นับหนึ่งอีกครั้ง
สิ่งที่เปลี่ยนไปของชีวิต ในวันที่โควิดกำลังระบาด งานที่ต้องหยุด และรายได้ที่ขาดหายไป

ได้มีเวลาทบทวนตัวเอง
มีเวลาคุยกับครอบครัว โทรคุยกับพ่อเป็นชั่วโมง วิดีโอคอลคุยเล่นกับน้อง
มีเวลาเข้ากรุ๊ปไลน์ครอบครัวที่รวมญาติพี่น้องไว้หมด ได้ส่งข่าว ข้อมูลเกี่ยวกับโรคระบาด (อันนี้สำคัญจริง เพราะในกรุ๊ปไลน์ ลุง ป้า น้า อา จะ/ด้รับข้อมูลที่ส่งต่อมาจากที่ต่างๆโดยไม่รู้ข้อมูลนั้นจริงๆเท็จหรือเปล่า )
ได้คุยกับเพื่อนๆ เก่าๆสมัยเรียน
ได้ฝึกทำอาหารที่อยากกิน
ได้ออกกำลังกาย
ตื่นเช้าขึ้น
ได้ตัดหญ้า ตัดต้นไม้หน้าบ้าน
มีสมาธิในการอ่านหนังสือจนจบเล่น ดูหนังและซีรีย์จนจบโดยไม่พะวงเรื่องอื่น
ไม่เร่งรีบ ชีวิตนิ่งขึ้น
ใช้เงินน้อยลง
มีเวลาคิดหาวิธีการใหม่ๆในการหารายได้
มีเวลาเขียนหนังสือ

แม้เราจะทำงานหนักมายังไง หาเงินได้มากมายแค่ไหน ใช้ชีวิตอยู่ในความไม่ประมาทยังไง แต่สุดท้ายชีวิตมันก็ไมีแน่นอนอยู่ดี ครั้งนี้เหมือนได้กลับมาเซ็ทระบบชีวิตตัวเองใหม่อีกครั้ง เพื่อเตรียมพร้อมในการออกไปต่อสู้กับการทำงานครั้งใหม่ในอนาคต แม้ไม่รู้ว่างานที่เราทำเลี้ยงชีพและครอบครัวจะได้เริ่มกลับมาลุยกันอีกเมื่อไหร่ จะตั้งตัวกันได้อีกทีตอนไหน แต่ตอนนี้มันดีที่เราได้มีเวลาใส่ใจตัวเองและคนรอบข้างมากขึ้น โดยเฉพาะครอบครัว ยิ้มมากขึ้นแม้จะเครียดเท่าเดิม ดำรงชีวิตอยู่ในความเรียบง่าย บนพื้นฐานความเป็นจริง ไม่ต้องเร่งรีบ ไม่ต้องวิ่งเร็ว หยุดเดิน หยุดนั่ง หยุดพักต่อเติมความสุขให้ตัวเองบ้าง เพื่อจะกลับไปนับหนึ่งให้ตัวเองอีกครั้ง
SHARE
Written in this book
บันทึกกัน

Comments