความสำเร็จหรือความล้มเหลว
ทำไมเราต้องแคร์คนอื่นที่เอา ความสำเร็จ หรือ ความล้มเหลวของเรา มาวัดคุณค่าเราตลอดเวลาด้วย
ถ้าเราสำเร็จ ติ๊ด ติ๊ด เสียงเตือนปรอทแห่งคุณค่าของเราในมุมมองของพวกเขาจะเพิ่มขึ้น ตามมาด้วยการเข้าหา ปิติยินดี คริสตัลระยิบระยับเปล่งรอบตัวเรา
ถ้าเราล้มเหลว ติ๊ด ติ๊ด เสียงเตือนว่าปรอทแห่งคุณค่าของเราในมุมมองของพวกเขาลดลง เราด้อยค่าลงในสายตาพวกเขา แม้จะอยู่เพียงในใจพวกเขา แต่มันเกิดขึ้นแล้ว

ทำไมเราต้องแคร์พวกนั้น ในเมื่อเรามีครอบครัว
มีคุณพ่อ คุณแม่ ที่อยู่กับเราเสมอไม่ว่าเราจะสำเร็จหรือล้มเหลว
ครอบครัวที่ไม่เคยเอาความสำเร็จหรือความล้มเหลวของเรามาวัดคุณค่าในตัวเรา ไม่ว่าเราจะสำเร็จหรือล้มเหลว พวกเขาก็ยังเห็นเราเป็นเรา ยังรักเราเสมอ
เรายังมีค่าต่อพวกเขาโดยไม่ต้องมีเง่ื่อนไขหรือองค์ประกอบใดๆ

ทำไมเราถึงต้องคอยหวาดระแวงว่าพวกคนอื่นจะมองเรายังไง เรามีคุณค่าในสายตาพวกเขามากเท่าไหร่ หรือ ต้องพยายามตะเกียกตะกายที่จะสำเร็จเพราะกลัวคุณค่าของเราในสายตาพวกเขาจะลดลง 
ทำไมเราต้องแคร์ความคิดพวกเขาขนาดนั้น
กับคนที่วัดคุณค่าของเราด้วยเงื่อนไขบางอย่างอยู่ตลอดเวลา

เราควรแคร์ว่าเราจะทำยังไงให้สามารถตอบแทน
บุคคลที่รักเราอย่างไร้เงื่อนไข เห็นคุณค่าของเราแม้แต่ตอนที่เราไม่เหลือองค์ประกอบแห่งความสำเร็จใดๆ
มากกว่ารึเปล่านะ ?







SHARE

Comments